Reviews

Goed geschreven en interessant verhaal over de belevenissen van de ‘Spion van Oranje’. Dit boek verteld over het verzet in de Tweede Wereldoorlog, de hel die concentratiekampen zijn  en de uiteindelijke bevrijding.

Het verhaal leest vlot weg, en is goed toegankelijk. Een mooie poging om de jeugd weer te betrekken bij de Tweede Wereldoorlog. Je beseft nu ook dat nog steeds niet alle verhalen uit die tijd verteld zijn.

Beetje apart, dit boek is het 4e deel in een trilogie. Het paste wat mij betreft ook niet goed bij de overige boeken.

Dit boek speelt zich af in een wereld die gelijkt op het Amerikaanse Wilde Westen, met dit verschil dat de schutters ook nog over magische krachten beschikken. De auteur heeft aangegeven dat het hele verhaal uit 3 trilogieën gaat bestaan, een ‘urban fantasy’ en uiteindelijk een ‘Science Fiction trilogie. De oorspronkelijke verhalen uit de Nevelmensen trilogie waren lang, soms te lang. Dit boek was met zo’n 300 pagina’s beduidend korter en las vlot weg. Sandersons wereldopbouw uit de andere delen kwam nu niet goed uit de verf. Dit kwam voornamelijk door het feit dat het boek zoveel korter was.

Zoals gezegd is dit boek ingedeeld bij de Nevelmensen trilogie, maar zeggen sommige reviewers dat het een op zich zelf staand boek is. Er zaten wat storende fouten in de vertaling die de vertaler of de editor bij de uitgeverij er best uit had mogen halen.

Het verhaal speelt zich zo’n 300 jaar NA het laatste deel uit de eerste trilogie. De wereld heeft een grote ontwikkeling doorgemaakt. Er is nu elektriciteit, er rijden treinen en er verrijzen zelfs wolkenkrabbers. Toch blijken ook de Erstmagie en Ferrochemie een belangrijke rol spelen.

Was (Waxillium Ladrian) is een Nevelmens, die twee metalen kan branden, daarmee kan hij zijn lichaam naar verlangen lichter of zwaarder maken en kan ook Ertsmagie duwen. Twintig jaar lang heeft hij in de Ruigte gewerkt, een gebied dat veel weg heeft van het Wilde Westen. Na een noodlottig ongeval, legt hij zijn wapens af en trekt zich terug Lord van zijn Huis in Elendel. Al snel merkt hij echter dat de ‘beschaving’ toch niet zo heel erg beschaafd is als hij dacht.

De hele wereld pakte me niet zo, niet zo min als de personages. Ik weet dan ook niet of ik de volgende delen ga lezen. Misschien was het verstandiger als Sanderson het bij de eerste 3 delen had gelaten.

Een episch einde aan het verhaal dat startte met ‘Het Laatste Rijk‘

Vin heeft in het vorige deel per ongeluk het Godachtige wezen Doem bevrijd. Sinds die tijd wordt de wereld geteisterd door de Nevels die nog meer slachtoffers maken dan voorheen. Ook de asregens zijn verergerd en nu word de wereld ook nog eens geteisterd door aardbevingen. Doem’s missie, het vernietigen van al het leven op de wereld zal al snel geslaagd zijn.

Dankzij een parel Atium, die Vin bij de Bron van Verheffing gevonden heeft, overleefd Elend de dodelijke verwondingen die hij eerder opliep. Als bonus beschikt hij sinds dat moment ook over de krachten van een Nevelmens. Dank zij een truck van Vin sluiten de koninkrijken zich samen onder Elend’s leiding. Hij en Vin zijn nu Keizer en Keizerin van Het Laatste Rijk. Zij proberen alle steden van het land aan hen te onderwerpen, en zoeken ondertussen naar de voorraden die de Opperheer in groten heeft verzameld. Ook zal in deze grotten het antwoord te vinden zijn over hoe Doem te verslaan. Er is echter een probleem. Doem kan alles wat op papier geschreven staat veranderen en is in staat om mensen te beïnvloeden. Daardoor wordt het moeilijk voor Elend en Vin om anderen te vertrouwen.

