Reviews

De Stadswacht van Ankh-Meurbork heeft dringend behoefte aan mannen. De huidige leden van de Stadswacht zijn dan wel mans genoeg, maar geen mens. Zij zijn zeker mans genoeg voor wat hen voor de voeten komt, maar in de stad viert moord en doodslag (zonder vergunning) hoogtij. Dit móet morgen opgelost zijn, want dan gaat de Kapitein met pensioen wegens trouwen.

Wederom weer vol met absurde acties en gortdroge Britse humor.

Wacht!!! Waar is mijn review gbleven?!

Wederom een goed verhaal uit de pen van Pratchett. Alweer het 35e boek in de Schijfwereld-reeks, en de derde in de Tiffany Aching sub-serie.

Leuk, onderhoudend, verhaal, zoals Pratchett eigen is. In tegenstelling tot veel van de andere boeken uit de Schijfwereld is het handig als je de vorige delen (De Vrijgemaakte Ortjes en Een Hoed Vol Lucht) hebt gelezen.

Het was leuk om weer eens een aantal avonturen uit de “Schijfwereld” te lezen. Zeker de verhalen met ‘De Dood’ er in blijven geweldig. Het verhaal zit vol met verwijzingen naar onze hedendaagse rock&roll cultuur. Pratchett maakt hier een mooie satire op.

Dood heeft het moeilijk om om te gaan met zijn verdriet, en laat zijn taken als Magere Hein over aan zijn kleindochter. Als hij de bezitter wordt van een speciale gitaar start hij samen met een trol en dwerg een band.

Sorry Clive, maar dit boek was een teleurstelling. Misschien heb ik te veel Cussler geluisterd, maar andere delen uit de NUMA-serie of de Dossier Oregon-serie waren veel beter.

Mijn grootste problemen met dit boek:

Vlakke personages:
De hoofdrolspelers zijn onrealistisch perfect.
De tegenstanders zijn karikaturen: een megalomane maniak met een vreemde hobby (steekspel) en een moordenaar met een babygezicht.
Ongeloofwaardige plotwendingen:
Een topgeheim vliegtuig van de Amerikaanse overheid wordt zomaar “geleend” om Kurt naar Cyprus te vliegen.
Onopgeloste verhaallijnen:
De clue rond de beelden van de ‘Navigator’ wordt niet uitgewerkt.
De verdwijning van de kunstcollectie uit het Iraakse museum blijft onverklaard.
Ik heb het audioboek uitgeluisterd in de hoop dat het beter zou worden, maar helaas. Ik mis de spanning en de complexiteit van de eerdere Dirk Pitt-verhalen.”

Aardig verhaal, maar wel een waarbij duidelijk de Amerikaanse arrogantie en superioriteit blijkt.

De plot belooft veel, maar helaas, het heeft nooit de spanning van Clancy’s betere werken gehaald. Erger nog, het boek lijkt gemaakt te zijn van de geweigerde onderdelen uit ‘kardinaal van het Kremlin;. Want het is een prequel, het einde is al een uitgemaakte zaak. De karakters vormen het middelpunt van het verhaal, en daardoor ontwikkelt plot nooit verrassende wendingen waarmee dit boek een topper zou kunnen worden. Clancy’s stijl is nog steeds fris en door zijn beschrijving van de handelswijze kan het zo naslag materiaal in Langley worden. Toch heeft het plot gebrek aan echte spanning en actie.