Reviews

Meerdere verhalen van verschillende auteurs. Dit is een anthologie van verschillende verhalen die goed pasten binnen hun eigen serie. Niet allemaal vond ik ze even geslaagd, maar dat kwam voornamelijk doordat ik niet alle series zelf al had gelezen.

Omdat dit een bloemlezing is van diverse verhalen is het moeilijk om hier een waardering voor te geven. Doe ik dat dan voor de verhalen op zich, of voor het geheel? Uiteindelijk 3 sterren gegeven voor het geheel, niet goed en niet slecht.

Een fijn verhaal was dat van Robin Hobb ~ Het rijk van de Ouderlingen: De Thuiskomst, dat op een soort dagboek-achtige manier verteld hoe een vrouw van goede komaf langzaam steeds meer lagen van beschaving en de moderne wereld af moet leggen om te overleven in de wildernis tussen de overige leden van de reisgroep die langzaam wegzakten in waanzin. 5 sterren

Het verhaal van George R.R. Martin ~ Een Lied van IJs en Vuur: De Eed van Trouw was al net zo goed al de overige verhalen in de serie. Dit is het verhaal van de Hagenridder Dunk en zijn schildknaap Egg, eentje waarin de loyaliteit van Dunk ten opzichte van zijn leenheer veranderd als hij beseft hoe deze in zulke moeilijke tijden is terecht gekomen. 5 sterren

Ook een goed verhaal was Raymond E. Feist ~ De Oorlog van de Grote Scheuring: De Boodschapper, waarin een boodschapper opdracht krijgt om een bevel door te geven aan de diverse commandanten van het Midkermianse leger. Dit met gevaar voor eigen leven. 5 sterren

De overige verhalen boeiden mij weinig.

Tijdens het lezen bekroop mij regelmatig het gevoel dat dit door iemand was geschreven tijdens een of andere schoolopdracht. Misschien kwam het door de vertaling, wie weet.

Het verhaal op zich was wel aardig. De Aarde dreigt weer eens vernietigd te worden door een van de satellieten van de planeet Nibiru. Deze planeet komt een keer per 3.600 jaar in onze regionen en veroorzaakt dan grote rampen. De laatste keer dat deze planeet en zijn manen passeerde was er de Zondvloed.

Gelukkig voor de mensheid waren er toevallig twee aliens op Aarde die konden helpen om dit probleem op te lossen.

Dit achtste boek uit de Donkere Toren serie valt tussen delen 4 en 5 in. Dit verhaal in een verhaal vertelt grotendeels de herinnering van Roland. In het eerste deel van het verhaal vertelt Roland over de gebeurtenissen vlak na de moord op zijn moeder. Jamie en Roland zijn op jacht naar een huid-man die diverse moorden heeft gepleegd.
In het tweede deel verhaalt Roland over een legende uit het verleden tegen over een bange jongen. Het verhaal gaat over Tim, een semi-legendarische figuur en zijn avonturen met een draak, een tyger en over een mysterieuze magiegebruiker.

Na 6 Magische Oorlogen is het bedrijven van magie verboden in het land. Overtreders worden streng gestraft. Als de 16 jarige Lara een test moet ondergaan blijkt dat zij magische krachten heeft. Om iedereen te waarschuwen dat zij een heks is, krijgt zij het heksenteken in haar nek getatoeëerd.
Omdat ze nu een heks blijkt te zijn, mag ze op school niet meer op haar vaste plek zitten, maar moet ze genoegen nemen met een plek achterin de klas. Ook mag ze in de pauzes de school niet verlaten, maar moet ze de tijd doorbrengen in een speciaal lokaal. Lara raakt bevriend met Noah en Alex, de jongen die haar eerder had getest.Samen willen proberen hun krachten toch te gebruiken. Hoewel het verboden is, krijgen ze wat hulp van familieleden.
David, een van de heksen, wordt tijdens een oefening gepakt en gevangen gezet. Hij wordt veroordeelt tot 7 jaar gevangenisstraf. Alex en Lara bezoeken hem, en grijpen de mogelijkheid om hem te laten ontsnappen.

Het boek beschrijft op een realistische wijze de haat van mensen tegen iets wat anders is. De groep Heksenhaters is nog niet echt ontwikkeld. Misschien dat de schrijfster in andere delen dit meer gaat uitdiepen. Er is een goede opbouw van de magie en de manier waarop Lara het leert. Je wordt vanaf het begin gelijk het verhaal ingetrokken. Wat mij minder beviel was hoe snel Lara veranderde van iemand die eigenlijk niets van magie wou weten tot een van de beste heksen van hun groep in een zo korte tijd. Ook miste ik wat meer achtergrond informatie en geschiedenis. Het boek is beschreven in de ‘ik’-vorm, en dat is iets wat mij niet echt aanstaat.

