Reviews

Review:
Wat moet je zeggen over een stripboek. Deze was wel beter dan de laatste paar.

De tijd veranderd, en Barabas moet dit proberen op te lossen. Dit doet hij samen met Suske/Wiske, Lambik, Jerom en Sidonia.

soms wat verwarrend met al die lastige namen.

(later meer)

Mooi boek, met een voor mij onbevredigende einde. Misschien dat er in het derde deel  iets meer duidelijk wordt, maar zo ver mij bekend is er geen Nederlandse uitgave van.

In het eerste deel uit de serie, geloven de drie novicen dat zij er in geslaagd zijn om de tegenstander te stoppen. Er zijn echter geruchten dat deze Duistere Elf nog steeds leeft. De drie jonge tovenaars (ze zijn inmiddels geen novicen meer, maar ingewijden) worden op pad gestuurd om dit te onderzoeken.

Dit boek was grotendeels saai om te lezen, het miste voor een groot deel de actie. In het tweede deel van het boek werd dat iets beter. De ontwikkeling van de karakters was minder, en ging zelfs een stuk terug. Aldur werd weer de vervelende elf, die zich boven alles en iedereen vond staan. Zelfs boven zijn vriend Granock. Granock is grotendeels zichzelf gebleven. Allanah maakte naar mijn idee de grootste groei in karakter door.

Overal genomen was dit boek wel goed te doen, en heb menig uur doorgebracht in deze wereld.

Na de ontdekking van de Blieder-aandrijving (vernoemd naar de excentrieke uitvinder er van) die verre zonnestelsels dichterbij brengt, trekken miljoenen mensen weg om zo’n 1.600 planeten te koloniseren.
Na een periode van 400 jaar wil de Aarde een poging doen om deze planeten onder beheer te krijgen en worden en schepen uitgezonden om dit voor elkaar te krijgen.

We lezen over een ruimteschip van ongeveer 2 kilometer lang en met een doorsnede van 250 meter, en zo’n 2.000 bemanningsleden, soldaten en ambtenaren, alsook een ambassadeur en diverse consuls. Dit ruimteschip heeft de opdracht om 4 van deze werelden te bezoeken en weer onder het Aardse gezag te krijgen.

De eerste wereld werd gekoloniseerd door veroordeelden en criminelen, wiens nazaten na 4 eeuwen niets veranderd zijn.

De tweede wereld is bewoond door gezondheidsfreaks en nudisten; een planeet vol met naakte zonaanbidders en germofoben, die het niet laten om het de bemanning belachelijk te maken.

Op de derde wereld, Kasim, word niet geland, omdat het lijkt dat de bevolking van Boeddhisten en Moslims door een plaag is getroffen en volledig is uitgeroeid.

Op de laatste planeet, met de naam K229, die het schip aandoet treft de bemanning een bevolking aan die het niet lijkt te interesseren dat er een kilometers langs schip is geland. Het zijn mensen die leven volgens de principes van MIZU (Maak Ik Zelf Uit), een geldloze economy (in plaats daar van gaan de mensen VERP’s aan (VERPlichtingen) aan, en de filosofie van ‘passief verzet’, gebaseerd op Ghandi), dat vooral neerkomt op ‘IK NIET’. Deze filosofie lijkt besmettelijk en onweerstaanbaar voor een deel van de bemanning, op zo’n schaal dat de scheepskapitein Grayder en Kolonel Shelton te maken krijgen met muiterij en desertie.

Dit was naar mijn idee een zeer goed te lezen boek, met een duidelijk anti-autoritair gezichtspunt. Het gezichtspunt van de Gands zal me lang bij blijven: IK NIET

Tja, weet niet zo goed wat over dit boek te schrijven. Het is dan ook een wat ouder SF verhaal.

Een ruimteschip verlaat de Aarde, om na een tocht zo’n 5.000 jaar later weer terug te keren. Een reiziger die onderweg opgepikt is, blijkt over bijzondere krachten te beschikken. Diverse groepen willen hem hebben.

De karakters zijn heel erg vlak; geen groei in ze te bekennen. De protagonist, kapitein Edward Langley, komt mentaal onstabiel en onzeker over en de vertegenwoordigers van de concurrerende facties hadden absoluut geen idee wat er gaande was.

Het plot was, in mijn ogen, erg dun, en voorspelbaar.

Plots zijn alle ‘New Generatie’ robots weg, en ligt de globale communicatie plat. Een verwarrend verhaal, waarbij diverse facties robots het verhaal onduidelijk maken.

Mooi verhaal, tot dusver, waarbij het jammer is dat er op een gegeven moment een stap van enkele eeuwen werd gemaakt om het boek deze tijd in te brengen. Ook dit boek bevatte helaas erg veel spel- en grammatica fouten, en er vielen zelfs woorden weg. Iedere tekstverwerker heeft wel een spelling en grammatica checker. Gebruik die. Ik kan me voorstellen dat Jan Snippe gekozen heeft om deze boeken onbewerkt te laten om de boeken voordelig aan te bieden, maar de teksten nog een keer door lezen voor deze te publiceren zou niet overbodig zijn.

Het was een lange zit om dit deel door te lezen, maar dat geldt voor alle boeken van Snippe.

Nu de schijven in onze tijd bij elkaar zijn gekomen, vraag ik me af wat er verder nog kan komen. Ben benieuwd naar ‘het vierde alternatief’