Reviews

soms wat verwarrend met al die lastige namen.

(later meer)

Ik weet eigenlijk niet goed wat ik van dit boek moet vinden. Kon er niet goed inkomen, had geen duidelijk idee wie en wat in dit verhaal. Heb er dan ook langer over gedaan dan de andere boeken in deze serie.

In essentie was het een boek over een mysterie/moord/huurlingen. De moord werd echter zo’n 80 pagina’s voor het einde van het boek gepleegd, dan zijn er de benodigde pagina’s besteed aan het ontrafelen en het oplossen van de moord. De rest van het boek (zo’n 250 pagina’s) is vooral besteed aan het opbouwen van het verhaal. Minimale actie.

Waarom dit boek onder de fantsasy-noemer valt is me een raadsel. Zou het eerder onder mysterie/suspense plaatsen, maar dan valt het weer te veel buiten de overige boeken van Feist.

Dit boek was geschreven in samenwerking met Joel Rosenberg, en misschien ligt daar het probleem wel.

We zijn weer terug in de wereld Alagaësia. Jaren geleden heeft Eragorn het land verlaten om een nieuwe generatie Drakenrijders te starten. Hij is nu verantwoordelijk voor het opzetten van een vesting voor de draken, het bewaken van de drakeneieren.

Een drietal korte verhalen die Eragorn moeten helpen ontspannen zijn opgetekend in dit boek.

[lorem_ipsum_wli paragraphs=’5′ length=’short’ text=’plaintext’]

Apollo, ooit een God, is door zijn vader Zeus verbannen uit Olympus, en moet als een gewoon sterfelijk mens door het leven. En niet zomaar een mens, maar als 16-jarige puber… met acne.

Apollo lijkt zijn sterfelijkheid meer te kunnen accepteren, hoewel hij duidelijk nog steeds terug verlangt naar Olympus en het God zijn.

Als Apollo’s speurtocht naar de oude Orakels verder gaat eindigen hij en zijn reisgezellen in Indianapolis, daar raken ze in gevecht met een groep, ja wat eigenlijk. Uiteindelijk worden ze gered (duh) en worden naar het ‘Tussenstation’ gebracht, geleidt door twee voormalige Jageressen van Artemis. Hun geadopteerde dochter lijkt in de ban te zijn van het Orakel, maar is verdwenen. Aan Apolo de taak om haar terug te vinden. Die zoektocht leidt onder andere naar de Indianapolis Zoo.

Het was mooi om te zien hoe Apollo/Lester steeds meer de rol van grote broer van Meg ging spelen. Het plot was aardig, maar niet echt bijzonders.

Dit  boek was minder goed dan de voorganger, had weinig tempo en was grotendeels een opeenvolging van allerlei bijzaken. Waarom toch 3 sterren? Ach, het heeft me weer een paar uurtjes bezig gehouden.