Reviews

Tja…

Verder maar geen woorden over vuil maken.

Grappig verhaal. als prequel van de Harry Potter series.

Een goede afsluiter van de serie, en stukken beter dan deel 3.Na 4 boeken vol met de strijd tegen de soldaten uit het verleden, is het probleem eigenlijk vrij simpeltjes opgelost. In een klap waren deze vijanden verslagen. De Bannon heeft dan wel koning Rouw van de Norukai verslagen en zijn de Norukai voor het grootste deel vermoordt, toch is er nog een dreiging van de Norukai te verwachten. En daarmee heeft Goodkind een open einde gemaakt voor een eventuele andere serie.

Het verhaal had veel beter kunnen zijn, als het niet allemaal eerder was voorgevallen. Weer een leger uit de oudheid dat opstaat om een oorlog uit het verre verleden voor te zetten.

Hoewel het begin van het boek mij niet veel deed, was het einde een stuk beter.

Joanna leeft in het puriteinse Ierland van na de Apocalypse. Zij wordt door haar vader uitgehuwelijkt aan de varkenshoeder Muldooney. Zij ontvlucht het huis van Muldooney en komt terecht in de verboden Gloeilanden. Achtervolgt door haar vader en de varkenshouder komt zij via een scheur in het Tijdgordijn terecht in het mythologische Ierland van weleer. Flynn, haar minnaar gaat haar achterna, geholpen door de mutant Portan en zijn vriend Amairgen.

In het oude Ierland heeft de adel nog warm dierenbloed in de aderen en is Cormac, heer der wolven, de rechtmatige koning van de Wolflijn, in een dodelijke strijd verwikkeld met koningin Mab de Bedwelmende, die ooit zijn geliefde was.
Haar sullige zoon Eochaid, met leeuwenbloed, zit ten onrechte op de troon van Tara en bovendien wordt Mab bijgestaan door akelig sterke krachten uit het donkere Ierland, zoals de Erlkoning en zijn lugubere helpsters: Morrigan, Macha en Blaaskraai.

Maar ook Cormac, die door Joanna wordt bevrijd uit de burcht der Schaduwen, staat niet alleen. De meeste bloedlijnen – zoals de strijdrossen, de adelaars en de panters – zijn hem trouw. Zo ook de Cruithin en de duistere sidh. Maar zijn krachtigste bondgenoot is Joanna, al kan ze het zelf maar nauwelijks geloven. Zij krijgt van Cormac de magische Nachtmantel, die is geweven van de nachtmerries van de legendarische koningin Dierdriu. Het is de toverkracht van deze mantel waarvan veel, zo niet alles, afhangt…

Zeker de vele malen beschreven seks maakten dat ik dit boek als pulp wou wegleggen, maar ben toch wel blij dat ik doorgezet heb.

Tja.. Opwindend, nou nee. Tot nadenkend stemmend.. Ja, misschien.

Eerder een verontrustend verhaal over het kwaad dat zelfs in onschuld wordt gevonden; een waarschuwing over waar toe de mensheid degradeert zonder sociale controle. Dat wil niet zeggen dat ik vind dat alles maar gecontroleerd moet worden.

Een groep Engelse kinderen, wordt geëvacueerd (waar naar toe? waarom?) Mogelijk speelt het verhaal tijdens de Tweede Wereldoorlog, maar dat is nergens vermeld, andere bronnen hebben het over een nucleair oorlog. Hun vliegtuig stort echter neer op een onbewoond eiland. Alle volwassenen komen om het leven, en de jongens kiezen Ralph als leider. Hij probeert de groep aan te zetten tot samenwerking tot ze gered worden. Al snel worden deze afspraken verbroken, omdat er toch geen sancties waren wanneer zij toegaven aan hun verlangens, wat uiteindelijk tot een tragedie leidt.

Ralph en Jack zijn twee van de oudste kinderen, en zij proberen allebei leider te worden. Dit doen ze door elkaar uit te spelen en steeds de grootste te willen zijn.
Ralph is vooral bezig met het bouwen van hutten en een groot vuur om eventuele passerende schepen te waarschuwen, terwijl Jack vooral wil jagen en met harde hand regeert. Je ziet de kostschoolkinderen steeds verder veranderen in ongeleide projectielen. Als er op een dag dan een schip in de verte te zien is, blijkt dat het vuur uit is gegaan omdat de bewakers er van mee op zwijnenjacht gingen. Als ze opnieuw het vuur willen aansteken blijken de vlammen al snel om zich heen te slaan.

In deze groep is beschaafdheid vervangen door meedogenloosheid , waarin macht en kracht goed is, en is de vrouwelijke stem verdwenen.

Het viel op dat er niemand van de ‘grote’ jongens oog had voor de ‘ukkies’. Het was Pig’s taak om ze te tellen, maar dat heeft hij nooit gedaan. Niemand trok zich wat van hen aan; niemand die weet hoeveel het er waren, en of ze allemaal veilig waren.

Het boek toont naar mening goed aan wat er gebeurt als alle regels in de maatschappij afgeschaft worden. Wat ik jammer vond is dat je geen informatie kreeg over het hoe en waarom van deze evacuatie en de nasleep van de gebeurtenissen.

Ik vraag me af wat er zal gebeuren als we een groep volwassenen op zo’n eiland droppen (en dan bedoel ik niet zoals in Expedition: Robinson). Dit boek is een klassieker, en ik vraag me nu dan ook verwonderd af waarom wij het op school nooit hebben gelezen.