Reviews

In ‘The Darkest Minds’ raken kinderen tussen de 10 en 18 jaar besmet met een virus. Een groot deel van deze kinderen zal sterven, maar een ander deel houdt bijzondere talenten over aan deze ziekte. Uit angst voor hun talenten worden de kinderen opgesloten in speciale kampen. Het lukt Ruby, die op haar 10e verjaardag in zo’n kamp terecht is gekomen, om met hulp van de Kinderalliantie na 6 jaar te ontsnappen. Later ontmoet zij 3 anderen personen met talenten en reist met hen samen op zoek naar East River en het Fantoom, waarvan gezegd word dat hij hen in contact kan brengen met hun ouders. Deze reis leverde genoeg problemen op, en zelfs nadat ze deze ‘East River’ hadden gevonden waren hun problemen nog niet voorbij. Opnieuw ontsnappen ze uit een kamp en gaan verder op reis. Uiteindelijk restte Ruby niets anders dan een noodknop te gebruiken.

Het boek begint zo’n 6 maanden na de gebeurtenissen in de overlevenden. Nadat haar training is afgerond heeft Ruby haar talenten redelijk onder controle en wordt zij ingezet bij diverse operaties van de Kinderalliantie. Ruby is niet langer meer het naïeve meisje uit het eerste boek. In de zes maanden heef zij geleerd om haar talenten onder controle te houden Haar vrienden uit het eerste deel staan er nu alleen voor, maar zij krijgt te maken met een aantal nieuwe personages, Vida, Nico en Jude. Van deze twee personages spraken vooral Vida en Jude mij erg aan. Later doen een aantal oude bekenden hun rentree in dit boek.

Ruby en haar team worden uitgezonden om een agent van de Kinderalliantie te bevrijden. Het blijkt dat deze agent, Cole,  de broer is van Liam. Cole heeft een tijdlang undercover gewerkt waarbij hij aan geheime informatie is gekomen. Deze informatie staat op een USB-stick die hij in zijn jas heeft genaaid. Per ongeluk neemt Liam deze jas mee en begint de zoektocht naar deze USB-stick en Liam.

Ondertussen lijkt het toch niet zo heel erg veilig te zijn bij de Kinderalliantie. Diverse agenten blijken juist tegen de kinderen te zijn, en hun aantal is groeiende. Ze wantrouwen de kinderen

Het is eigenlijk raar dat de hoofdpersoon in deze serie mij minder aansprak dan een aantal bijfiguren, Chubs en Jude.

Dit boek had geen last van het ‘middelste boek’ syndroom, maar was in mijn ogen juist sterker dan het voorgaande deel. Het verhaallijn is sterk, de personages goed ontwikkeld en met voldoende diepgang. Het verhaal heeft wel af en toe mindere momenten, maar dat was snel weer over. Verder had het onverwachte plotwendingen.

Het eerste deel in de ‘The Darkest Minds’ trilogie. Een Young Adult-boek. Zeker, maar een die goed te lezen is, ook voor de wat oudere Adult 😉 Een boek die mij toch weer een aantal uurtjes bezig hield.

De wereld (Amerika) wordt weer eens bedreigd, en dit keer treft het vooral de Young Adults, kinderen tussen de 10 en de 18 jaar. Zij sterven of krijgen een of ander ziekte IAAN ¹ genaamd. Deze ziekte heeft geen duidelijke symptomen, behalve de plotse dood van de getroffen patient. Een aantal kinderen overleefde deze ziekte en ontwikkelden psionische vermogens. In plaats van deze gaven te gebruiken besluit de Amerikaanse overheid (of wat er nog van over is) om een serie gevangeniskampen concentratiekampen opvoedingskampen te bouwen en de kinderen daar in op te sluiten.  Daar leven zij onder slechte omstandigheden. Iedere misstap, bewust of onbewust, begaan wordt streng gestraft. Ouders en familie lijken er niets om te geven want protesten tegen het systeem worden niet gehouden.

Ruby, de hoofdpersoon van het boek, is op 10-jarige leeftijd naar zo’n kamp gestuurd. Zij heeft een van de meest gevaarlijke talenten , zij is namelijk ‘Oranje’ (paranormaal begaafd),  Tijdens de intake lukt het haar om de dokter te laten geloven dat zij een ongevaarlijk super-intelligent kind is.  Zij had namelijk gezien dat ieder Rode, Gele of Oranje werd weggevoerd.

Na 6 jaar in dit kamp gezeten lukt het Ruby met hulp van Cate, een dokter in het kamp, maar eigenlijk een undercover-agente van de Kinderalliantie, te ontsnappen. Bij een van haar redders ziet zij dat ook deze lui gevaarlijk zijn, en ontsnapt opnieuw. Nu ontmoet zij een drietal kinderen die ontsnapt zijn uit een andere kamp. Samen proberen zij de Fantoom te vinden, de geheimzinnige leider van East River, een rebellengroep die strijdt tegen president Gray.  Voor ze echter zover komen gebeurt er nog het een en ander.

Wat ik me nog wel afvraag, zijn alleen de Amerikaanse kinderen besmet, of heeft het virus ook toegeslagen in andere landen? Hoe komt het dat Ruby zoveel weet over de wereld als zij al op haar 10e verjaardag naar het kamp werd gestuurd?

De personages zijn goed uitgewerkt, maar toch kon ik er geen band mee krijgen.

1. Idiopathic Adolescent Acute Neurodegeneration(↩)

Ik heb veel in de loop der jaren vele boeken gelezen, veel goede, soms slechte, maar deze valt dus echt in de laatste categorie, en dan nog wel heel diep in de catacomben.