Heks van Vuur en Oorlog is een mooi begin van iets wat een goede serie beloofd te worden.

Mia, die nu helemaal de controle heeft over het lichaam van Susannah, vlucht met het Tovenaarsglas, naar het New York van 1999. en de Roland en Eddy staan voor een dilemma. Zij moeten een beslissing nemen met verstrekkende gevolgen. Zij weten dat het leven van Susanna in gevaar is. Gaan ze proberen om haar te redden of heeft de reis naar de Donkere Toren voorrang?

Als het ka-tet besluit om zowel Susannah als de Toren te redden, blijkt dat de Ongevonden deur niet meer te openen is. tenzij ze overeenstemming kunnen bereiken met de Manni. Deze sekte heeft zich gespecialiseerd in het reizen tussen verschillende werelden. Zij bieden aan om de Deur te openen. De groep moet echter ook naar het New York van 1977, om daar de boekhandelaar Tower te beschermen tegen De Sombra Corporation, die met alle middelen die zij hebben, proberen een braakliggende stuk land van deze boekhandelaar te verwerven, desnoods door middel van geweld en bedreiging.
Het wordt nu ook duidelijk dat de Donkere Toren in groot gevaar verkeerd, als weer een Straal wordt vernield.
Donald Callahan maakt nu officieel deel uit van het ka-tet, hij en Jake en Oy reizen naar het New York van 1999 om Susannah te vinden en te redden, terwijl Roland en Eddy naar 1977 vertrekken om daar proberen het stuk land van de boekhandelaar Toren te kopen.

Susannah heeft, dankzij Mia, tijdelijk haar benen weer terug, en probeert haar zo veel mogelijk te helpen In ruil hiervoor verteld Mia meer over de ware aard van haarzelf en het kindje dat zij verwacht. Het blijkt dat de demon die Susannah heeft bezwangert, dezelfde demon is die in een eerder boek Roland dwong om seks mee te hebben. Roland blijkt dus de echte vader van de baby te zijn. Een baby die voorbestemd is om zijn vader te doden. Mia blijkt een soort geest te zijn die eeuwen geleden een baby zag moeder wilde worden.

Als Roland en Eddie arriveren in het New York van 1977, worden zij opgewacht door de mannen van Enrico Ballazar, maar kunnen ontsnappen met hulp van een man met de naam John Cullem. Via hem weten zij uit te vinden waar de boekhandelaar Toren en zijn vriend zich bevinden. Zij weten hem er van te overtuigen om de grond aan de Tet Corporatie te verkopen voor het bedrag van $1.
Zij ontdekken dat de wereld waar zij zich op bevinden anders is, maar toch bijna het zelfde. Deze wereld voelt echter. Roland concludeert dat dit de sleutelwereld is, een wereld waarin de tijd zich gedraagt zoals het hoort, en dat de dood hier permanent is, in tegenstelling tot de andere werelden.
Als zij horen dat de schrijver Stephen King in de buurt woont, besluiten zij om hem een bezoek te brengen om te vragen over het boek ‘bezetten stad’ van de auteur, waarin Donnie Callahan voorkomt. Zij leren dat King niet zo zeer de auteur van Rolands verhalen is, maar eerder het doorgeefluik van de Donkere Toren.

Jake en Donnie Callahan zijn intussen ook in hun New York terecht gekomen, en zij vinden in de kamer die Mia/Susannah heeft gehuurd het kistje met het ‘Tovenaarsglas’ en besluiten het mee te nemen, zodat het niet meer gebruikt kan worden. Met veel moeite lukt het hun. Daarna verbergen zij het in een kluis op een station onder het World Trade Center te zijn. het ‘Tovenaarsglas’ is tijdens het instorten van het WTC vernietigd.
Jake en Callahan nemen daarna een taxi naar een restaurant met de naam ‘Dixie Pig’, wat een uitvalsbasis blijkt te zijn van vampiers en de zogeheten ‘lage mannen’.

Het boek is net zo boeiend als de overige delen, maar voelt toch anders. Iedere hoofdstuk wordt afgesloten met een ‘rijm’ dat uiteindelijk het lied van Susannah bleek te zijn.

Ben er niet zo gek op als auteurs zich zelf in een boek schrijven, iets wat bijvoorbeeld een Clive Cussler doet. In dit geval kwam het echter wel goed uit. Ook King’s eigen personage had een rol in het geheel. De dagboekpagina’s als laatste hoofdstuk zijn goed gevonden.

