Reviews

Drie jonge vrouwen, tieners nog maar eigenlijk, komen tijdens de Tweede Wereldoorlog terecht in het (communistisch) verzet. Zij bestreden op alle mogelijke manieren de Duitse bezetters, maar ook iedereen die een gevaar opleverde voor het verzet of de onderduikers.

Dit is het verhaal van Hannie Schaft en dat van Truus en Freddie Oversteegen uit Haarlem. Truus en Freddie overleefden de oorlog, maar Hannie werd vlak voor het einde opgepakt, gemarteld en geëxecuteerd. Zij was nog maar 25.

Het onderwerp is goed onderzocht door de auteur, een archief van daden, maar helaas heeft zij met deze gegevens een droog boek naar gezet. De feiten zijn zoals gezegd, goed beschreven, hoewel een ander boek (het meisje met de vlechtjes) door de schrijfster Wilma Geldof aangegeven wordt dat zij deze had verzonnen om het een en ander meer als roman te kunnen schrijven.

Hoewel ik het vorige deel Dochter van het keizerrijk maar 3 sterren gaf, is dit boek er zeker 4 waard. Het was een dik boek (op mijn e-reader instellingen kwam ik uit op ruim 700 pagina’s) met een plot die naar mijn mening met minder had toegekund. Het tempo van het boek was redelijk. Sommige namen waren slecht te onthouden. Regelmatig zat ik met ‘wie is dat nou weer’.

Ik kan me slecht inleven in vrouwelijke hoofdpersonen, maar in het geval van Mara was dat niet het geval. Er was veel romantiek in het boek, zeker tussen Kevin en Mara.

Prequel van de Keeper of the Watch serie.

Hierin lezen we hoe Eli Walker ontdekte dat er 12 dimensies bestonden en hoe hij er uiteindelijk in slaagde om ze allemaal te bereiken. Ook leren we over het ontstaan van de 12 verschillende horloges en het ontstaan van de ‘hunters’.

Boek was niet echt spannend en laat nog veel open. Zo weten we dat er 12 dimensies bestaan, maar wordt er niet veel aandacht gegeven aan de andere.  Het was ook geen groot boek zoals de andere 3, maar eerder een novelle.

Viel me zwaar tegen. het verhaal is lastig te volgen, en niet boeiend genoeg om er enige moeite voor te doen om te volgen. Jammer want Douglas Adams schrijft verder goede boeken.

Een mooi boek. In het begin had ik er eventjes wat moeite mee, maar gaandeweg kwam ik steeds meer in het verhaal te zitten.

Buiten de eerste paar hoofdstukken was dit boek een ware achtbaan van onvoorspelbaarheid, hoewel het voor mij al heel snel duidelijk was dat de ‘Juvie’ die Aurora moest begeleiden dezelfde persoon was die haar 10 jaar eerder had gered, en het verbaasde mij dat zij dat zelf al niet veel eerder had gezien.

De personages en de wereld waren voldoende opgebouwd, en het taalgebruik was zeer netjes. Ik hoop dan ook zeker uitgekozen te worden voor het eventuele volgende deel. Ook hoop ik dan wat meer scenes in het ‘parkour’ mee te mogen maken.

Aanrader

(Ik heb een ARC/Early Review versie van dit boek gekregen in ruil voor een review. De woorden hierboven zijn van mij).