Reviews

Een van de weinige King boeken die mij wel wat deden.

lorem ipsum

[rcno-book-list taxonomy=”author” header=”Andere boeken van deze auteur:”]

Dit boek vertelt het verhaal over ‘De grote ontsnapping’ uit Stalag Luft 3, een P.O.W. kamp bij Sagan, Polen.

In 1943 werd, onder leiding van Roger Bushell, begonnen met de bouw van 3 tunnels, Dick, Harry en Tom genaamd. Een tunnel werd ontdekt door de Duitsers, en een andere werd half afgegraven door de kriegies opgegeven. Door de overgebleven tunnel, Harry, ontsnapten in de nacht van 24 op 25 mart 1944 76 krijgsgevangenen. Helaas werd het grootste deel al snel door de Duitsers weer opgepakt.
Uiteindelijk lukte het slechts 3 van hen om een home-run te maken. Van de groep opnieuw gevangen genomen krjigsgevangenen, werden er 50 over gedragen aan de Gestapo, iets wat niet gebruikelijk was. Hitler had echter opdracht gegeven om ze te laten executeren.

Een van de kriegies die ontsnapte was de Nederlander Bob van der Stok. Hij wist uiteindelijk Gibraltar te bereiken en kwam weer in actieve dienst terecht.

Doordat er zoveel gebeurt in de diverse hoofdstukken gaat het boek best traag van start. Ook verlies je gauw het overzicht van de vele namen die gebruikt worden. Het is dan ook geen roman die je leest maar eerder een overzicht van de hele grote ontsnapping, waar je nooit eerder van hoorde.
Dit boek verteld het verhaal van (Amerikaanse) krijgsgevangenen gedurende het einde van de Tweede Wereldoorlog en dan met name die te Schubin, Polen.
Generaal Patton stuurt een taskforce onder leiding van kapitein Baum er op uit om de 300 gevangen genomen Amerikanen te bevrijden uit het kamp. Dat er veel meer kriegies waren, was iets waar niemand rekening mee had gehouden

De titel is misschien niet helemaal correct, het gaat immers niet om een grote, gecoördineerde ontsnapping, maar om diverse kleinere bij elkaar opgeteld.

De vraag die overblijft is of de reddingspoging was opgezet om de schoonzoon van Patton te bevrijden is er een die nooit beantwoord zal worden, daar de generaal vrij kort na de gebeurtenissen overleed aan de gevolgen van een auto-ongeluk.

Na de ontdekking van de Blieder-aandrijving (vernoemd naar de excentrieke uitvinder er van) die verre zonnestelsels dichterbij brengt, trekken miljoenen mensen weg om zo’n 1.600 planeten te koloniseren.
Na een periode van 400 jaar wil de Aarde een poging doen om deze planeten onder beheer te krijgen en worden en schepen uitgezonden om dit voor elkaar te krijgen.

We lezen over een ruimteschip van ongeveer 2 kilometer lang en met een doorsnede van 250 meter, en zo’n 2.000 bemanningsleden, soldaten en ambtenaren, alsook een ambassadeur en diverse consuls. Dit ruimteschip heeft de opdracht om 4 van deze werelden te bezoeken en weer onder het Aardse gezag te krijgen.

De eerste wereld werd gekoloniseerd door veroordeelden en criminelen, wiens nazaten na 4 eeuwen niets veranderd zijn.

De tweede wereld is bewoond door gezondheidsfreaks en nudisten; een planeet vol met naakte zonaanbidders en germofoben, die het niet laten om het de bemanning belachelijk te maken.

Op de derde wereld, Kasim, word niet geland, omdat het lijkt dat de bevolking van Boeddhisten en Moslims door een plaag is getroffen en volledig is uitgeroeid.

Op de laatste planeet, met de naam K229, die het schip aandoet treft de bemanning een bevolking aan die het niet lijkt te interesseren dat er een kilometers langs schip is geland. Het zijn mensen die leven volgens de principes van MIZU (Maak Ik Zelf Uit), een geldloze economy (in plaats daar van gaan de mensen VERP’s aan (VERPlichtingen) aan, en de filosofie van ‘passief verzet’, gebaseerd op Ghandi), dat vooral neerkomt op ‘IK NIET’. Deze filosofie lijkt besmettelijk en onweerstaanbaar voor een deel van de bemanning, op zo’n schaal dat de scheepskapitein Grayder en Kolonel Shelton te maken krijgen met muiterij en desertie.

Dit was naar mijn idee een zeer goed te lezen boek, met een duidelijk anti-autoritair gezichtspunt. Het gezichtspunt van de Gands zal me lang bij blijven: IK NIET