Reviews

25 jaar na een grote ramp, proberen de overlevenden de beschaving weer op te bouwen. 3 Jongeren zien echter dat de opbouw stagneert door dat de ‘Elder Council’ vast blijft houden aan de oude gewoontes.
De drie hoofdpersonen zijn ieder uit hun eigen wereld verstoten. Zij komen elkaar tegen bij het registratiebureau van Nieuw Vancouver, en daar ontstaat een vriendschap voor het leven. Al gauw ontdekken zij dat het leven in Nieuw Vancouver niet zo is als ze hadden verwacht. Gaat het hun lukken om de boel te herstellen?

Het verhaal begon interessant genoeg. Mensen die vluchtten voor een naderende ramp en zich in bunkers op sloten, maar al gauw werd het naar mijn idee minder. Had dan ook moeite om bij het verhaal te blijven. Er was weinig echte actie en spanning te beleven, behalve dan die keer dat zij in een grot zaten die instortte, maar met betrekkelijk weinig moeite lukte het hen om zich te bevrijden.

Ik heb dit e-book ontvangen via Librarythings en de uitgever voor een (korte) review

Het boek dat als een historische thriller wordt neergezet is dat zeker niet. Het is meer historische fictie.

Het verhaal begint als de 12-jarige Torstein er getuige van ide brute moord op zijn vader. De jongen wordt gevangen genomen en een leven als slaaf ligt in het verschiet als hij wordt verkocht aan een knorrige, oude man. Deze leert hem wel het vak van knarrensmid (een soort scheepsbouwer). Als de oude man sterft en het dorp overvallen wordt door plunderaars, lukt het de jongen om te ontsnappen.
In de komende jaren zien we hoe de jongen opgroeit tot man. In deze tijd krijgt hij te maken met voorspoed maar ook met flinke tegenslagen.

Op zich is het verhaal niet zo heel bijzonders, maar door de historische feiten blijft het wel een prettig boek om te lezen. Het verhaal staat wel vol met geweld. Afgehakte ledematen vliegen je om de oren. De diverse personages zijn, met uitzondering van de hoofdpersoon, amper uitgewerkt. Het verhaal wordt door Torstein op chronologische wijze verteld op het moment dat hij al wat ouder is.

Er schijnt een vervolg te zijn, maar die heb ik tot heden nog niet gevonden

Het zevende en laatste deel uit de Kronieken van Ulriach. In dit deel volgen we Aïn niet langer, maar richten ons op zijn zoon Aerick en zijn beste vriend Thibald.

Het was even wennen, want het was al weer een tijdje geleden dat ik de vorige delen had gelezen, maar gaandeweg het verhaal kwam het weer terug. Het verhaal liep lekker door, zonder onnidge haperingenSoms had ik het gevoel dat ik bepaalde passages al eens eerder had gelezen. Doordat er regelmatig gewisseld werd van perspectief was het soms lastig om namen en gebeurtenissen te onthouden. Desondanks een fantastisch verhaal. Jammer dat er nu een einde is gekomen aan de Kronieken.

Weer een boek dat ik niet uitgelezen heb. Sterker nog, kwam niet eens verder dan de eerste 15 of zo pagina’s. Het verhaal tot dat moment pakte me helemaal niet, en dan kan je het maar beter opgeven. Veel valt er dus niet over te zeggen.

Geen sterren voor dit boek. Zoveel fouten dat ik het op 15% maar opgeef. Verkeerd geschreven woorden kunnen voorkomen, een -d of een -dt fout, so what.. Maar als er geschreven wordt over schepen die een achtervolging inzetten en dan opeens over 3 matrozen die voorbij kwamen.. Nee, dat is het voor mij voorbij. Jammer wat het had in potentie een goed boek kunnen zinn.

Een aardig verhaal, maar net niet helemaal. Boek zit vol met de bekende clichés die er in dit genre bestaan.

De wereld opbouw is slecht. De auteur beschrijft alles in de wereld zo slecht en sporadisch dat je er geen beeld van krijgen. De hierarchy in en tussen de squadrons, secties en wings is onnodig verwarrend. De gehele oorlog die plaats schijnt te vinden blijft vaag. Al vanaf het begin was het duidelijk dat dit een verhaal zo worden waarin de goede kant eigenlijk de slechteriken waren.
De auteur heeft er voor gekozen om stukjes informatie tijdens terloopse gesprekken te laten plaats vinden.

De onhandige Violet, de hoofdpersoon, is een 20 jarige vrouw die haar hele leven geleerd heeft om scribent te worden, maar een half jaar geleden besloot haar moeder dat Violet zich moest bekwamen als ruiter. De overlevingskansen in deze opleiding is klein, velen sterven in het eerste jaar. Gelukkig lukt het Violet wel om alle moeilijkheden te overwinnen en blijkt zij zelfs zo sterk te zijn dat twee draken zich met haar verbinden, waarvan er een bekend staat als een van de sterkste die er is.

Ach.. verder is het verhaal flinterdun. Een opstandige provincie en dan ook nog eens een bedreiging door figuren uit sprookjes. Natuurlijk wint het team van Violet dit op het nippertje.
Misschien ligt het aan mij, maar al die ‘romantiek’ had er van mij niet in gehoeven. Toch denk ik wel dat ik verder ga lezen in de serie, als de volgende delen ooit uitkomen, want ja.. draken!!

4 Korte verhalen over Four die zich een paar jaar VOOR de gebeurtenissen in Divergent afspelen.

Four, of eigenlijk Tobia Ethan, is geboren in ‘Zelfverloochening’, een van de facties in het dystopisch Chicago. De andere zijn Oprechtheid, Eredutie, Vriendschap en Onverschrokkenheid. In Zelfverloochening. Dan zijn er ook nog de factie-lozen, mensen die om een of andere reden niet tot een factie willen behoren.
Op hun 16e kiezen alle jongeren, tijdens Kiesdag, tot welke factie zij willen behoren. Tobias krijgt het advies om voor Zelfverloochening te kiezen, maar kiest uiteindelijk voor Onverschrokkenheid. Dat doet hij deels om van zijn vader, de leider van Zelfverloochening te ontlopen.

We volgen Tobias tijdens zijn introductieweek in Onverschrokkenheid en maken zijn twijfels mee, als ook zijn successen. Als hij de introductie succesvol heeft afgerond krijgt hij het aanbod om zich aan te sluiten bij de l4ding van de factie. In eerste instantie is hij trots, maar geleidelijk ontdekt hij dat er een plan gesmeed wordt om de andere facties te onderwerpen. Hij besluit te stoppen met deze training en wordt liever onderwijzer voor de volgende lading nieuwe adspiranten.
Een paar jaar later ontmoet hij het meisje Trish, dat net als hij overgestapt is naar Onverschrokkenheid van Zelfverloochening.

En dat was het dan eigenlijk. Een aantal korte verhalen, waarvan ik meer had verwacht. Had gehoopt om meer van de achtergronden van Tobias/Four te lezen.
Schrijfstijl is geheel in stijl van wat we kennen van de auteur. Op een gegeven moment valt het verhaal samen met delen uit het eerste boek, maar dan gezien vanaf Four’s kant.

Al in al is het een leuk boek om er bij te hebben, maar je kan zeker ook zonder.