Reviews

Dit tweede boek in de derde serie over de Ouderlingen door Robin Hobb legt de fundamenten voor het beslissende derde deel. Het was leuk om een aantal karakters uit de Levende Schepen trilogie hun, tijdelijke, opwachting zien maken in Hertenhorst.

Fitz rouwt in dit boek veel over zijn wolf – Nachtogen -, die in het eerste deel stierf. Hij voelt zich eenzaam, en uiteindelijk keert hij terug naar zijn oude wereld in Hertenhorst. Ditmaal echter niet als FitzChevalric, maar als Tom Dassenkop, de bediende en lijfwacht van heer Gouden, wat echter weer een dekmantel is om vrijelijk door het kasteel te lopen.

Fitz leert meer over de Nar. Iets wat hun verhoudingen veranderd. Voor de oplettende lezer was dit allemaal echter geen verrassing.

Het Dolende Schip s het vervolg op Het Magische Schip.

Het levende schip ‘Vivacia’ van de Vestrit familie, is door de zelfbenoemde Koning der Piraten, Kennit, ingenomen.
Wanneer Althea ontdekt dat het schip dat ze had geërfd is veroverd, vertrekt ze met Bresser Trell en het levende schip Paragon om het terug te veroveren van de piraten.

Er lopen meerdere verhaallijnen tegelijk door dit boek, waardoor het soms even warrig om te lezen is. Er is de verhaallijn van Vivacia, Wintrow, Althea, haar zus en nicht, en nog meer.
Langzaam begin ik de haat die ik in het vorig deel had ten opzichte van het meisje Malta om te zetten in bewondering.

Het boek gaat direct verder waar het vorige eindigde, en het een goede tempo. Vrijwel direct van het begin zit je al weer goed in het verhaal.

De personages en de relaties zijn door Hobb goed uitgewerkt. Naar mijn gevoel waren sommige verhaallijnen onnodig, toch lezen Hobb’s boeken lekker weg.

Heerlijk verhaal. Beetje trage start en een enigszins afgeraffeld einde. Hoewel deze serie goed los te lezen is, is het aan te raden om te beginnen met de ‘Boeken van de Zieners’ , en dan de ‘Levende Schepen’-trilogie.

De vriendschap tussen Fitz en de Nar bereikt bijna een einde als Fitz probeert om de nar niet mee te nemen op zijn ‘queeste’. Fitz realiseert zich ook dat alles wat met hem is gebeurt te maken heeft met de nar.
De nar was een man met vele geheimen De Nar, heer Golden, Amber,.. (nog meer?) en veel kwaliteiten.

De speurtochten en fysieke actie bereiken een climax ruim voor het einde van het boek, maar dat betekent nog niet dat al het drama is voltooid. Je zult misschien nog wel merken dat er nog genoeg te doen is, voor Fitz uiteindelijk thuis is.

Het verhaal op de Buiteneilanden ging mij eigenlijk een beetje te lang duren, en had naar mijn idee weinig in het verhaal te zoeken.

Zeer tevreden laat ik Fitz en Molly met hun kinderen achter in hun landgoed.

Verhaal waarvan ik in het begin niet veel van verwachte, maar gaandeweg werd het beter.
Nu weer 10 maanden wachten op deel 62

Misschien later meer.

Er blijken twee jaar verstrekken te zijn tussen dit en het vorige boek, waar van we niets mee hebben gekregen. Het kan natuurlijk zijn dat er helemaal niets gebeurt is in die tussentijd, maar iedereen die de vorige boeken gelezen heeft, zal dat toch wel vreemd vinden. James en zijn vrienden die niets beleven?!

Om eerlijk te zijn ben ik een beetje teleurgesteld in dit laatste boek. De serie is op zich een goede vervolg op het origineel van Rowling, maar het verhaal roept meer vragen op dan er antwoorden zijn.

Dit was het beste deel uit de James Potter serie.

Wat is er over dit boek te zeggen:

Het was een gecompliceerde boek, waarin veel gebeurde. Aan het einde kwam Dumbledore terug, iets wat volgens mij niet nodig was voor het verhaal.

Nog wat dingen die mij bezig hielden, maar misschien wordt dat in een eventueel volgende deel opgehelderd.

• Wat gebeurde er verder met de leiders van de Muggle wereld nadat ze uit de ‘Great Hall’ werden geëvacueerd.
• Wat voor straf kreeg Timothy van de Wizengamot
• Hoe gaat het verder met Nastasia

Dit is pas het 2e boek uit de serie over Oud Egypte dat ik lees, kan dus niet veel vergelijken met de eerdere delen.

Het viel me heel erg op dat Taita, de magiër in dit verhaal, wel heel erg de hand heeft in de loop van gebeurtenissen in dit verhaal. Hij roept een zandstorm op, laat iemand ‘dood’ gaan, etc.

Taita was *te* goed in alles, de goeden konden niet verliezen.

Wat me een beetje stoorde, was het feit dat er heel slecht met de dieren werd omgesprongen. Zo liet Nefer een aantal jakhalzen bestrijken met een soort olie, die daarna in brand gestoken werd. Nu zal dat in de tijd waarin het verhaal zich afspeelde een heel ander ding zijn geweest dan tegenwoordig, maar het stoorde mij dus.

Niet echt een aanrader.
2.5sterren