Wederom dus een aanrader.

Weer een geweldig mooi boek van King.

Een heel stuk op pad na het kristallen paleis uit Tovenaarsglas komt het ka-tet van Roland steeds dichter bij de Donkere Toren. Toch lijkt het alsof het steeds verder weg komt te liggen. In Midden-wereld gaat de tijd met horten en stoten verder, maar in ‘onze’ wereld loopt de tijd veel harder, zoals Roland en zijn groep zullen merken als ze in todash gaan.

Het groepje van Roald is in de buurt van Calla Bryn Sturgis, een klein plaatsje dat wel gelijkenis heeft met een willekeurig stadje in het Wilde Westen. De inwoners van Bryn Sturgis zitten met een probleem. Een keer per generatie, worden van alle tweelingen die er in de tussen liggende periode geboren zijn, een meegenomen door de Wolven. Een die later kaduuk terug komt. Dit jaar zal er weer zo’n oogst zijn, en wel over 30 dagen.
De Wolven zijn mensachtige wezens, die rijden op grijze paarden. Ook als de inwoners de kinderen verstoppen, weten de Wolven deze te vinden en worden de inwoners gestraft.

Een keuterboer, met de naam Tian, laat een dorpsvergadering beleggen waarin hij aangeeft dat het nu eens gedaan moet zijn met de kinderroof. Vele dorpsgenoten zijn het met hem eens, maar weinigen willen hem helpen. Tot op een bepaald moment een man, eerwaarde Callahan, die achter in de zaal zit laat weten dat er een ka-tet Scherpschutters in de buurt is, en voor stelt om die te benaderen. Misschien kunnen die helpen.

Jake krijgt het moeilijk in dit boek, met de dood van zijn vriend. Ook Sussannah heeft het zwaar. Zij is mogelijk zwanger van een demon. Door deze zwangerschap veranderd zij op momenten in weer een nieuwe persoonlijkheid, Mia. Mia, wat in de Hoge Taal Moeder betekend, zal alles doen om haar ‘kereltje’ te beschermen. Alles.

King maakt veel gebruik van ‘verhaal-in-een-verhaal’ zoals het verhaal van Callahan, het verhaal van grootvader Jaffords, het verhaal van Oriza en dan ook nog eens Mia. Uiteindelijk hebben al deze verhalen dan wel weer een raakvlak met elkaar, maar toch is het soms wel lastig. Er is een kleine grapje naar Harry Potter, dat was wel grappig.

Het schijnt dat tussen het vorige boek en dit boek nog een tussendeel zat, De wind door het sleutelgat. Deze heb ik zelf nog niet gelezen, maar hierin schijnt Roland iets meer van zijn verleden te vertellen.

Roland Deschain en zijn ka-tet – Jake, Susannah, Eddie en Oy – komen in een woeste storm terecht als ze de rivier de Whye zijn overgestoken op hun tocht naar de buitengebieden. Terwijl ze schuilen voor de gierende stormwind, deelt Roland verhalen over zijn jeugd en zijn onfortuinlijke moeder Gabrielle. Zij vertelde hem vaak over de hachelijke zoektocht van de jonge houthakkerszoon Tim. ‘

[rcno-book-list taxonomy=”author” header=”Andere boeken van deze auteur:”]

Het boek begon met het viertal op weg naar Topeka, aan boord van Blaine de mono, een roze monorailtrein. De trein, of eigenlijk de computers die hem bestuurde, was van plan om zelfmoord te plegen met het viertal aan boord. Alleen als zij hem een raadsel konden geven die hij niet kon oplossen zou hij hen vrijlaten. Om beurten probeerden zij dit, maar uren later was dit nog niet gelukt. Zelfs Jake’s boek had niet voldoende raadsels, en uiteindelijk wist Eddie met een flauwe raadsel te winnen. Eenmaal op hun eindbestemming aangekomen begon Roald, op aandringen van zijn vrienden te vertellen.

Over zijn leven in Gilead, over zijn oude ka-tet, zijn vrienden Cuthbert en Alain. Als nog jonge broekies, ze zijn nog geen 15, worden ze naar Mejis gestuurd, waar Roald zijn eerste liefde, de 16-jarige Susan Delgado vond.

Mejis is een plaatsje in een van de buitengebieden, waar zij nog in de oude taal spraken. En dat was soms best wel lastig, al de ‘ge’ en ‘gij’ kwam me soms de keel uit.
Behalve fantasy is dit ook een soort liefdes-roman geworden, maar dan wel in een bijzondere setting.