Reviews

Een – deels – fictief verhaal over een aantal mannen die sinds de aanval op Nederland door de Duitsers in 1940, door de Nederlands-Indische regering gevangen zijn gezet. Eerst nog in Nederlands-Indie zelf, maar later werden zij op transport gezet naar een voorlopig nog onbekende bestemming.
Zij blijken naar Suriname te zijn gebracht, eerst naar Fort Nieuw Amsterdam, later naar een plek de Jodensavanne heet. De mannen (en twee jongens) worden continue getreiterd en gepest door de mariniers die hen moesten bewaken.

Mooi, goed te lezen boek uit de ‘Vergeten Oorlog’-serie. Niet al te gruwelijk laat het toch goed zien dat goed en slecht niet echt bestaat. Sommige van deze mannen waren alleen opgepakt omdat zij ooit tot de NSB hebben behoort, of omdat hun naam Duits klonk.

Dit is het verhaal hoe een Duits-Joodse kleermaker uiteindelijk een Kapo wordt in een Auschwitz, maar tegelijkertijd is het ook een verhaal over hoe Nederland in die tijd omging vluchtelingen met een andere cultuur.

Een heel gevoelig onderwerp, aangekaart door de auteur Aline Pennewaard. Een Joodse kapo in Auschwitz. Het verhaal is goed geschreven en komt bij je binnen. Geen boek om eventjes ‘gezellig’ te gaan lezen. Dit verhaal laat je zien hoe een wreed persoon tot zijn daden kwam.

I received this book for free for a review:

I got this book from the publisher for a review.

Okay, this one was definitely not for me. I like SF, I like fantasy, but this didn’t work for me.

An alien who crash landed his spaceship on Earth think he takes a ride with some kind of transportation device to where ever. Unfortunately it was not a transportation device but a big truck. Somehow he, the alien and the truck ends up in a large spacecraft, and then a lot of nothing happens around a case. We never learn why that case was so important or what was in it. I haver read reviews comparing this with The hitchhikers Guide and Futurama, but then they most have read another version of this book.

The characters were okay-ish, but the world building could have been much better.

I received a free copy for review; my comments were my own

De tweede prequel in de ‘Mazerunner’-serie. En wat voor een. Persoonlijk vond ik hem beter dan ‘De Moordopdracht‘ omdat je hier toch meer betrokken voelt bij het hele labyrint gebeuren, en je de kinderen ook ziet opgroeien. Het is haast niet voor te stellen wat er in al die jaren met Thomas, Teresa en andere kinderen is uitgevoerd.

Het was leuk om te lezen hoe Thomas de grote broer ging uithangen voor ‘Chuck’, de jongste persoon die in het Labyrint ingevoegd zou worden. Het verhaal ging soms wel heel snel. In de ene hoofdstuk is net wat gebeurd, en dan in de volgende zijn er een paar maanden of een jaar verstrekken. Al op hele jongen leeftijd gedroegen en spraken de kinderen al op een heel volwassen manier, die niet bij hun leeftijd past.

Het boek had bijna geen actie, maar is vooral  geschreven om ons achtergrond informatie te geven, en persoonlijk denk ik dat de auteur daar goed in geslaagd is.  Dashner heeft leuke personages gecreëerd voor deze serie, toch is er niet echt eentje waar ik me mee kon identificeren of een klik mee had.

Helaas weten we nog steeds niet hoe het labyrint en de Laar konden bijdragen aan de ontwikkelen van een medicijn. Hier hadden we best wat meer informatie over kunnen krijgen.

Aan ht einde blijkt Teresa toch niet zo’n goede vriend van Thomas te zijn als hij hoopte

Eerste prequel van de Labyrintrenner-serie en speelt zich af zo’n 13 jaar voor de gebeurtenissen die Thomas mee maakt.

Net als in de Labyrintrenner heeft dit boek volop spanning en actie. Ook dit boek bevat de nodige achtervolgingen en nipte ontsnappingen. We maken het verhaal mee door de ogen van Mark, die samen met een groepje overlevers probeert opnieuw iets van het leven te maken. Dan wordt plotseling hun kamp overvallen door gemaskerde personen die dood en verderf zaaien. Samen met zijn vrienden probeert Mark te achterhalen door wie en waarom ze zijn aangevallen.

In dit boek leren we meer over de achtergronden van ‘De Vuring’, en over de oorzaak van de verwoesting van de Aarde. Mark heeft af en toe flashbacks naar het verleden, waardoor wij meemaken hoe het allemaal begon. Ik had gehoopt op meer achtergrond informatie over het ontstaan van WICKED, over Thomas en Teressa, de bouw van het Labyrint.

Een aanrader voor iedereen die de ‘Labyrintrenner’ heeft gelezen en nu meer wil.

De Aarde wordt opnieuw bedreigd door een catastrofale ramp. Door de opwarming van de aarde zijn natuurrampen een bijna dagelijks terugkerend verschijnsel geworden. Grote delen van de planeet zijn overstroomd en talloze landen en steden zijn van de kaart geveegd.

NASA richt haar blik op Europa, de maan van Jupiter, maar beseft dat volwassenen de lange reis niet kunnen maken. In het geheim zoeken ze naar tieners met uiteenlopende talenten. Uiteindelijk worden 24 finalisten geselecteerd die een versnelde astronautenopleiding volgen. Deze zou aanvankelijk vier maanden duren, maar door omstandigheden wordt de duur teruggebracht tot slechts één maand. Uiteindelijk worden uit deze groep van 24 jongeren de zes gekozen die naar Europa mogen vertrekken. De afvallers worden teruggestuurd naar hun thuisland.

Ondanks dat het verhaal vlot leest, verschuift de focus al snel van het sciencefictionaspect naar een meer romantische verhaallijn. Het oorspronkelijke idee van het boek is sterk, maar het bevat helaas veel clichés. Zo zijn de twee hoofdpersonages vanaf het eerste moment intens verliefd op elkaar en ontdekken ze dat niet de volledige waarheid is verteld – een bekend element in veel young adult boeken. Het verhaal is hierdoor vrij voorspelbaar, inclusief het einde. Desondanks ben ik nieuwsgierig naar het tweede deel, mocht dit beschikbaar komen via KOBO Plus.

Dit was niet het soort boek dat ik verwachtte door de synopsis. Had gedacht dat het zou gaan over de vier kinderen die in een of andere tunnel de oorlog overleefde, maar dit niet. Al vrij snel was duidelijk hoe het verhaal zou eindigen. De oorlog speelt een, niet eens zo heel erg belangrijke, rol op de achtergrond.

Het boek leest lekker weg, het heeft de benodigde romantiek en dat is zeker iets wat de doelgroep weet te waarderen. Voor mij persoonlijk geef ik het echter een lage score, omdat ik me niet goed heb kunnen identificeren met de hoofdrolspelers, ze waren mij te modern.

Ik heb boeken gelezen over de oorlog en kinderen die meer indruk maakte dan deze. Ik denk zelf dat de auteur beter kan, getuige het boek ‘Ik kan nog steeds niet vliegen‘