Reviews

En zo zijn we, gelukkig, aan het einde gekomen van deze serie. Al vanaf boek 1 stond de serie me niet echt aan, terwijl ik veel lovende kritieken lees, en dat Armentrout zelfs de #1 best verkopende auteur is van Amerika en Internationaal is. Normaal gesproken voel ik altijd eventjes een dip als ik weer een serie uitgelezen heb, maar dat is met deze serie niet zo. Sterker nog, ik ben blij dat ik er nu vanaf ben. Waarom ik deze serie dan toch helemaal uitgelezen heb.. Ik wou graag weten hoe het allemaal afliep met de Luxen, de Arum’s en wou de auteur de kans geven om te verbeteren.

Door de voorgaande delen had ik al geen hoge verwachtingen van dit boek, en dat bleek ook weer volkomen terecht te zijn. De personages waren kleurloos, zonder diepgang. Al heel snel was het duidelijk waar het verhaal naar toe ging.

De wereldopbouw was goed (ja geen wonder, het is onze eigen wereld). De Luxen, Arum’s, Origin’s en Hybriden en zelfs de Daedelus opzet was goed, en als de hoofdpersonages nou niet zo flauw, voorspelbaar, en te algemeen waren had de serie heel wat beter kunnen zijn.

Katy was typisch een Mary Sue (‘Mary Sue’ is een negatief jargonterm voor een personage dat te sterk geïdealiseerd wordt door het verhaal. De term wordt onder andere gebuikt voor: personages die onrealistisch ‘perfect’ zijn in persoonlijkheid, uiterlijk of talenten), en niet mijn favoriete personage in dit boek (hint: die waren er helemaal niet), en al vanaf het begin of in ieder geval boek 2 ergerde ik me aan haar. Ook Daemon verloor zijn aantrekkelijkheid (klinkt een beetje verkeerd, maar ik neem aan dat er begrepen wordt wat ik bedoel).

Het boek zou het epische einde van een lange en dramatische reeks gebeurtenissen, maar dat is wat mij betreft duidelijk niet zo. De slechteriken bleken uiteindelijk toch niet zo slecht te zijn, en uiteindelijk bleken de ‘good guys’ de slechteriken te zijn.

Waar ik vooral hoopte op een verhaal over de Luxen, de Arum’s en de oorlog op Aarde was het hele boek vooral gericht op het liefdesverhaal van Katy and Daemon.  Het boek had veel ongepaste seks-scenes op de meest vreemde tijden.  Ik vond de constante hitsigheid teveel van het goede.

Het einde van de oorlog was te gemakkelijk. Okay, je dropt een EMP op de stad die je wilt vernietigen, wetend dat je daarmee niet alleen de aliens treft, maar ook de mensen die hartproblemen hebben of die afhankelijk zijn van apparaten treft. Dan laat je daarna een groep tieners overleggen met de vijand van je vijand en die lossen dan alles voor je op. En als je dan denkt dat het over is, komt er een plot-twist.

Waarom, o waarom ben ik mij zelf toch aan het martelen met deze serie…

Nadat ik met deze serie ben gestart, miste ik vaak de motivatie om door te lezen. Soms liet ik het boek een paar dagen liggen, en dat is eigenlijk niets voor mij. Verhaal kon mijn aandacht niet lang vasthouden.

En toch maar weer verder gegaan in deze serie, waarom… tja ik hou er niet van om halverwege te stoppen, hoewel dat bij deze serie toch iedere keer wel in mijn gedachten spookt.

Een hele lange opbouw naar een zeer matig einde, zo kan je wat mij betreft dit boek wel zien. Het was vooral meer van het zelfde. Heel erg voorspelbaar ook. Ook nu weer heb ik sommige pagina’s alleen maar snel gescand. De hele romantiek-delen in het boek hadden wat mij betreft over geslagen kunnen worden.

Dit boek krijgt van de bibliotheken een leeftijd mee voor 15+ (misschien voor de S E X), maar dat kan ik me niet goed voorstellen.

Na het lezen van dit deel had ik het gevoel dat ik opnieuw het eerste deel had gelezen. Er gebeurde vrij veel, maar het komt bijna allemaal op het zelfde neer.
Het verhaal was niet veel bijzonders, erg voorspelbaar. Zonde van de tijd

Begint goed, maar zakt al heel gauw in. Vraag me af of de doelgroep dit echt wel kan waarderen.

Jerom is zo sterk dat door zijn ingrijpen ieder avontuur al afgelopen is voor deze goed en wel begonnen is. Een onbekende man dreigt er mee de Suske en Wiske-serie te stoppen als ze Jerom niet in het gareel houden.

Weer zo’n belerende boek over het milieu en klimaatproblemen. Natuurlijk is het goed dat er aandacht aan besteed wordt, maar waarom in een stripboek die voornamelijk gericht is op de jeugd.

Een begin van een serie boeken over de Lux, de mensen en de Arum. Eerder had ik al de/het/een prequel gelezen (Shadows), en toen had ik al gewaarschuwd moeten zijn. maar toch begonnen met de serie.

Het boek begint als de hoofdpersoon (Katy) naar een klein plaatje in West-Virginia verhuist. Haar buurman is een schitterend mooi. En deze mooie buurman heeft nog eens een bloedmooie zus. Katy en deze zus worden vrienden, maar dat blijkt een probleem te worden, en dat is waar het plot een beetje omdraait.

Ik geef toe dat het een vermakelijk boek verhaal was, dat ook een redelijk tempo had, maar ik kan toch echt niet meer dan 2.5 sterren geven. Veel mensen vinden dat dit boek een rip-off is van Twilight, daar kan ik weinig over zeggen, behalve dan dat beide in het zelfde genre vallen, en dat het dan logisch is dat er overeenkomsten zijn. Ik heb Twilight echter (nog) niet gelezen, dus zal ik daar niets over schrijven.

Deze serie werd me aangeraden nadat ik een aantal andere Young Adult/Fantasy had gelezen, maar ik ben er nog niet over uit of ik ook de volgende delen ga lezen.

1 like