De eerlijke vinder
Een spannend en boeiend verhaal vol literaire verwijzingen, met personages die stuk voor stuk intrigeren. Vooral de ontknoping is spannend.
In de jaren zeventig pleegt Morris Bellamy, een gedreven boekenfanaat die onder invloed of bij uitdaging verandert in een kwaadaardige figuur, een gruwelijke misdaad uit pure liefde voor de literatuur. Uiteindelijk wordt hij veroordeeld voor verkrachting en belandt in de gevangenis.
Dertig jaar later stuit de dertienjarige Peter Saubers op de verborgen buit van Bellamy. Nog eens vijf jaar verstrijken voordat Bellamy vrijkomt, klaar om eindelijk van zijn schat te genieten. Maar alles is verdwenen: niet alleen het geld, maar ook de kostbare manuscripten die hij destijds stal.
De vlotte afwisseling in perspectief tussen Bellamy, Peter Saubers en het team van Hodges zorgt ervoor dat de pagina’s omslaan zonder dat je het merkt. De personages zijn goed uitgewerkt en met name Peter en Morris zijn fascinerend om te volgen. De subtiele link met de gebeurtenissen uit Mr. Mercedes is een knappe vondst.
De eerste biechtmoeder
Leek een goed begin te worden voor een nieuwe serie van Goodkind, maar net als met [book:De Omen Machine|20426164] en de wet van negen vraag ik me af of dat er ooit wel van komen gaat.
Leuk boek, maar niet echt iets om nog eens te lezen.
De Eerste God
Het tweede, en laatste deel, in de Rune-serie van Adrian Stone. Eerder maakten we kennis met de priester Ghelan en Serina. Nu volgen we hun verdere belevenissen.
De Godkeizer van Kadish houdt het land in een ijzeren greep. Hij heeft pas de Achtste Rune ontvangen en is nu de machtigste man van het land. Toch is het bereiken van de Achtste Cirkel niet zonder gevaar. Het voortdurend gebruik er van maakt de gebruiker steeds waanzinniger.
Een gevaarlijke mist dreigt Kadish en Carlonia te overspoelen. Deze ‘mist’ dreigt al het leven op de wereld te vernietigen.
Jammer is eigenlijk het einde. In het boek wordt naar de climax gewerkt, en dan eindigt het met een paar pagina’s.
Wederom is dit een zeer goed verhaal van Adrian Stone, naar mijn inzicht zelfs een stuk beter dan het voorgaande deel. Dialogen worden vlot en zonder allerlei overbodige beschrijvingen of doelloze gesprekken. Ook nu is er geen sprake van een wereldopbouw maar wordt veel aan je eigen fantasie overgelaten. En zo hoort het ook. Hoewel ik ook in dit boek geen echte band met een van de personages had, kan ik dit boek toch aanraden.
De eerste Hoorn
Goed verhaal, en duidelijk geschreven. Het plot is niet echt vernieuwend, maar valt toch niet tegen. De schrijver herhaalt soms dingen die al eerder in dezelfde paragraaf zijn verteld. Sommige reviewers menen dat de ik-figuur seksistisch is. Of dat zo is, moet iedereen maar voor zich zelf uitmaken. Ik vond het een leuk verhaal, en laat mij niet afleiden of de (veelvuldige) verwijzingen naar borsten of lippen iets is waar ik me aan moet storen.
Het verhaal had een trage start, maar met iedere hoofdstuk leren we meer en worden er meer geheimen onthuld.
Goede wereld- en karakter opbouw.
De eerste kogel is voor Daan
Dit is geen traditioneel leesboek, maar eerder een verzameling van namen en beknopte levensbeschrijvingen. Het belicht de oorlogsslachtoffers uit Rhoon, Poortugaal en West IJsselmonde die zijn omgekomen tijdens de Tweede Wereldoorlog, de Politionele Acties in Indonesië en de Korea-oorlog.
De uit Rhoon afkomstige Daan was tijdens de gevechtshandelingen in mei 1940 de eerste Nederlander die sneuvelde.
« eerste ‹ vorige 1 48 56 57 58 59 60 68 158 333 Volgende › Laatste »