Reviews

Ik geef niet gauw 5 sterren maar dit boek is het zeker waard, dit in tegenstelling tot Artemis, van dezelfde schrijver. Het boek ademt techniek, wetenschap  en ook emotie uit. Het plot is geloofwaardig geschreven en ook plausibel, Het lijkt er op dat dit zo kan gebeuren. De science in deze fiction is behapbaar. Het boek was vanaf pagina 1 een echte ‘pageturner’, en is dat tot het eind toe gebleven.

Ryland Grace, onderwijzer op een middelbare school, ontwaakt in een witte, steriele ruimte. Hij weet niet wie hij is en waar hij is. Hij is beplakt met allerlei slangen die in diverse lichaamsopeningen verdwijnen. Een robot-stem vraagt hem om zijn naam, maar die is hij vergeten. hij weet niet waarom hij hier is, of wat hij moet doen. De robot kan hem geen informatie geven. Zo gaat er enige tijd voorbij. Hij ontdekt dat twee van zijn medepatiënten overleden zijn. Langzaam aan komen er steeds meer herinneringen bij hem terug.  Hij weet niet dat hij de enige hoop is die de Aarde heeft.

Zoals hierboven al geschreven vond ik Artemis zo slecht geschreven dat ik flink twijfelde voordat ik aan dit boek begon, maar dat was onterecht.  Hoewel het een compleet ander boek is, heeft het toch dezelfde goede dingen die ‘The Martian’ zo goed maakte. De problemen zijn levensgroot, en de kans om hier uit te komen zijn belachelijk klein.  Door flashbacks krijgt Ryland steeds meer van zijn herinneringen terug.  Mijn enige punt van kritiek is dat deze flashbacks gewoon in de hoofdstukken verwerkt zijn, en dat het soms moeilijk is om te zien of we in de ‘huidige’ tijd zitten of een flashback zien.

En daar laat ik het verder bij. Ik zou zeggen: AANRADER!! en laten we Artemis maar gauw vergeten.

Een verhaal over een, althans voor mij, onbekende periode van net na de Tweede Wereldoorlog, waarin kinderen die het nodig hadden voor 3 maanden naar Denemarken werden gezonden om daar bij te komen.

De personages Luuk (13) en Ida (12) zijn zeer herkenbaar, en passen goed bij de huidige generatie kinderen. Hoewel ze pas 13 en 12 jaar zijn hebben ze al veel meegemaakt.

Mooi thema, en goede schrijfstijl. Ik had in het begin geen hoge verwachtingen van het boek, maar viel dat toch eventjes tegen. Het zet je toch wel tot denken. Kinderen van die leeftijd die voor 3 maanden naar een vreemd land gaan, waar ze niemand kennen, de taal niet spreken en ook niet weten wat er van ze verwacht wordt.

De reis is al een heel avontuur op zich. Met autobussen naar het noorden, waar ze overnachten in een leegstaande sigarettenfabriek. De volgende dag worden ze opgehaald door de Denen. Niet met bussen, maar met stinkende viswagens. Eenmaal in Duitsland blijkt dat een van de kinderen, Ida  nogal fel reageert op de anti-Duitse gevoelens van de anderen. Waarom wordt pas veel later bekend. Ida hoopt dat ze in Denemarken misschien wel leert vliegen.

Als ze eenmaal in Denemarken zijn aangekomen wordt de colonne voertuigen langzaam kleiner, als een voor een de andere wagens langzaam naar andere delen van het land gaan. Eenmaal aangekomen in de plaats waar de kinderen uit bus 7 zullen verblijven, worden de kinderen verdeeld over de bewoners. Luuk en Ida komen echter samen terecht op de boerderij van Far en Mor ¹. Gedurende hun 3 maanden in Denemarken blijven zij samen. Langzamerhand ontdekt Luuk wat er met Ida aan de hand is. Hun leven veranderd door het dagelijkse boerenleven, een knappe boerendochter en een koetspaard. De dochter (Kirsten) blijkt ook een geheim te hebben, net als Ida. Luuk, die zich al bijna als volwassene ziet, wil hen helpen, maar weet niet goed hoe.

Goede schrijfstijl en mooi vormgegeven boek, en zeer goed te lezen voor de doelgroep. Snel word duidelijk dat zowel Luuk als Ida allebei al hun eigen verhaal hebben, en ook niet geheel zonder kleerscheuren uit de oorlog zijn gekomen.

O, helaas blijkt dat Ida nog steeds niet kan vliegen

1. Deens voor vader en moeder(↩)

Prequel naar het boek met de gelijknamige titel van Windmeijer.

Misschien dat het echte boek een betere verhaal bevat, maar dit kon me niet zo heel erg bekoren. Veelal kwam het neer op Godsdienst en onverschilligheid met betrekking tot anders-denkenden.