Het verhaal is, net als de eerdere delen, goed opgezet en de personages zijn goed. Wel vond ik het lastig dat er heel vaak van POV werd gewisseld. Zo ‘keek’ je in het ene moment door de ogen van Vin, en dan weer van Elend, Shazed of een van de vele anderen. Het einde was grotendeels voorstelbaar. Net als in de eerdere delen werd iedere hoofdstuk voorafgegaan door een fragment uit een dagboek, al weten we niet van wie.

Het magische systeem in deze wereld was complex, met alle soorten metalen die gebruikt kunnen worden. De vele beschrijvingen van de veldslagen (iedere zwaai, uitwijking en schijnbeweging werd beschreven) werden een beetje te veel op momenten. Hoe vaak moeten we lezen dat Elend een Koloss met een zwaai van zijn zwaard doorboorde, onthoofde, een been of  arm afhakte?

Een waardige afsluiter van deze trilogie, maar niet van deze wereld, Sanderson heeft namelijk nog een 7-tal andere boeken geschreven en een aantal ‘tussendelen’, boeken die tussen 2 andere delen in vallen.

De strijd is dan misschien gewonnen, maar rust zal er niet komen voor de bende.

De bende van Kelsier heeft zich aangesloten bij Elend Ventra, de liefde van Vin. De mensen van de stad hebben hem uitgeroepen tot Koning van het Laatste Rijk. Vin onderzoekt de ‘Bron der Verheffing’, volgens geruchten had de Opperheer daar zijn krachten van. Ondertussen beschermt zij ook nog eens het leven van de nieuwe Koning, door af te rekenen met Ertsmagiërs die hem willen doden.

Alsof dat al niet genoeg is, wordt de stad ook nog eens belegerd door 3 verschillende strijdkrachten die het willen innemen. Elend’s vader Straff, is met zijn leger opgetrokken om de stad op zijn zoon te heroveren, dan doet ook koning Cet, een poging om de stad te veroveren. En als laatste is daar ook nog eens Elend’s oude vriend Jetral die met een leger uiterst gewelddadige wezens onderweg is naar de stad.

ieder lid van de bende heeft zo zijn eigen taak gekregen in het Luthadel van Elend, en probeert deze zo goed mogelijk uit te voeren ter nagedachtenis aan Kelsier. Ze krijgen genoeg ruimte om om te gaan met de gebeurtenissen uit het vorige boek ‘Laatste Rijk‘. De Terrisvrouw Tindwyl sluit zich bij de bende aan om Elend voor te bereiden op het Koningsschap. Van een onzekere jongen groeit hij uit tot een sterke leider.

Al met al is het een leuk boek geworden, die me soms een beetje langdradig overkwam. Heb er niet voor niets bijna een week over gedaan om dit boek uit te lezen.

Al duizend jaar regent het as uit de hemel, en wordt het land zodra de avond aanbreekt in dichte nevels gehuld. De Skaa worden ook al duizend jaar lang onderdrukt door de Opperheer. Ze worden met harde hand geregeerd door de edelen voor de Opperheer.

Kelsier, een stoutmoedige halfbloed is ooit door Opperheer veroordeeld om te werken in de mijnen van Hatsin. Daar moet hij het uiterst waardevolle metaal Atrium delven. Hij overleefde deze mijnen en kon ontsnappen. Tot zover bekend was hij de eerste de dit lukte.

Vin is een dievegge en bedreven in het gebruik van haar Geluk. Samen met haar bende probeert zij het ministerie op te lichten.

De twee ontmoetten elkaar en samen met de bende van Kelsier beramen ze een plan voor om de edelen en de Opperheer ten val te brengen.

De auteur bedacht voor zijn verhaal een origineel systeem van magie-gebruik, namelijk het branden van verschillende metalen in het lichaam. Die worden van te voren ingenomen. Ieder metaalsoort heeft een eigen, unieke eigenschap Nevelaars zijn een veel voorkomend soort mensen die een soort metaal kunnen branden. Nevelmensen, die veel minder vaak voorkomen, kunnen meerdere soorten metaal gelijk branden, en zijn daardoor ook veel krachtiger dan de gewone nevelaar.

