Reviews

De 14-jaruge Christopher werkt al een paar jaar als leerling bij de apotheker Sleedoorn. Hij wordt opgeleid tot apotheker maar leert ook veel meer van zijn leermeester. Samen met zijn vriend Thom, de zoon van de bakker, voert hij diverse experimenten uit. Dan wordt de stad opgeschrikt door diverse moorden, voornamelijk op apothekers.
Op een dag wordt de jongen er op uitgestuurd om boodschap te doen. Als de jongen na een vergeefse poging terug keert, blijkt zijn meester te zijn vermoord.

Een verhaal vol spanning en avontuur volgt, een avontuur waarbij zelfs de assistent van de Koning is betrokken. Hoewel het boek vooral gericht is oo de jeugd vanaf zo’n 12 jaar, is het ook voor de (wat) oudere lezer een genot om te lezen. Aanrader dus voor in de zomer, of een verloren uurtje.

Leuk verhaal dat in een sneltreinvaart verloopt. Een goed debuut van de schrijver Sands.

Dit tweede boek uit de Wereldbeving serie was vrij saai te noemen en het was weer zo’n typisch tussen deel. Opbouwend naar de climax in het volgende deel. Waren ef in deel 1 nog wel situaties waar je om kon lachen was dat in dit deel niet zo.

Het viel me op dat eigenlijk geen van de kinderen die in dit boek de hoofdrolspelen een echte veilige thuis hebben, misschien met uitzondering van Max.

Het verhaal was vooral gericht op de jeugd tussen de, zeg zo 10, 11 jaar, en daar zit ik ver boven. Toch denk ik niet dat het veel jongeren echt zal bereiken.

Veel mensen vergelijken deze serie met de Harry Potter boeken van J.K. Rowling, maar dit vind ik dus mank gaan. Zeker er zit magië in de boeken, maar dat haalt het bij lange na niet bij de HP reeks.

Een veelbelovend begin voor de auteur in het genre, Fantasy/Young Adult/Jeugd. De schrijfster heeft een mooie wereld neergezet, met toegangen naar de Bovenwereld.

De heldin van dit verhaal is Euphemia ‘Fee’ Goedhart. Fee is dol op magie, maar haar vader wil er niets van weten. Als Eef’s moeder na de wereldbeving is verdwenen hertrouwt haar vader waardoor Fee veel tijd doorbrengt met haar grootvader Griffioen. Als zij hem vragen stelt over magie weigert hij deze te beantwoorden.

Als haar opa overlijdt erft Fee 499 boeken, maar haar vader heeft deze al verkocht aan de kringloopman. En daar begint het avontuur dan mee.

Het is in mijn ogen een beetje een raar verhaal. Ten eerste duurde het best wel even voor ik echt in het verhaal zat. Kon met geen van de personages een echte ‘band’ opbouwen. Er gebeurde ook vrij veel, Bepaalde gebeurtenissen werden in een paar pagina’s afgewerkt en daar was dan alweer het volgende probleem. Ook jammer was dat Fee eigenlijk direct een groep vrienden had die ook blijken te beschikken over magie. Daaraan wordt dan nog vrij abrupt nog een tweetal vrienden aan toegevoegd.
Wat mij betreft hadden de personages wel meer diepgang mogen hebben. Ze waren nu allemaal vrij vlak.

Dit verhaal wordt aangeprezen voor de fans van Harry Potter, maar dat valt behoorlijk tegen. Een aardig verhaal, dat zeker maar het is zeker geen nieuwe Harry Potter. Ik vraag me ook af wat de beoogde doelgroep was? Young Adult, Jeugd? De hoofdrolspelers zijn allemaal vrij jong (rond de 11?), maar zouden volgens het boek in de bovenbouw zitten. Een van hen was zelfs team-captain van het rugby team.

Hoop dat de auteur in een volgend deel de personages wat verder gaat uitdiepen, want het moge duidelijk zijn dat de kinderen allemaal iets hebben opgelopen in het verleden.

Samen met het vorige boek is dit het verhaal van Sadaku en Octana, Makar en Rolar, Odi en Hinde.

Het grootste deel van het verhaal is gericht op Makar en Rolar en in veel mindere mate op Sadaku en Octana, waar het eerste deel zo veel aandacht aan heeft geschonken. Dat vind ik persoonlijk jammer. Het verhaal van de kinderen had in mijn ogen veel meer te vertellen dan die van de anderen. Naar mijn mening zijn die veel belangrijker voor het verhaal.

Het verhaal was op momenten barbaars te noemen, met de mishandeling van de broers, en de jongen Sadaku.

Dit deel is tevens het afsluitende deel van het tweeluik, maar naar mijn mening is het verhaal helemaal niet afgerond, zelfs niet in het epiloog.

draft

De Noordelijke Archipel is in duisternis gehuld omdat de zon nooit meer is terug gekomen. De mensen daar leven vooral van de visvangst, maar nu beginnen de voorraden op te raken ‘s Nachts verdwijnen twee kinderen, Octana en Sadaku, uit het dorp spoorloos. Hun vader en oom gaan op zoek naar de kinderen. Hun scheepje wordt echter door de stroming meegevoerd en uiteindelijk landden zij op een onbekend land. Bijna onmiddellijk worden ze door de inwoners gevangen genomen.

Ondertussen beleven de kinderen hun eigen, beangstigend, avontuur tijdens hun door Octana’s ingegeven Droomdans. Het verhaal van Makar en Rolal voelt clichematig en op momenten zelfs sadistisch aan.

Droomdansen is een soort van magie en speelt een belangrijke rol in deze boeken

Het verhaal had een traag tempo ener blijven veel vragen onbeantwoord. In het verhaal liepen drie lijnen, die van Octana en Sadaku is mooi en intrigerend, die van Odi en Hinde interessant. De derde lijn, die van Makar en Rolal is geen van bdeide. Een verhaal met potentie, helaas komen de personages niet echt uit de verf.

Hester den Boer onderzoekt het verleden van haar opa, die in Westerbork had gezeten. Daarom zou hij soms woedeaanvallen hebben volgens de familie. Tijdens het onderzoek blijkt dat opa de Boer in het grotendeels onbekende kamp Erika had gezeten.

Het boek is vooral een verslag over een voor mij onbekende kamp bij Ommen en hoe daar na de oorlog mee werd omgegaan.

(later meer)

Dit boek is een combinatie van historische fictie en bestaande feiten. Persoonlijk vind ik het wel moeilijk dat bestaande personen gebruikt worden in een grotendeels verzonnen verhaal. Deze personen doen nu dingen die zij waarschijnlijk helemaal niet echt gedaan zouden hebben.

Dit is een verhaal over Operation Grief waarin de Duitsers onder leiding van Obersturmbannführer Otto Skorzeny proberen de Amerikaanse 5-sterren generaal Eisenhower te doden. Daartoe zorgen een aantal als Amerikaanse soldaten verkleedde Duitse soldaten achter de linies voor chaos.

Het verhaal wordt van beide zijden verteld en de auteur doet dat zonder te verzanden in een goed/kwaad spel. Verhaal is soms grappig en dan weer bloed serieus.