Saai, voorspelbaar, slecht geschreven. Karakters met weinig diepgang, en over het algemeen heel erg onrealistisch.

Het idee was goed, maar de uitwerking duidelijk niet. En dan kom ik dus bij het feit dat op Goodreads wel twee lovende reviews staan. Hebben die mensen een ander boek gelezen? Ik zal het volgende deel zeker niet gaan lezen.

Nog steeds door zijn vader verbannen van Olympus moet de voormalige God Apollo door het leven als een sterfelijk mens. En dan ook nog eens als een 16-jarige.

Het is nog maar kortgeleden dat zijn vriend Jason door keizer Ceasar is gedood. Samen met Meg reist Apollo naar kamp Jupiter, waar ze het lichaam van Jason cremeren. Voor ze daar arriveren worden zij aangevallen door een monster, en raakt de lijkwagen van de weg

De boeken worden iedere keer beter, met goed te lezen hoofdstukken. Leuk is dat iedere hoofdstuk begint met een haikui. De ontwikkeling van Apollo is duidelijk te merken. Ook Meg wordt een stuk minder irritant.  Het begin liep het verhaal wat stroef, maar na een poos ging het verhaal beter lopen.  Het einde was iets minder dan de vorige

De auteur heeft een goede mix van mythen, emoties en humor te pakken met deze boeken, en ik hoop dat hij door blijft gaan met schrijven van boeken als deze.

Het klinkt misschien vreemd, maar het is goed dat een schrijver het aandurft om karakters te laten sterven om zo weer een frisse personage toe te voegen.

Nu op zoek naar deel 5 in Kobo Plus.

Ooit was Apollo een God. Maar toen werd hij door Zeus uit Olympus verbannen. Als een gewone sterveling, met acne, moet Apollo zijn Godheid weer terugverdienen door het redden van vijf verdwenen Orakels. Hij moet dit doen zonder zijn gaven. Samen met een aantal halfgod vrienden lukt het hem om twee Orakels op te sporen

Het plot van dit verhaal was spannend en complexer dan de vorige twee delen. De spanning zat er goed in, en ook voldoende vaart om niet saai te  worden. We leren iets over het verleden van Meg. Haar personage werd hierdoor interessanter,hoewel ik haar bij tijd en wijle nog steeds irritant vond

Apollo veranderd door het lijden en het ontmoeten van nieuwe helden van een narcist in iemand die naar zijn geweten luistert. Gelukkig veranderd hij niet al te veel, en blijft hij ook nog steeds de oude Apollo.

Apollo, ooit een God, is door zijn vader Zeus verbannen uit Olympus, en moet als een gewoon sterfelijk mens door het leven. En niet zomaar een mens, maar als 16-jarige puber… met acne.

Apollo lijkt zijn sterfelijkheid meer te kunnen accepteren, hoewel hij duidelijk nog steeds terug verlangt naar Olympus en het God zijn.

Als Apollo’s speurtocht naar de oude Orakels verder gaat eindigen hij en zijn reisgezellen in Indianapolis, daar raken ze in gevecht met een groep, ja wat eigenlijk. Uiteindelijk worden ze gered (duh) en worden naar het ‘Tussenstation’ gebracht, geleidt door twee voormalige Jageressen van Artemis. Hun geadopteerde dochter lijkt in de ban te zijn van het Orakel, maar is verdwenen. Aan Apolo de taak om haar terug te vinden. Die zoektocht leidt onder andere naar de Indianapolis Zoo.

Het was mooi om te zien hoe Apollo/Lester steeds meer de rol van grote broer van Meg ging spelen. Het plot was aardig, maar niet echt bijzonders.

Dit  boek was minder goed dan de voorganger, had weinig tempo en was grotendeels een opeenvolging van allerlei bijzaken. Waarom toch 3 sterren? Ach, het heeft me weer een paar uurtjes bezig gehouden.

De God Apollo heeft het voor elkaar. Hij is door zijn vader – de God Zeus – uit het Godenrijk verbannen en al zijn Goddelijke krachten zijn hem afgenomen. Als ongeveer 16 jarige jongen (met jeugdpuisten) komt hij op de Aarde terecht. Al in de eerste paar minuten loopt zijn leven gevaar doordat een stel jongeren hem wil beroven. Gelukkig wordt hij op tijd gered door Meg,  een (12-jarig?) meisje.

Om weer een God te worden, moet Apollo naar Kamp Halfbloed, waar de halfgoden wonen. in de hoop dat die hem kunnen helpen.

Leuk verhaal, met een goede wereldzetting en karakters met echte diepgang. Vooral de hoofdrolspeler Apollo deed me regelmatig glimlachen. Ook al is hij door zijn vader getransformeerd in een zestienjarige sterfelijke jongen, het is fantastisch  om de wereld door zijn ogen te zien, vooral hoe hij zich probeert aan te passen aan de wereld van de mensen.

De wereld in dit boek zit goed in elkaar, en de personages hebben voldoende diepgang. Ik heb het idee dat Apollo in de volgende delen van deze serie nog veel meer karakter krijgt. Kan niet wachtten om het volgende deel te lezen, maar aangezien ik begrijp dat er voor deze serie nog twee series spelen, lijkt het me verstandiger om eerst de Percy Jackson  en Helden van Olympus te gaan lezen voor ik met deze serie verder ga. En dat adviseer ik iedereen om te doen, hoewel de serie zonder voorkennis ook goed te lezen is