Reviews

(Heb deze boeken in eerste instantie als gewone boek gelezen, maar ben later over gegaan op de e-book variant.)
Begrijp niet dat ik nooit eerder van deze serie boeken had gehoord voor dat ik dit deel in 2015 tegen kwam. Na dit deel vond ik her en der wat losse delen, en ik heb de serie vrij door elkaar gelezen.

Het boek zit vol met de bekende Britse humor, een beetje van Douglas Adams en wat Monty Python’s. Met deze mix is het gewoon een zalig boek geworden.
Dit is het verhaal van Rinzewind, een laffe tovenaar, die toevallig de krachtigste spreuk in zijn hoofd heeft. Hij krijgt de opdracht om Tweebloesem, een verzekeringsagent, te beschermen. Samen met hen reist ‘Bagage’, een veel-potige overbeschermende en mensetende koffer. Voor mij is het de ultieme ‘slechterik’.

De schrijfwijze van Prathett is zodanig dat hij van corruptie, lafheid, hebzucht en andere kwaden in de wereld iets kan maken zonder verbitterd of kritisch over te komen.

Het zal aan mij liggen, gezien de andere reviews die ik gezien heb, maar ik kom niet in het boek, en als dat nu nog niet gelukt is zal dat ook niet meer lukken 🙁

Na het teleurstellende eerste deel van de Onmagiër serie, brengt dit tweede deel geen verbetering. De queeste speelt een minder belangrijke rol en blijft vaag, met niet ter zake doende visioenen.

Steeds weer wordt beweert dat de bron van de onmagie is gevonden, om daarna weer te zeggen dat dit toch niet het geval is. Na de zoveelste keer dat dit gebeurt begin je je als lezer toch af te vragen of je niet aan het lijntje wordt gehouden omdat de auteur nog zoveel bladzijden moet leveren aan de uitgever.

Het geheel is wat mij betreft geen aanrader, en dat is jammer want het idee van de onmagie spreekt wel aan.

Zeer gedateerd SF uit de jaren 70. Verhaal is zwak en nergens echt interessant te noemen.

In een zeer nabije toekomst worden de mensen op Aarde geregeerd door een wereldregering. De voorraad olie is zo goed als op en de enige bron van energie is een satelliet die zooneenergie doorstraalt naar de Aarde. Voedsel wordt verbouwd door wereldomvattende landbouwbedrijven die over de mogelijkheiden beschikken om het weer te controleren en daarmee de macht hebben om de Wereld Regering te sturen. De Aarde is ook flink vervuild en een plaats geworden waar je liever niet wilt leven.

Dit boek heeft teveel herhalende verhaallijnen, en daardoor krijg je al gauw het gevoel van ‘ja..okay, dat hebben we al eens gehad’. Goede mix van fantasy en technologie, vol met de standaard fantasy elementen en wat science fiction. Heel veel personages, dus makkelijk om kwijt te raken wie nou precies wat heeft gedaan.