Verder valt hier weinig over te zeggen.

Aardig verhaal, dat toch nog wel enigszins voorspelbaar is. Tenminste, ik had al vrijwel vanaf het begin de juister verdachte op het oog.

Hoewel het verhaal op het eerste gezicht niet erg origineel klinkt (groep mensen in een afgesloten ruimte, maar gelukkig heeft de auteur er toch iets goeds van gemaakt. Het gaat om een divers gezelschap mensen, van een oude man in een rolstoel tot een zeer jonge baby. Het zijn succesvolle mensen uit het zakenleven, een jongen uit een migrantenfamilie, een beroemdheid, een junk… Ze krijgen een opdracht:

elimineer de helft om de rest te laten leven

In eerste instantie denken ze aan een zieke grap was, dat er ergens camera’s staan om hun reacties te filmen, maar dan dringt het tot ze door dat het echt is en komen ze voor de vraag de staan ‘wie is het waard om te overleven?’ De oude man, de zieke man, de baby? Of toch de beroemdheid, de junk?

Een mooi geschreven boek, maar de epiloog viel tegen. Ook had het mooi geweest als er een aantal hoofdstukken waren waarin we de dader aan de slag zagen met de voorbereidingen.

Al met al wel een aanrader

Eerder had ik al wel wat gelezen over deze, Duitse, verzetsgroep. Niet veel, mar wel wat. Toen ik dit boek tegenkwam wou ik het dan ook graag lezen.

Het boek las wat stroef en wat het ook lastig maakte was het feit dat er regelmatig van hoofdpersoon werd gewisseld. Hoewel ik begrijp dat de Barratt er toch nog een ‘happy end’ aan wou maken, vind ik het jammer dat ze extra personages heeft verzonnen.

Misschien later meer

Ik heb dit boek niet zo hoog gewaardeerd. Niet omdat ik het avontuur van de hoofdrolspeler niet waardeerde, maar om andere redenen. Het is duidelijk dat het verhaal vooral leunt op het vele onderzoek, niet op herinneringen. De auteur probeert zijn opa een belangrijkere rol te geven dan die van een boordschutter, die de pech heeft gehad om boven Frankrijk te worden neergeschoten. Hij gebruikte daarvoor soms overdreven zinnen. De kleinzoon, die zijn opa nooit heeft gekend, schrijft gedachten en emoties voornamelijk uit zijn verbeelding.

De auteur lijkt een antipathie te hebben voor de piloot en copiloot, die, zoals hij ons diverse malen laat weten, het vliegtuig hebben verlaten voor de rest van de bemanning. Je zou verwachten dat deze bemanningsleden eerst gecontroleerd zouden hebben of de rest van de bemanning veilig was, maar laten we wel wezen, het gaat om personen van 22/23 jaar oud die weinig tot geen oorlogservaring hebben. Dan lijkt mij dat je in zo’n panieksituatie al gauw voor je zelf zorgt. Bovendien zijn beiden niet al genoeg gestraft doordat zij na hun landing direct gearresteerd zijn en naar een concentratiekamp zijn gestuurd.

Het deel over de Franse ondergrondse (Resistance) was interessant, maar voor de rest was het een teleurstellend boek.

Naar mijn idee zijn de echte helden in dit verhaal de mannen en vrouwen van de Franse ondergrondse, die lijf en leden op het spel hebben gezet om onbekende mannen te helpen.

Aardig boek. Geschreven voor kinderen die eigenlijk nog te jong zijn voor ‘Dagboek van Anne Frank’ verteld dit boek het verhaal van Leo, een 7-jarige Joodse jongen, die samen met zijn ouders door de Duitsers uit zijn huis is gehaald, en eerst in het ‘Joods Schouwburg’ werden opgesloten, om van daar op transport naar Westerbork te gaan.

Je kon goed de spanning voelen toen Leo en zijn ouders uit hun huis werden gehaald, hun verblijf in Amsterdam en daarna in Westerbork. Als Leo in het kamp arriveert is hij nog een kleine jongen die nergens weet van heeft. Dat verander in Westerbork echter erg snel. Hij hoort regelmatig over transporten en lijsten en heeft al snel door dat hij niet snel meer naar zijn huis zal terug keren. Toch houdt hij hoop. Helaas worden hij en zijn ouders toch op transport gesteld, naar Theresienstadt, dat volgens sommigen een modelkamp zou zijn. Van daar worden Leo en zijn moeder al snel weer op transport gezet naar Auschwitz, waar zij beiden worden vergast.

Aanrader voor kinderen op de basisschool tijdens lessen over ‘de oorlog’.

Dit boek maakt deel uit van de ‘Vergeten Oorlog’-serie van uitgeverij Leopold