Reviews

Het boek begint in 1936.   De focus  ligt op de beroemde Kindertransporten waardoor duizenden voornamelijk Joodse kinderen uit heel Europa een veilig huis vonden. De Nederlandse Geertruida ‘(Tante) Truus’ Wijsmuller heeft diverse, vooral Joodse,  kinderen kunnen redden uit de handen van de Nazi’s.

De hoofdpersonen zijn twee tieners uit Wenen die hun zorgeloze leven leiden als andere tieners. De 15 jaar oude Stephan Neuman is de zoon van een beroemde en invloedrijke Joodse familie. Hij is een beginnende toneelschrijver, en leeft met zijn jongere broertje Walter in het enorme huis van zijn ouders, de familie Neuman, wiens chocolate bekend is in heel Oostenrijk.
Stephan’s beste vriend is  Žofie-Helene, een brilliant meisje van zijn leeftijd.  Haar moeder is hoofdredacteur van  een anti-Nazi krant.

Ergens in maart 1938 verandert hun tot dan toe zorgeloze leventje radicaal als Oostenrijk door de Duitsers wordt binnengevallen.  Stephan wordt lastig gevallen door Duitse soldaten, zij moeten hun huis verlaten en hun intrek nemen in personeelskamers van hun eigen huis. Ook worden ze gedwongen hun chocoladefabriek van de hand te doen.

Truus realiseert zich dat ze moet proberen om zoveel mogelijk kinderen voor hun eigen veiligheid moet zien te redden uit Oostenrijk en heeft een ontmoeting met Adolf Eichmann. Deze verteld haar dat 600 kinderen op de trein naar Engeland mogen vertrekken. Niet 599, maar precies 600. Zij moeten vertrekken op Sabbath, wat het haar moeilijk maakt om dit te organiseren. Veel religieuze Joden mogen niet reizen op Sabbath. Het lukt Truus echter om met hulp velen 600 kinderen tussen 4 en 17 jaar bij elkaar te krijgen.  Ook Walter en Žofie-Helene staan op de lijst. Stephan is echter net te laat om zich in te schrijven en moet wachtten op de volgende trein, als die ooit zou rijden.

Dit verhaal is goed geschreven. Er is duidelijk onderzoek gedaan naar deze Kindertransporten. De hoofdpersonages waren innemend. Zij gaven om hun families en om anderen. Truus was een echte held, maar… er waren zoveel andere helden, namelijk de ouders die hun kinderen naar een veilige land stuurden, niet wetende of zij ze ooit nog terug zouden zien.

Voor het lezen van dit boek was de kennis die ik had over de Kindertransporten zeer beperkt, en dat is nu iets verruimd. Toch heeft dit boek niet zo’n grote impact op mij gemaakt als anderen boeken over de betreffende tijd. Dat komt voornamelijk door de erg korte hoofdstukken en het feit dat er voortdurend werd gewisseld van hoofdpersoon.

Het laatste derde van het boek werd het beter en was het makkelijker om een soort band met de personages te hebben. De korte hoofdstukken en het feit dat er veel werd gewisseld tussen hoofdpersonen maakten het verhaal soms lastig om te lezen. Toch geef ik het 3.5 sterren.

Stukken beter dan de vorige delen. Eindelijk breekt de langverwachte oorlog tussen twee Onsterfelijken aan.

Jammer van de vele verhaallijnen. We hebben:

• De strijd van Aaron tegen Muwatta;
• De elfin Nandalee, die tegen de wens van het Witte Paleis, naar Konigstein reist, om daar de gevangen elfen van haar stam te redden;
• De vlucht van de dwergen Hornbori, Galar en Nyr, die amper ontkomen aan de slachting in de Diepe Stad, nu weer moeten vluchten;
• Prinses Shaya, die door haar vader is uitgehuwelijkt aan de Onsterfelijke Muwatta, de aartsvijand van haar geliefde Aaron;

Deze verhaallijnen lopen door elkaar, en zorgen soms voor wat verwarring waardoor je soms zat met de vraag ‘wie was dat ook al weer’.

Beter dan de vorige twee delen.

2023(Moet ik nog eens herlezen, kan me er niet veel meer van herinneren)

De Aarde wordt opnieuw bedreigd door een catastrofale ramp. Door de opwarming van de aarde zijn natuurrampen een bijna dagelijks terugkerend verschijnsel geworden. Grote delen van de planeet zijn overstroomd en talloze landen en steden zijn van de kaart geveegd.

NASA richt haar blik op Europa, de maan van Jupiter, maar beseft dat volwassenen de lange reis niet kunnen maken. In het geheim zoeken ze naar tieners met uiteenlopende talenten. Uiteindelijk worden 24 finalisten geselecteerd die een versnelde astronautenopleiding volgen. Deze zou aanvankelijk vier maanden duren, maar door omstandigheden wordt de duur teruggebracht tot slechts één maand. Uiteindelijk worden uit deze groep van 24 jongeren de zes gekozen die naar Europa mogen vertrekken. De afvallers worden teruggestuurd naar hun thuisland.

Ondanks dat het verhaal vlot leest, verschuift de focus al snel van het sciencefictionaspect naar een meer romantische verhaallijn. Het oorspronkelijke idee van het boek is sterk, maar het bevat helaas veel clichés. Zo zijn de twee hoofdpersonages vanaf het eerste moment intens verliefd op elkaar en ontdekken ze dat niet de volledige waarheid is verteld – een bekend element in veel young adult boeken. Het verhaal is hierdoor vrij voorspelbaar, inclusief het einde. Desondanks ben ik nieuwsgierig naar het tweede deel, mocht dit beschikbaar komen via KOBO Plus.

Als Thomas wakker wordt, bevindt hij zich op een vrij grote veld, omringd door hoge muren. Hij weet niet hoe hij daar komt of iets over zijn verleden. Op het veld zijn allerlei jongens te vinden die proberen te overleven. Overdag zijn er openingen in de muur waardoor de jongens een labyrint kunnen betreden. ’s Avonds sluiten die doorgangen weer, en dat is maar goed ook, want het labyrint is levensgevaarlijk. Dan komen namelijk de Grievers, monsters die het labyrint bewonen.

Thomas probeert lid te worden van de groep jongens, De Renners, die dagelijks proberen het Labyrint te onderzoeken en hopen een ontsnappingsroute uit het Labyrint en de Laar te vinden. Dan komt er plotseling een nieuwe persoon, en nadert het einde…

Leuk geschreven boek, met veel spanning, ook als je het boek al meerdere keren hebt gelezen. Het is een boek waarin je blijft lezen. De Laar, het veld waarin de jongens leven, is zeer duidelijk beschreven, al had ik wel een punt van kritiek, want hoewel het meerdere voetbalvelden groot was (hoeveel?) was er toch plaats voor een groot bos.

Alle personages waren zeer goed en hadden voldoende karakter. De opbouw van de wereld was goed, kon alles goed voor de ogen zien.
Het einde was een complete shock. Dit was iets wat ik niet aan had zien komen.