Reviews

De gijzeling

Een typische Fitzek. Spannend tot het zeer verrassende einde. Goede plot. Bijna in een adem uitgelezen.

Zo’n 8 maanden voor het verhaal begint, wacht Jan May op zijn vriendin Leoni. Hij heeft besloten dat dit de avond zal zijn waarop hij zijn aanzoek doet, en hij overtuigd van het antwoord. Maar zijn plannen vallen in het water als zij hem opbelt om te zeggen dat ze niet in staat zijn om elkaar weer te zien voor onbepaalde tijd, misschien wel voor altijd. “Ze zullen je vertellen dat ik dood ben – maar dat ik ben niet.” En op dat moment gaat de deurbel – en de politie Jan informeert dat Leonie bij een auto-ongeluk eerder die dag is overleden. Jan gelooft dit niet, maar kan niemand overtuigen.

Heden
Criminal psycholoog en politie-onderhandelaar Ira Samin heeft zichzelf nooit vergeven voor het feit dat ze niet in staat was haar dochter Sarah’s zelfmoord te voorkomen, en nu is Ira van plan om haar eigen leven te beëindigen. Haar ex-minnaar en politie-collega Gortz haalt haar over om bij een gijzelingssituatie in een lokale radiostation als onderhandelaar op te treden.
Jan May heeft een aantal mensen gegijzeld en dreigt hen te doden, tenzij Leonie is gevonden. Hij is live on-air en zal elk uur een willekeurig nummer bellen, en als er dan opgenomen wordt met de juiste zin, zal hij een slachtoffer vrijlaten. Zo niet dan zal er een slachtoffer worden gedood.
Ira zal on-air te onderhandelen met hem en hij is alleen bereid om met haar te praten als ze bereid is om hem te vertellen over de dood van haar dochter … en de situatie wordt nog meer gespannen wanneer Ira ontdekt dat een van de gijzelaars haar andere dochter Kitty is.

Grijpend geschreven, waarbij duidelijk te voelen is hoe de spanning steeds verder oploopt. Verhaal met een verrassende plot. Toch vond ik persoonlijk andere boeken van deze schrijver beter.

Lees verder

De glazen troon

Na eerder een aantal tegenvallende fantasy/YA te hebben gelezen, met niet al te hoge verwachtingen aan dit boek begonnen, maar ik moest mijn mening al gauw bijstellen. Dit was zo’n boek waarvan je altijd nog een hoofdstuk verder wil lezen. En dan nog eentje. En dat is gek, want ik heb de boeken al diverse malen overgeslagen als ik ze in de Koboshop tegen kwam.

Op 17-jarige leeftijd werd Celaena veroordeeld tot de zoutmijnen waar de gemiddelde levensduur 1 maand is. Zij heeft het al een jaar overleefd als zij na haar dienst in de mijnen opgehaald wordt en via allerlei omwegen uiteindelijk terecht komt in een kamer waar de kroonprins Dorian haar een voorstel doet. Of ze doet mee aan een toernooi om kampioen te worden van de Koning, of ze blijft in het kamp. In het toernooi zal ze het moeten opnemen tegen moordenaars, dieven en krijgers. Zelfs tegen een aantal sluipmoordenaars als zij zelf. Natuurlijk zegt ze ja tegen dit aanbod, want als zij wint hoeft ze de koning maar een paar jaar te dienen voor ze definitief vrij is.
Zij is het enige meisje dat meedoet. Toch denkt zij hen allemaal wel te kunnen verslaan.

Eenmaal aangekomen in de hoofdstad traint zij samen met Chaol Westfall, een kapitein van de lijfwacht van de koning. Ze krijgt haar eigen kamers in het kasteel, en maakt mee hoe het leven aan het hof er uit ziet. Wekelijks moeten de kandidaten een proeve afleggen. Falen zij daarin, dan worden ze terug gestuurd naar waar ze vandaan kwamen. Al gauw beginnen er echter vreemde dingen te gebeuren. Kandidaten worden gruwelijk vermoord en niemand weet door wie.

Moest wel aan de hoofdpersoon wennen. Zij was namelijk nogal ijdel en verwaand. Ook steekt zij niet onder stoelen of banken dat zij de beste sluipmoordenaar is. Zij vermoordt niet alleen maar slechtte mensen, maar doet het puur voor het geld. Tja, dat is voor mij eigenlijk een persoon die terecht gevangen zit. Verder in het verhaal kom je er echter achter dat er veel meer achter Celeana zit dan je zou verwachtten.

Wat betreft de mannen in het verhaal (Chaol en de Dorian) zijn een beetje macho-mannen, zonder echt al te macho over te komen. Ook zij hebben echter hun achtergronden en zijn goed uit de verf gekomen. Ik hoop dat we in de volgende delen nog uitgebreider over ze te lezen krijgen, want iets meer achtergrond is wel prettig. We weten van Chaol dat hij afstand heeft gedaan van zijn rechten ten gunste van zijn broer, maar waarom? De driehoeksverhouding tussen Celeana, Chaol en de Dorian was niet helemaal mijn ding.

Verhaal had een goede tempo, de wereldbouw was goed, hoewel we in dit eerste boek alleen nog maar een klein stukje daarvan hebben gezien. Wel had ik, zeker in het begin, het idee dat ik dit al eens eerder gezien had, in een andere serie.

Lees verder

De gloed van gedoofde sterren

Na te zijn ontsnapt uit het ruimteschip Ventura moeten Seren, Dom, Ezra en Mari zien te overleven op de planeet waarop zij zijn neergestort. Het leven op hun eiland valt zwaar met onbekende problemen. Hoe ga je om met een regenbui als je nog nooit regen hebt meegemaakt?
Er is romantiek in het verhaal, wat naar mijn idee iets weghaalt van het hele gebeuren. Dom en Seren hebben onenigheid als Seren ontdekt dat Dom een eerdere relatie heeft gehad.

Als blijkt dat het leven op het eiland lastig wordt, besluiten ze om te vertrekken naar het vaste land, daarbij geholpen door een signaal die door hun verongelukte shuttle was opgepikt. Nu enige dagen varen bereiken ze het vaste land waar tot hun verbazing mensen van de Aarde leven, meegekomen met het verkenningsschip Concordia. Dan blijkt Seren’s moeder zich tussen de bewoners te bevinden.

Boek heeft last van het tweede deel syndroom. Op bepaalde punten had ik het zelfs op willen geven met dit boek. Het boek heeft geen bijzondere aantrekkingskracht en het doet niet specifiek verlangen naar het 3e deel, temeer daar bekend is dat dit over een andere personage gaat.
2 1/2 ster

Lees verder

De Goddeloze Oorlog

Veel oorlogsgeweld in dit boek. Ook de vele seks-scenes hadden voor mij niet gehoeven. Die heb ik dan ook overgeslagen. Verder een aardig verhaal. Niet veel meer over te vertellen dan wat er in de vorige review al stond.

Lees verder

De godsformule

Een flinterdun verhaal, met veel te veel wis- en natuurkundige gebazel. Dit maakt het boek minder aantrekkelijk.
De hoofdpersonage is een professor die wordt betrokken bij de zoektocht naar de betekenis van de Godsformule.

Lees verder

« eerste ‹ vorige 1 58 66 67 68 69 70 78 168 333 Volgende › Laatste »