De start van het boek was geweldig, maar al gauw daarna zakte het in, Zeker in het gedeelte over de diverse huizen en hun politiek waren saai te noemen. De laatste 100-150 pagina’s begon het interessanter te worden.

De hoofdpersonages waren goed uitgewerkt, maar van een aantal bijfiguren had ik ook graag wat meer willen lezen., zoals Spook bijvoorbeeld. We weten dat Vin verlatingsangsten heeft, maar moeten we dat iedere hoofdstuk opnieuw leen?

Wereldopbouw is redelijk. De hoofdstad is goed gedetailleerd, maar de rest van de wereld niet. Nou speelt een groot deel van het verhaal zich af in de hoofdstad, maar een niet onbelangrijk deel speelt zich daar buiten af.

Het verhaal sleepte zich voort, en een groot deel van het boek had gewoonweg overgeslagen kunnen worden.

Het waargebeurde verhaal over een partizanen/verzetsgroep in het Zeeuwse Vlissingen.

Eerder schreef de auteur al in ‘Sprong naar het duister‘ over Pieter Dourlein.

Nu komt hij met ‘Partizanen aan de Schelde’ wederom met een geweldig boek. Het is goed te merken dat er gedegen onderzoek gedaan is Het verhaal is vlot geschreven, waardoor je het gevoel heb dat je middenin de actie zit. Het verhaal speelt zich voor en tijdens de landingen van de geallieerden af in het Vlissingen van 1944.

Zonder bloederige verslagen vertelt dit boek het verhaal van een ‘gewone’ melkhandelaar die uiteindelijk tot PC ¹ werd van de stad.

Tot lang na de oorlog hebben de deelnemers aan het verzet gezwegen over hun aandeel. Pas ruim 20 jaar later schreef Poppe zijn verslag, op uitdrukkelijke verzoek van de toenmalige burgemeester.
Door het vele zwijgen was er weinig bekend over het verzet in Zeeland  en ontstonden er mythes over de gebeurtenissen. De auteur heeft in een interview met Omroep Zeeland aangegeven dat hij met dit boek hier een halt een wou toeroepen.

In het boek komen twee verzetsgroepen naar voren, die van Frans van Sabben en die van Willem Poppe. Vooral die laatste wordt besproken in het boek, er is voor de eerste groep slechts een bijrol bedacht. Hoewel ze wel met elkaar te maken hebben, is er toch sprake van verschillende filosofieën, waarbij de groep Sabben niets wil weten van gewelddadige acties schroomt de groep Poppe er niet voor om gewapend verzet te bieden.

Je voelt je betrokken bij het verhaal, waarbij sommige dialogen door de auteur zelf zijn ingevuld, dit om tot een goedlopend verhaal te komen. Dat dit boek is uitgebracht in romanvorm maakt het verhaal goed leesbaar en brengt toch voldoende kennis over.

1. Plaatselijk Commandant van het verzet(↩)

Hier is een kort verslag van de historische jeugdroman over Nederlands bekendste admiraal.

In Bestevaer beschrijft K. Norel het indrukwekkende levensverhaal van Michiel de Ruyter (1607–1676). Het boek begint bij zijn jeugd in Vlissingen, waar de jonge, recalcitrante Michiel liever de kerktoren beklimt dan in de schoolbanken zit. Zijn drang naar de zee is onstuitbaar, en hij begint zijn carrière onderaan de ladder als scheepsjongen op een kaperschip.

Het verhaal volgt zijn stormachtige groei van matroos tot koopvaarder en uiteindelijk tot de hoogste rang van Luitenant-Admiraal-Generaal. Norel belicht de belangrijkste historische momenten, waaronder:

De zeeslagen tijdens de Engels-Nederlandse Oorlogen.

De gedurfde Tocht naar Chatham.

Zijn tactische vernuft en de discipline die hij vlootbreed invoerde.

De titel ‘Bestevaer’ (Grootvader) verwijst naar de erenaam die zijn bemanning hem gaf, wat zijn karakter typeert: een strenge maar rechtvaardige leider die tussen zijn mannen stond en een diep ontzag had voor God en vaderland.