Reviews

Dit fictief verhaal is gebaseerd op ware gebeurtenissen in het getto van Krakau en van de Joodse bewoners daar. Gedurende de jaren ’39 tot ’45 volgen we de twee vrouwelijke hoofdpersonen van het verhaal, Zosia (een Poolse Christen) en Hania (een Poolse Jodin).
Op het moment dat Zosia met haar kersverse man het appartementencomplex betreed, ontmoet zij Hania, een schuchter 15 jarige meisje dat in het appartement onder hen woont.

Als de Duitsers beval geven dat alle Joden moeten verhuizen naar het getto, gaat Zosia werken voor de enige apotheker die nog over is in de wijk. Bijna dagelijks zetten zij hun leven op het spel om de Joodse families te helpen. .

Hania moet zich aanpassen aan het leven in de getto, waar overleven belangrijker is geworden dan al het andere. Samen met haar ouders, broer en zus komen ze terecht in een kamertje dat zij met nog een familie moet delen. Als de bevolking van het getto dan wordt gedecimeerd door deportaties komen Hania samen met haar broertje en zusje terecht in een nieuw ‘werk’kamp. Dan begint een jarenlange strijd om te overleven tot de bevrijding.

Amanda Barratt weet de personages en de sfeer pakkend weer te geven, en het is duidelijk dat zij goed onderzoek heeft gedaan naar deze periode.

[lorem_ipsum_wli]

Na 5 maanden in het veilige Nieuw-Zeeland te hebben gewoond gaan de tieners weer terug naar het bezette Australië. Dit keer samen met een groep van 12 Nieuw-Zeelandse militairen, die zij moeten leiden naar het vliegveld van de stad, dat van een klein vliegveld uitgegroeid is tot een militaire vliegveld.
Al snel raken de twee groepen elkaar kwijt, en besluiten de tieners om de militairen te zoeken.
Als na een poos blijkt dat het vliegveld niet is opgeblazen gaan de tieners er van uit dat de aanslag mislukt is en proberen de opdracht zelf maar uit te voeren. Dit mislukt echter en ze zijn gedwongen om te vluchten. Ondertussen krijgen ze een klap te verwerken als blijkt dat Carrie is overleden.

Kunnen ze nog meer tegenslag aan?

Een sterk verhaal over de begin jaren van de Hongerspelen. Het boek is toch wel anders dan de voorgaande. De Hongerspelen zijn nog niet de mediahype zoals ze in latere edities wel zullen worden. Nu is het nog niet verplicht te kijken, en de meeste inwoners in de districten doen dat ook niet.

De toekomstige president Snow krijgt geen podium voor zijn latere optredens. Zijn ontwikkeling in dit verhaal voelde soms oncomfortabel. Je kon door het verhaal heen voelen hoe sluw Corionalus Snow is, ook al laat hij af en toe ook zijn zachtere kant zien. Hij is vooral erg egoïstisch en doet alleen maar vriendelijk als het hem wat oplevert.

Het boek kon mij goed vermaken, en las lekker weg; voor ik het wist waren er weer een paar 100 pagina’s voorbij.

Ik had van dit boek wel iets meer verwacht over de geschiedenis van Panem; hoe is de oorlog ontstaan; hoe is Panem ontstaan. We weten dat het ontstaan is uit wat in onze tijd Noord-Amerika is, maar wat is er gebeurd met de wereld dat er zoiets als 13 districten ontstaan die geregeerd worden door Het Capitool.

Het tweede deel in de serie van 5. Helaas zijn de volgende delen nooit vertaald naar het Nederlands, en zullen we nimmer te weten komen hoe het afloopt met de zoektocht naar de ouders van de hoofdpersonen. Jammer, want tot op heden was het een redelijk verhaal, voor in de zomermaanden of een verloren moment.

Op het eiland Ji worden de reisgenoten opgewacht door de Godin Zuïa en haar trouwe volgeling Jerzabel. Zij willen samenwerken met de kinderen, maar verraad ligt op de loer. De jongeren weten uiteindelijk te vluchten van het eiland, maar zijn nog lang niet veilig.

Niet alleen moeten ze vechten tegen de demon Duyster, maar ook tegen hun eigen innerlijke demonen. Zowel Nolan als Niss en Cael hebben allemaal hun eigen geheimen. Toch is er amper tijd om hier over te denken, want hun vijanden zijn sterk en werken samen.