Reviews

Skuttig verhaal.

Regelmatig wou ik dit boek als #DNF weg leggen, maar.. ik hou er niet zo van om een boek niet uit te lezen, dus toch maar doorgezet. Neem aan dat meerdere mensen dit vonden, wat een vervolg is er tot op heden niet gekomen.

Het verhaal beloofde wat te zijn, als je de synopsis moet geloven. Beter dan Hungergames, Nou dan heeft diegene vast en zeker een ander Hungergame serie gelezen dan ik.

Personages waren vrij vlak, geen enkele diepgang, en kon ook geen ‘band’ krijgen met de hoofdrolspeler.

De mensen van Aarde zijn geëvacueerd en naar Centurion overgebracht. De Aarde is verboden gebied om zo tot rust te komen in de hoop dat het in de toekomst weer levensvatbaar is.
200 Jaar later besluiten een tweetal onderzoekers om een sonde/robot (PT1) op Aarde te laten landen om uit te zoeken hoe het er nu is. Eenmaal op Aarde doen ze een verrassende ontdekking, maar willen dat met niemand delen, om zo de planeet een kans te bieden.

Aardig verhaal, wel wat aan de korte kant. Had best wat uitgebreider gemogen. De personages zijn vrij vlak, maar in een boek met zo weinig pagina’s is er niet veel ruimte om uitgebreid aan karakterontwikkeling te doen.

Als Thomas wakker wordt, bevindt hij zich op een vrij grote veld, omringd door hoge muren. Hij weet niet hoe hij daar komt of iets over zijn verleden. Op het veld zijn allerlei jongens te vinden die proberen te overleven. Overdag zijn er openingen in de muur waardoor de jongens een labyrint kunnen betreden. ‘s Avonds sluiten die doorgangen weer, en dat is maar goed ook, want het labyrint is levensgevaarlijk. Dan komen namelijk de Grievers, monsters die het labyrint bewonen.

Thomas probeert lid te worden van de groep jongens, De Renners, die dagelijks proberen het Labyrint te onderzoeken en hopen een ontsnappingsroute uit het Labyrint en de Laar te vinden. Dan komt er plotseling een nieuwe persoon, en nadert het einde…

Leuk geschreven boek, met veel spanning, ook als je het boek al meerdere keren hebt gelezen. Het is een boek waarin je blijft lezen. De Laar, het veld waarin de jongens leven, is zeer duidelijk beschreven, al had ik wel een punt van kritiek, want hoewel het meerdere voetbalvelden groot was (hoeveel?) was er toch plaats voor een groot bos.

Alle personages waren zeer goed en hadden voldoende karakter. De opbouw van de wereld was goed, kon alles goed voor de ogen zien.
Het einde was een complete shock. Dit was iets wat ik niet aan had zien komen.

Aardig maar rommelig verhaal. De synopsis komt niet overeen met het werkelijke verhaal. Wel spannend. Jammer dat het einde zo’n domper was.

Een aantal kinderen worden plots uit hun eigen tijd en wereld weg gehaald en neergezet op een onbekende , gevaarlijke wereld. Wat zij daar moeten doen is nog onduidelijk.

Het hele idee achter het verhaal staat mij wel aan, en baal daarom ook ontzettend dat de volgende twee delen niet beschikbaar zijn in het Kobo-Plus abonnement.

#DNF

Dit boek belooft de geschiedenis van deserteurs te vertellen, maar focust zich voornamelijk op een drietal mensen die op enigerlei punt gedurende de Tweede Wereldoorlog deserteerden. Weinig aandacht was er voor de bredere betekenis van het verhaal van deserteurs.

Als zij per ongeluk een schat van de Alchemisten vinden, moeten de jongen Eroc en Tarú hun dorp halsoverkop verlaten. Zij moeten deze schat terug zien te brengen aan…
Het Kwaad weet dat zij deze schat hebben en probeert er alles aan te doen om die in handen te krijgen. Als de twee jongens een tijdje alleen hebben gereisd, krijgen zij gezelschap van een groep mannen die alles weten over de Alchemisten en de schat. Zij bieden de jongens aan om hen te vergezellen
De lange tocht gaat over bergen en zee, en de reizigers komen op plekken waar ze nog nooit zijn geweest. Dat de tocht niet zonder gevaar is, bemerken de jongens regelmatig. Ook blijken vrienden niet altijd vrienden te zijn.

Het boek volgt voornamelijk de jongens op hun queeste, maar ook zien we af en toe wat van De Schim, die de schat wil hebben, en vanuit Myandar.

Een goed neergezet verhaal in een passende wereld. De omgeving is heel goed gedaan. De personages zijn goed doordacht en hebben allemaal wel een of ander achtergrond. Soms was er iets te veel in details doorgegaan, wat het vaart uit het verhaal haalde.

Veel berichten uit het nieuws in een verhaal gegoten. Zonde van de tijd geweest.

2044: Het mysterie van de vijfde dimensie is een dystopische roman waarin complotachtige machtsstructuren, bewustzijnsontwikkeling en buitenaardse invloeden samenkomen. Het verhaal gebruikt deze elementen vooral als fictief kader voor spirituele en filosofische thema’s over vrijheid, waarheid en ontwaken.

Simon werkt voor het ministerie van Waarheid en denkt dat hij het systeem dient… tot hij betrokken raakt bij een verzetsbeweging en dan de waarheid leert.

Tja.. ik haakte al gauw af.

#DNF