Slapen in een zee van sterren
Nadat hij een goede serie fantasy-boeken heeft geschreven, heeft de autrut, Christopher Paolini, gemeend om nu een science-fiction verhaal te schrijven. In het begin leek het verhaal nog veel belovends te zijn, maar dat werd helaas steeds minder. We gaan, net als in een bekende soap-serie, van de ene ongeloofwaardige situatie in de andere. Dan was het ook nog eens erg langdradig. Dacht je dat je het verhaal nu wel bijna uit had, was er weer een nieuwe voorval. Het boek heeft dan ook een kleine 1900 pagina’s (bij de standaard e-reader lettergrootte).
Het verhaal start op een nog te koloniseren planeet, vlak voor het vertrek van de terravormers, als de xenobioloog van de groep nog even een kijkje neemt bij een rotsformatie. Als zij haar evenwicht verliest en binnen in de rots terecht komt, raakt zij besmet met een goedje. Dit goedje vormt zich tot een levend harnas om haar heen. De mensheid is al ver doorgedrongen in de ruimte, en – hoe kan het anders – in oorlog geraakt met een ander ras, dat ‘Kwallen’ wordt genoemd. Dan dient zich nog een tegenstander aan, de ‘Nachtmerries’.
Geen top of flop, maar een middenmoter
Zwaardvanger
Kel woont al jaren in een weeshuis als hij op een dag meegenomen wordt naar het koninklijk paleis. Daar wordt hij gekocht om als dubbelganger – een zwaardvanger – op te treden voor de kroonprins Conor.
De auteur heeft een goede fantasiewereld neergezet. Het, complex, verhaal heeft een trage start, hoofdstukken met een vlot verhaal worden afgewisseld met langdradige beschrijvingen die afleiden van het gehele verhaal. Toch zijn zij nodig om de achtergrond van het verhaal te begrijpen. De auteur bouwt een goed en interessante wereld. Een wereld die we moeten leren kennen. Met citaten tussen de hoofdstukken door is een goede manier om de wereld beter te leren kennen.
Er wordt een opzet gemaakt naar intriges en samenzweringen die in een mogelijk volgend deel verder uitgewerkt gaan worden.
De personages zijn goed beschreven en hebben diepgang. Ze zijn menselijk en komen op voor wat ze willen. Het idee van het boek is goed doordacht en maakt op een zeker manier ook wel logisch.
Een veelbelovende start van een serie.
Huis van lucht en adem
In tegenstelling tot het vorige boek was dit YA boek makkelijker te lezen. De vele sex-scenes hadden voor mij niet zo uitgebreid beschreven hoeven worden, soms leek het wel of je porno zat te lezen. Niet dat daar iets mis mee is, maar zo veel details in een roman.
Het geheim van Emile was mij al vrij snel duidelijk, evenals wie er achter de schuilnaam ‘Dag’ schuil ging. Het verhaal leek ook lange tijd geen echt doel te hebben. Pas in de laatste zeg 100 pagina’s kwam er actie in het boek, daarvoor was het matig.
Aan het eind van het boek zaten nog een drietal korte verhalen die wat mij betreft onnodig waren. Het was net of je weer even terug in de tijd was.
Deel 3 is nog niet in het Kobo Plus abonnement verkrijgbaar dus is het afwachten hoe het vervolg gaat worden
Huis van aarde & bloed
Een verhaal dat mij niet direct van het begin pakte. Zelf ga ik er altijd van uit dat de hoofdpersoon uit een serie en het verhaal je binnen de eerste 10, 20 pagina’s moeten grijpen. Dat heeft in dit geval veel langer geduurd. Dat ik het nog niet gelijk weg gedaan hebt komt voornamelijk doordat er zoveel positieve recensies op diverse site staan.
De halfbloed Bryce Quinlan (half mens, half Fae) woonde zorgeloos in Crescent City. Mensen en magische wezens wonen op gespannen voet samen in deze stad. Dan schokt een wrede moord de stad. De gouverneur van de stad geeft haar de opdracht om, samen met een huurmoordenaar deze moord op te lossen. Deze opdracht leidt tot meer dan haar lief is.
Het verhaal was goed, moet vele plot wisselingen, maar sommige momenten leken mij te lang te duren. Sarah J Maas kan haar personages echt een gezicht geven en heeft een mooie wereld gebouwd voor deze serie. De laatste paar honderd pagina’s hielden me wel in de greep. Dit boek, dat zo’n 800 pagina’s dik is, begon pas echt interessant te worden rond pagina 500, daarvoor was het allemaal ‘meh’. De wereld lijkt veel op die van ons maar dan met magische wezens.
Het vervolg staat al op mijn digitale plank, maar of ik deze nu gelijk ga lezen is een tweede.
Het dertiende uur
Tegen het einde van de oorlog krijgt een groep Amerikaanse en Engelse militairen de opdracht om zich in de hol van de leeuw te begeven en Hitler te ontvoeren of te doden. Dit loopt echter verkeerd af als zij een inval in de verkeerde bunker doen. Kapitein Bascom moet zich zien te redden in de ruīnes van Berlijn, terwijl de Russen de stad stukje voor stukje bezetten. Bascom komt per toeval achter het geheim van de crematie van Hitler. Een geheim dat hem in nog groter gevaar brengt.
Het verhaal zelf is niet een van de beste die ik ooit gelezen heb. De setting, Berlijn in de laatste dagen van de oorlog, en het leven in de ruīnes. Een Amerikaan op de vlucht voor de Duitsers en de Russen is wel goed bedacht. Hoe realistisch het is blijft echter een vraag.
De laatste strijd
Het is een lange tijd geleden dat ik het vorige deel uit deze trilogie heb gelezen, en dat was te merken. Kom me niets herinneren van wat er eerder gebeurt is. Een korte ‘recap’ zou mooi zijn geweest, maar dat zat er helaas niet in. Het verhaal ging direct verder.
In dit deel leren we iets meer over de geschiedenis, maar niet genoeg om alles een plaats te geven. Interessant is dat een van de hoofdpersonen in dit deel gevoelens kreeg voor een andere man maar ook dat word tussen neus en lippen door vermeldt. Beide hoofdpersonen maken een goede ontwikkeling door en krijgen daardoor meer diepgang.
Een ijzeren vlam
Het vervolg op ‘In steen gebrand‘.
Diverse hoofdstukken kwamen zinloos over. In het voorwoord was al een waarschuwing te lezen dat dit boek veel seks had, en dat was niet overdreven. Pagina na pagina vol met beschrijvingen over seks, seks en nog eens seks. Zelf heb ik deze stukken grotendeels overgeslagen, want wat mij betreft was het niet nodig voor het verhaal. Dat wil niet zeggen dat er voor mij geen seks in boeken hoeft voor te komen.
Op momenten verliep het verhaal traag, om dan weer opeens in sneltreinvaart door te denderen.
Er was niet iets bijzonders baanbrekends in het verhaal te vinden, geen nieuwe ideeën, toch was het een goed verhaal. Het verhaal ging direct verder, zonder enige terugblik op het voorgaande deel, dus was het opnieuw kennismaken met de personages eventjes wennen.
Een aanrader voor iedereen die niet gauw terugschrikt van wat pikante ontmoetingen in het verhaal. Benieuwd of er een derde deel komt.
« eerste ‹ vorige 1 29 37 38 39 40 41 49 139 247 Volgende › Laatste »