Reviews

Vier korte verhalen met Jan, Bob en Arie in de hoofdrol. In de eerste drie verhalen bekennen de drie jongens ieder apart en avontuur met oude bekenden. Het vierde is er eentje van het soort dat je denkt ‘ach, grappig’.

(edit: Ik zou wel willen weten hoe het op de camping afgelopen is)

Science Fiction uit lang voorbije tijden. Niet allemaal even leuk. Een blik hoe men in het verleden naar de toekomst keek.

Zeer verouderde Science Fiction

Dit tweede boek in de derde serie over de Ouderlingen door Robin Hobb legt de fundamenten voor het beslissende derde deel. Het was leuk om een aantal karakters uit de Levende Schepen trilogie hun, tijdelijke, opwachting zien maken in Hertenhorst.

Fitz rouwt in dit boek veel over zijn wolf – Nachtogen -, die in het eerste deel stierf. Hij voelt zich eenzaam, en uiteindelijk keert hij terug naar zijn oude wereld in Hertenhorst. Ditmaal echter niet als FitzChevalric, maar als Tom Dassenkop, de bediende en lijfwacht van heer Gouden, wat echter weer een dekmantel is om vrijelijk door het kasteel te lopen.

Fitz leert meer over de Nar. Iets wat hun verhoudingen veranderd. Voor de oplettende lezer was dit allemaal echter geen verrassing.

Het Dolende Schip s het vervolg op Het Magische Schip.

Het levende schip ‘Vivacia’ van de Vestrit familie, is door de zelfbenoemde Koning der Piraten, Kennit, ingenomen.
Wanneer Althea ontdekt dat het schip dat ze had geërfd is veroverd, vertrekt ze met Bresser Trell en het levende schip Paragon om het terug te veroveren van de piraten.

Er lopen meerdere verhaallijnen tegelijk door dit boek, waardoor het soms even warrig om te lezen is. Er is de verhaallijn van Vivacia, Wintrow, Althea, haar zus en nicht, en nog meer.
Langzaam begin ik de haat die ik in het vorig deel had ten opzichte van het meisje Malta om te zetten in bewondering.

Het boek gaat direct verder waar het vorige eindigde, en het een goede tempo. Vrijwel direct van het begin zit je al weer goed in het verhaal.

De personages en de relaties zijn door Hobb goed uitgewerkt. Naar mijn gevoel waren sommige verhaallijnen onnodig, toch lezen Hobb’s boeken lekker weg.

Heerlijk verhaal. Beetje trage start en een enigszins afgeraffeld einde. Hoewel deze serie goed los te lezen is, is het aan te raden om te beginnen met de ‘Boeken van de Zieners’ , en dan de ‘Levende Schepen’-trilogie.

De vriendschap tussen Fitz en de Nar bereikt bijna een einde als Fitz probeert om de nar niet mee te nemen op zijn ‘queeste’. Fitz realiseert zich ook dat alles wat met hem is gebeurt te maken heeft met de nar.
De nar was een man met vele geheimen De Nar, heer Golden, Amber,.. (nog meer?) en veel kwaliteiten.

De speurtochten en fysieke actie bereiken een climax ruim voor het einde van het boek, maar dat betekent nog niet dat al het drama is voltooid. Je zult misschien nog wel merken dat er nog genoeg te doen is, voor Fitz uiteindelijk thuis is.

Het verhaal op de Buiteneilanden ging mij eigenlijk een beetje te lang duren, en had naar mijn idee weinig in het verhaal te zoeken.

Zeer tevreden laat ik Fitz en Molly met hun kinderen achter in hun landgoed.

Verhaal waarvan ik in het begin niet veel van verwachte, maar gaandeweg werd het beter.
Nu weer 10 maanden wachten op deel 62

Misschien later meer.

Er blijken twee jaar verstrekken te zijn tussen dit en het vorige boek, waar van we niets mee hebben gekregen. Het kan natuurlijk zijn dat er helemaal niets gebeurt is in die tussentijd, maar iedereen die de vorige boeken gelezen heeft, zal dat toch wel vreemd vinden. James en zijn vrienden die niets beleven?!

Om eerlijk te zijn ben ik een beetje teleurgesteld in dit laatste boek. De serie is op zich een goede vervolg op het origineel van Rowling, maar het verhaal roept meer vragen op dan er antwoorden zijn.