Reviews

Dit was het beste deel uit de James Potter serie.

Wat is er over dit boek te zeggen:

Het was een gecompliceerde boek, waarin veel gebeurde. Aan het einde kwam Dumbledore terug, iets wat volgens mij niet nodig was voor het verhaal.

Nog wat dingen die mij bezig hielden, maar misschien wordt dat in een eventueel volgende deel opgehelderd.

• Wat gebeurde er verder met de leiders van de Muggle wereld nadat ze uit de ‘Great Hall’ werden geëvacueerd.
• Wat voor straf kreeg Timothy van de Wizengamot
• Hoe gaat het verder met Nastasia

Dit is pas het 2e boek uit de serie over Oud Egypte dat ik lees, kan dus niet veel vergelijken met de eerdere delen.

Het viel me heel erg op dat Taita, de magiër in dit verhaal, wel heel erg de hand heeft in de loop van gebeurtenissen in dit verhaal. Hij roept een zandstorm op, laat iemand ‘dood’ gaan, etc.

Taita was *te* goed in alles, de goeden konden niet verliezen.

Wat me een beetje stoorde, was het feit dat er heel slecht met de dieren werd omgesprongen. Zo liet Nefer een aantal jakhalzen bestrijken met een soort olie, die daarna in brand gestoken werd. Nu zal dat in de tijd waarin het verhaal zich afspeelde een heel ander ding zijn geweest dan tegenwoordig, maar het stoorde mij dus.

Niet echt een aanrader.
2.5sterren

Tweede deel uit de ‘Boeken van de Zieners’ reeks door Robin Hobb

Net als het eerste deel  ‘Assassin’s Apprentice‘  heeft ook dit boek de tijd nodig om het verhaal te vertellen, maar tegen het einde begint het verhaal meer gang te krijgen. De plot is eigenlijk nauwelijks verrassend te noemen.
Fitz probeert zijn plaats in de wereld te begrijpen, evenals zijn relaties tot de mensen die hij leert kennen. Ook probeert hij zich zelf beter te leren kennen. Het hele Koninkrijk lijkt tegen hem te zijn.

Een echt prachtig verhaal .. betoverend en magisch!

Eerste deel uit de 3e trilogie van de Eldering serie.

Het is serieus een mooie, gedenkwaardige en aangrijpende terugkeer naar de wereld van Fitz, Nachtogen en de reis van de Fool. Eerlijk gezegd, na de teleurstelling met het laatste deel uit de Zieners-trilogie, en na de grootsheid van de Levende Schip-trilogie, had ik niet verwacht te ontdekken hoeveel ik Fitz, de Nar en Nachtogen gemist had.

Vijftien jaar zijn verstreken sinds het einde van Vermogen en Wijsheid (De Boeken van de Zieners, #3). Fitz Chivalry Ziener, nu genaamd Tom Dassenkop (een persona / identiteit die hij creëerde om zijn verleden te vergeten en opnieuw te beginnen) leeft in een zelfopgelegde ballingschap met Nachtogen and Pé. Deze ballingschap begon natuurlijk te veranderen toen bekende gezichten uit het verleden van Fitz op zijn deur klopten.

De eerste helft van het boek verhaalt voornamelijk over de dingen die hij deed gedurende de 15 jaren tussen beide delen. Het tweede deel richtte zich vooral op de zoektocht naar Prins Plicht. Dit is geen herhaling van de zoektocht naar Koning Waarheid.
Hoewel het er al aan zat te komen, was ik toch geschokt door de dood van Nachtogen.

Langzaam worden de werelden van Beijerstad en Hertenhorst bij elkaar gebracht. Op naar het volgende deel in de serie.

Het viel me op dat er, ondanks een proof-reader, nog wel wat foutjes in de tekst zaten.

Valt verder weinig te zeggen van het verhaal, maar het lijkt er op dat dit het einde is van weer een avontuur, die begon met een verzoek van Marian, en via een Chateau naar een voormalig station voerde.

Op naar deel 61

Het schijnt dat de Engelse luchtvaartpolitie tijd kan besteden aan het vinden van een man die een knoop van zijn jas mist. Wat een geluk dat die man niet intussen iets anders heeft aangetrokken.

Op diverse plaatsen in de wereld vinden overvallen plaats. Steeds lijkt het er op dat er een vliegtuig gebruikt wordt. Samen met Bertie en Ginger vliegt Biggles naar Australië, waar een goudmijn is beroofd van het goud. De verdere ontwikkelingen spelen zich voor een groot deel af in Frans Afrika.
Bertie krijgt een baan aangeboden bij de dieven, en neemt deze aan, zodat hij dichter bij de bandieten zit. Toch blijkt al snel dat hij in gevaar is.

Erich von Stalhein speelt een kleine, doch belangrijke, rol in dit boek. Aan het eind van het verhaal schiet hij een van zijn mededaders in de maag, zodat hij kon vluchten.

Redelijk saai verhaal, waarin Biggles, Algy, Smyth en oom Dickpa op weg gaan naar Brazilië om een grote goudschat te zoeken.

Na de nodige avonturen lijkt het Biggles cs. uiteindelijk de schat te vinden, maar of ze er mee naar huis kunnen komen is een tweede.

Een aantal dingen vond ik wel leuk om te lezen, zoals het begin van het verhaal, en de scene met die mieren die het hele vliegtuig bedekten.

Lange tijd was het mij in het verhaal onduidelijk of ze nu IN de berg waren, want beschreven werd dat ze de sterren konden zien door een spleet in de rotsen, en dan leek het alsof ze weer buiten liepen.

Smyth was wat mij betreft een beetje een vlak personage, die eigenlijk alleen maar mee was als bagage.