Reviews

In de (nabije) toekomst kiest Groot-Britannië er voor om te stoppen met rechtspraak door rechters, maar ligt dit in de handen van een televisieprogramma, waarbij de kijker kan kiezen of de verdachte schuldig of onschuldig is. De verdachte van een (fatale) misdrijf wordt in Cel 1 opgesloten. Een kleine ruimte, met een bed en een toilet. Je mag alleen nog maar beperkt contact hebben met een vast therapeut, en verder met niemand. Na iedere nacht kom je in een andere cel terecht, steeds kleiner, kouder, benauwender. De dagen lijken heel lang te duren. In iedere cel is er wel iets om je te doen breken. Uiteindelijk kom je in Cel 7 terecht. Midden in deze cel staat de elektrische stoel als herinnering dat dit je laatste dag kan zijn.
In het programma ‘Dood Is Gerechtigheid’ worden er dagelijkse updates gegeven over de gevangenen, wordt er gediscussieerd over je jeugd en school, vrienden en wat je tot de daad heeft gedreven.

De hoofdpersoon, de 16-jarige Martha Honeydew, heeft bekend een beroemd persoon, Jackson Paige te hebben vermoord. Zij staat zelfs met het wapen in de handen als de politie ter plaatse verschijnt. Toch lijken er veel dingen niet te kloppen.

Het boek laat het gevaar zien die de invloed van de (sociale) media kan hebben, zeker gelinkt met de mogelijkheden om bewijzen te vervalsen of zelfs te laten verdwijnen. In de diverse hoofdstukken zien we steeds een wisselende perspectief, en soms beleven we eerdere gebeurtenissen met Martha mee.
Door de vlotte schrijfstijl van Drewery leest het boek lekker vlot weg,

[lorem_ipsum_wli]

Review:
Wat moet je zeggen over een stripboek. Deze was wel beter dan de laatste paar.

De tijd veranderd, en Barabas moet dit proberen op te lossen. Dit doet hij samen met Suske/Wiske, Lambik, Jerom en Sidonia.

De oorlog is over en het leven van Ellie en haar vrienden gaat weer verder. Ellie woont met Gavin op de boerderij van haar ouders en probeert de eindjes aan elkaar te knopen. Dan wordt Gavin ontvoerd, en Ellie maakt zich zorgen. Zowel de politie als Liberation doen hun best om meer uit te vinden. Uiteindelijk lukt het Ellie om de jongen to lokaliseren, en met behulp van Liberation doet ze een poging hem te bevrijden. Dit mislukt, en ook zij wordt gevangen genomen… Na een paar dagen worden zij bevrijdt door een actie van Liberation, die haar graag bij zich wilden inlijven.

Eenmaal terug op de boerderij gaat het leven weer zijn oude gang, maar niet voor lang, want… de kinderbescherming staat na een tip voor de deur. Zij controleren van alles en twee dagen later nemen zij Gavin mee. Een lange strijd om de voogdij over Gavin ontstaat.

Ellie besluit dat zij de boerderij wil verkopen en in de stad gaat wonen, om Gavin een beter leven te gunnen.

Aan het einde van het boek blijven er nog wel wat vragen en problemen over.

• Als Ellie en Gavin in de stad gaan wonen, moet het voor de terroristen makkelijker worden om haar op te sporen.
• Wat gebeurt er verder met het verscheurde en verdeelde Australie? Wordt het ooit weer verenigd
• Hoe gaat het verder met Ellie en Lee? komen ze ooit echt dichter bij elkaar
• Wie was nou eigenlijk de vijand
• Hoe hebben de kinderen weer leren leven onder de ‘normale’ omstandigheden. Kan er van heen verwacht worden dat ze gewoon weer hun bezigheden op pakken van voor de oorlog?

Personages waren goed uitgebouwd en de wereld klopte.

Overal genomen was het een goed boek, maar het heeft nooit het gevoel bij ‘Morgen, toen de oorlog begon’ gehaald.

ps. dit boek is nooit in het Nederlands verschenen.

Als de Jan, Bob en Arie door reder Roos zonder duidelijke opdracht naar San Diego worden gestuurd voor een cruise op de SeaRose, onder kapitein Holdert, weten de jongens niet wat te verwachten.
Op een van de meerplaatsen ziet Jan hoe een man probeert stiekem op de pier te komen waar het schip ligt. Het is al gauw duidelijk dat deze man iets met of op een van de cruise-schepen wil.
Later ziet Arie de man terug in hotel-restaurant.

…