Reviews

Een veelbelovend begin voor de auteur in het genre, Fantasy/Young Adult/Jeugd. De schrijfster heeft een mooie wereld neergezet, met toegangen naar de Bovenwereld.

De heldin van dit verhaal is Euphemia ‘Fee’ Goedhart. Fee is dol op magie, maar haar vader wil er niets van weten. Als Eef’s moeder na de wereldbeving is verdwenen hertrouwt haar vader waardoor Fee veel tijd doorbrengt met haar grootvader Griffioen. Als zij hem vragen stelt over magie weigert hij deze te beantwoorden.

Als haar opa overlijdt erft Fee 499 boeken, maar haar vader heeft deze al verkocht aan de kringloopman. En daar begint het avontuur dan mee.

Het is in mijn ogen een beetje een raar verhaal. Ten eerste duurde het best wel even voor ik echt in het verhaal zat. Kon met geen van de personages een echte ‘band’ opbouwen. Er gebeurde ook vrij veel, Bepaalde gebeurtenissen werden in een paar pagina’s afgewerkt en daar was dan alweer het volgende probleem. Ook jammer was dat Fee eigenlijk direct een groep vrienden had die ook blijken te beschikken over magie. Daaraan wordt dan nog vrij abrupt nog een tweetal vrienden aan toegevoegd.
Wat mij betreft hadden de personages wel meer diepgang mogen hebben. Ze waren nu allemaal vrij vlak.

Dit verhaal wordt aangeprezen voor de fans van Harry Potter, maar dat valt behoorlijk tegen. Een aardig verhaal, dat zeker maar het is zeker geen nieuwe Harry Potter. Ik vraag me ook af wat de beoogde doelgroep was? Young Adult, Jeugd? De hoofdrolspelers zijn allemaal vrij jong (rond de 11?), maar zouden volgens het boek in de bovenbouw zitten. Een van hen was zelfs team-captain van het rugby team.

Hoop dat de auteur in een volgend deel de personages wat verder gaat uitdiepen, want het moge duidelijk zijn dat de kinderen allemaal iets hebben opgelopen in het verleden.

Samen met het vorige boek is dit het verhaal van Sadaku en Octana, Makar en Rolar, Odi en Hinde.

Het grootste deel van het verhaal is gericht op Makar en Rolar en in veel mindere mate op Sadaku en Octana, waar het eerste deel zo veel aandacht aan heeft geschonken. Dat vind ik persoonlijk jammer. Het verhaal van de kinderen had in mijn ogen veel meer te vertellen dan die van de anderen. Naar mijn mening zijn die veel belangrijker voor het verhaal.

Het verhaal was op momenten barbaars te noemen, met de mishandeling van de broers, en de jongen Sadaku.

Dit deel is tevens het afsluitende deel van het tweeluik, maar naar mijn mening is het verhaal helemaal niet afgerond, zelfs niet in het epiloog.

draft

De Noordelijke Archipel is in duisternis gehuld omdat de zon nooit meer is terug gekomen. De mensen daar leven vooral van de visvangst, maar nu beginnen de voorraden op te raken ‘s Nachts verdwijnen twee kinderen, Octana en Sadaku, uit het dorp spoorloos. Hun vader en oom gaan op zoek naar de kinderen. Hun scheepje wordt echter door de stroming meegevoerd en uiteindelijk landden zij op een onbekend land. Bijna onmiddellijk worden ze door de inwoners gevangen genomen.

Ondertussen beleven de kinderen hun eigen, beangstigend, avontuur tijdens hun door Octana’s ingegeven Droomdans. Het verhaal van Makar en Rolal voelt clichematig en op momenten zelfs sadistisch aan.

Droomdansen is een soort van magie en speelt een belangrijke rol in deze boeken

Het verhaal had een traag tempo ener blijven veel vragen onbeantwoord. In het verhaal liepen drie lijnen, die van Octana en Sadaku is mooi en intrigerend, die van Odi en Hinde interessant. De derde lijn, die van Makar en Rolal is geen van bdeide. Een verhaal met potentie, helaas komen de personages niet echt uit de verf.

Hester den Boer onderzoekt het verleden van haar opa, die in Westerbork had gezeten. Daarom zou hij soms woedeaanvallen hebben volgens de familie. Tijdens het onderzoek blijkt dat opa de Boer in het grotendeels onbekende kamp Erika had gezeten.

Het boek is vooral een verslag over een voor mij onbekende kamp bij Ommen en hoe daar na de oorlog mee werd omgegaan.

(later meer)

Dit boek is een combinatie van historische fictie en bestaande feiten. Persoonlijk vind ik het wel moeilijk dat bestaande personen gebruikt worden in een grotendeels verzonnen verhaal. Deze personen doen nu dingen die zij waarschijnlijk helemaal niet echt gedaan zouden hebben.

Dit is een verhaal over Operation Grief waarin de Duitsers onder leiding van Obersturmbannführer Otto Skorzeny proberen de Amerikaanse 5-sterren generaal Eisenhower te doden. Daartoe zorgen een aantal als Amerikaanse soldaten verkleedde Duitse soldaten achter de linies voor chaos.

Het verhaal wordt van beide zijden verteld en de auteur doet dat zonder te verzanden in een goed/kwaad spel. Verhaal is soms grappig en dan weer bloed serieus.

Nadat hij een goede serie fantasy-boeken heeft geschreven, heeft de autrut, Christopher Paolini, gemeend om nu een science-fiction verhaal te schrijven. In het begin leek het verhaal nog veel belovends te zijn, maar dat werd helaas steeds minder. We gaan, net als in een bekende soap-serie, van de ene ongeloofwaardige situatie in de andere. Dan was het ook nog eens erg langdradig. Dacht je dat je het verhaal nu wel bijna uit had, was er weer een nieuwe voorval. Het boek heeft dan ook een kleine 1900 pagina’s (bij de standaard e-reader lettergrootte).

Het verhaal start op een nog te koloniseren planeet, vlak voor het vertrek van de terravormers, als de xenobioloog van de groep nog even een kijkje neemt bij een rotsformatie. Als zij haar evenwicht verliest en binnen in de rots terecht komt, raakt zij besmet met een goedje. Dit goedje vormt zich tot een levend harnas om haar heen. De mensheid is al ver doorgedrongen in de ruimte, en – hoe kan het anders – in oorlog geraakt met een ander ras, dat ‘Kwallen’ wordt genoemd. Dan dient zich nog een tegenstander aan, de ‘Nachtmerries’.

Geen top of flop, maar een middenmoter

Kel woont al jaren in een weeshuis als hij op een dag meegenomen wordt naar het koninklijk paleis. Daar wordt hij gekocht om als dubbelganger – een zwaardvanger – op te treden voor de kroonprins Conor.

De auteur heeft een goede fantasiewereld neergezet. Het, complex, verhaal heeft een trage start, hoofdstukken met een vlot verhaal worden afgewisseld met langdradige beschrijvingen die afleiden van het gehele verhaal. Toch zijn zij nodig om de achtergrond van het verhaal te begrijpen. De auteur bouwt een goed en interessante wereld. Een wereld die we moeten leren kennen. Met citaten tussen de hoofdstukken door is een goede manier om de wereld beter te leren kennen.
Er wordt een opzet gemaakt naar intriges en samenzweringen die in een mogelijk volgend deel verder uitgewerkt gaan worden.
De personages zijn goed beschreven en hebben diepgang. Ze zijn menselijk en komen op voor wat ze willen. Het idee van het boek is goed doordacht en maakt op een zeker manier ook wel logisch.

Een veelbelovende start van een serie.