Reviews

Ieder jaar wordt er een ‘Ruiming’ gehouden door de magiërs van Imardin. De stad wordt dan ontdaan van zwervers, armen en andere ongewenste personen. Ook wordt er ieder jaar door groepen jongens geprotesteerd tegen deze ruiming. Nooit gebeurt er iets echt bijzonders.

Dit jaar echter wel. Sonea. een jonge dievegge, staat oog in oog met de gevreesde magiërs. Het lukt haar om een steen door het schild van de magiërs te gooien. Een van hen raakt gewond. Zinnend op wraak stuurt een van de magiërs een te sterke spreuk en een onschuldige jongen wordt gedood.

Sonea ontsnapt, maar wordt vanaf dat moment door het Magiërsgilde gezocht. Die willen haar tot elke prijs onschadelijk maken, want mogelijk is zij een ‘wilde’ magiër.

#DNF

Al 10 jaar zit Kiva gevangen in Zalindov, de gevangenis waar maar weinig mensen levend uit komen. De nu 17-jarige vecht elke dag voor haar leven, en dat van haar patiënten, nadat de vorige ‘arts’ plotseling overleed. Met weinig hulpmiddelen probeert zij die in leven te houden.

Dan krijgt zij de onmogelijke taak om de ongeneselijke zieke ‘koningin’ van de Rebellen zo lang in leven te houden dat zij de 4 proeven, gebaseerd op de elemementen, kan ondergaan. Een straf die alleen de allerzwaarste misdadigers krijgen. Als het haar lukt om al deze proeven te winnen, dan wordt zij vrijgelaten. Kiva weet dat de ‘koningin’ deze proef nooit kan ondergaan en biedt aan om zelf de proeven te ondergaan. Dan krijgt Kiva een bericht van haar familie ‘ hou haar in leven, wij komen eraan‘.

De wereldopbouw is fantastisch, al blijven we voornamelijk op een plek, namelijk Zanlindov, maar die is dan ook zo duidelijk. De personages zijn zeer levensecht beschreven, en ook de bijrollen zijn goed gedaan. Tipp, een 11-jarige stotterende jongen, is al gauw een van de favorieten in het verhaal.

Derde deel uit de abraham-trilogie

Dit is een fictief verhaal, gebaseerd op de Velser-affaire.

Susan heeft zich op 16-jarige leeftijd aangesloten bij het gewapend verzet. Zij heeft na de oorlog grote moeite om weer terug te keren naar een normale leven.

Sinds de laatste twee delen heb ik meer en meer het gevoel dat de auteur langzaam door zijn ideeën begint te raken. Langzaam worden de verhalen minder van kwaliteit. In dit boek wordt een oud idee uit eerdere delen opnieuw gebruikt. Voor mij voelde het boek voorspelbaar en niet interessant aan. Het boek begon me tegen te staan. De verhalen over hoe de ‘Reiger’ vaart en het vechten hebben we in de vorige 7 delen al wel gezien.
Deze serie zou een fantasy-serie moeten zijn, maar het voelt steeds meer aan als historische fictie dat plaats vind in een op aarde gelijkende wereld.

Op dit moment weet ik niet of ik ga proberen om het 9e deel te lezen.
Geen slecht boek, maar vergeleken met Flanagan’s eerder werk steekt het schraal af.

Geen echt interessant plot. Dit voelde aan alsof de auteur eigenlijk niet precies wist wat hij moest schrijven, maar toch dit boek moest leveren.

Er was niet echt iets mis met het verhaal , het had een gevaarlijke vijand, een gevaarlijke omgeving, en een aantal competente personages die deze dingen het hoofd kunnen bieden. Het verhaal past in de Broederband serie.

Waarom dan toch een lagere score? Er staat niet echt iets op het spel voor de Reigers. Als zij hun doel niet halen zijn er geen echte consequenties voor hen. Natuurlijk zouden ze kunnen sterven, maar dat is niet echt genoeg voor dit soort boeken, waarin het gevaar om te sterven zowat ingebakken zit. Als ze er niet in slagen om de zoon van een keizerin te redden, of zelfs die missie opgeven, wat dan?  Er zullen wat problemen zijn voor Olaf, maar dat is toch al een personage die wij eigenlijk helemaal niet kennen en dus ook geen band mee hebben. En dat het Keizerrijk waar van we toch nog nooit gehoord hebben wat onstabieler word, so what.

Jaren terug had Olaf, de vader van Stig, hem en zijn moeder verlaten na als een dief in de nacht de buit van zijn Broerband te hebben gestolen.  Hij redt het tot Byzantos , waar hij snel opklimt tot de rang van commandant van de lijfwacht voor de zoon van de keizerin. Als de jongen door piraten ontvoerd wordt  keert Olaf terug naar Skandie om hem en Hal vragen om op een missie te gaan om een ontvoerde jongen te redden voor zijn ontvoerders hem zouden doden.
Het getuigde van volwassenheid dat Stig besluit om zijn vader te gaan helpen en zo wat meer over die man te leren.
Al vanaf het begin had ik mijn bedenkingen met betrekking tot deze Olaf. Hij is precies het tegenovergestelde van de Reigers, hoewel hij toch ook een aantal goede dingen heeft gedaan.

Het stramien van de serie begint een beetje flauw te worden. Opnieuw vaart de Reiger uit naar een onbekend land, opnieuw is Hal het genie die de helmstok van de Reiger hanteert, terwijl hij er zelf heel nuchter onderblijft. De tegenstander is een kaper/piraat die vrij gemakkelijk verslagen word.

Gedurende het verhaal is er weinig groei van de personages. Het wordt tijd dat de Reigers een tegenstander krijgen of een mislukking meemaken dat in een aantal opvolgende delen kan worden behandeld.

Het was grappig om te lezen over de Maktig wedstrijd waaraan Stig meedoet, of de schaduw-wedstrijd van de tweeling Ulf en Wulf die maar steeds op een gelijkspel eindigd.

Nu ik dan EIN-DE-LiJK dit laatste deel uit heb geluisterd (audio-boek) moet ik heel eerlijk zeggen dat ik nog steeds niet begrijp waar dit hele verhaal om draaide.  Misschien dat het kwam omdat de verteller van het audioboek het niet echt prettig vertelde; misschien omdat het een Vlaamse verteller was. Laat me duidelijk zijn, ik vind Vlaams een mooie taal, maar het kwam op momenten over alsof ze het boek niet eerder had gelezen en daardoor onnatuurlijk vertelde. Dit zelfde geldt trouwens ook voor de eerdere twee delen uit deze trilogy.

Ik lees op GR veel positieve reacties op het verhaal, dus misschien moet ik het nog eens proberen als een e-book om tot een hogere score te komen. Tot dan blijven deze twee sterren staan.