Reviews

Weer een deel waarin de 3 jongens auto’s en zelfs een motor kwijt raken aan een bende sigarettensmokkelaars.
Bob komt terecht in een vakantiepark in het Limburgse, waar hij in contact komt met een agent van Europol, die zeer veel van hem weet.
Arie wordt gevangen genomen door DuPont en twee Roemenen, die laatste laten hem na een poosje weer gaan, als hij ze 800 euro heeft betaald.

Hoewel het een aardig verhaal was, miste ik toch de spanning die er in de eerdere delen wel was. Er komen geen grote knokpartijen voor, er worden geen bloedneuzen geslagen of op schedels gemept. Wel wordt er af en toe eens wat geschoten.

Jan, Bob en Arie worden door kolonel Prins ondervraagt over hun naspeuringen naar de perikelen om de erfenis van Marianne, de huishoudster van de kolonel.
Jan krijgt van Marianne een boekje, waarna hij op zoek gaat naar de vorige eigenaar van dit boekwerk. Na wat zoekwerk ontvangt hij een pistool (Colt Police .38). Hij vertrekt naar Odilliapeel, maar niet zoals zijn vrienden verwachten met de trein en bus, maar met een motor die hij voor 80 euro koopt.

Weet niet of het het nieuwe schrijven is, maar termen als huurNissan, bloedneusDennis etc. vind ik persoonlijk niet prettig lezen. Doe er dan een koppelteken (-) tussen.

De Stadswacht van Ankh-Meurbork heeft dringend behoefte aan mannen. De huidige leden van de Stadswacht zijn dan wel mans genoeg, maar geen mens. Zij zijn zeker mans genoeg voor wat hen voor de voeten komt, maar in de stad viert moord en doodslag (zonder vergunning) hoogtij. Dit móet morgen opgelost zijn, want dan gaat de Kapitein met pensioen wegens trouwen.

Wederom weer vol met absurde acties en gortdroge Britse humor.

Wacht!!! Waar is mijn review gbleven?!

Wederom een goed verhaal uit de pen van Pratchett. Alweer het 35e boek in de Schijfwereld-reeks, en de derde in de Tiffany Aching sub-serie.

Leuk, onderhoudend, verhaal, zoals Pratchett eigen is. In tegenstelling tot veel van de andere boeken uit de Schijfwereld is het handig als je de vorige delen (De Vrijgemaakte Ortjes en Een Hoed Vol Lucht) hebt gelezen.

Het was leuk om weer eens een aantal avonturen uit de “Schijfwereld” te lezen. Zeker de verhalen met ‘De Dood’ er in blijven geweldig. Het verhaal zit vol met verwijzingen naar onze hedendaagse rock&roll cultuur. Pratchett maakt hier een mooie satire op.

Dood heeft het moeilijk om om te gaan met zijn verdriet, en laat zijn taken als Magere Hein over aan zijn kleindochter. Als hij de bezitter wordt van een speciale gitaar start hij samen met een trol en dwerg een band.

Sorry Clive, maar dit boek was een teleurstelling. Misschien heb ik te veel Cussler geluisterd, maar andere delen uit de NUMA-serie of de Dossier Oregon-serie waren veel beter.

Mijn grootste problemen met dit boek:

Vlakke personages:
De hoofdrolspelers zijn onrealistisch perfect.
De tegenstanders zijn karikaturen: een megalomane maniak met een vreemde hobby (steekspel) en een moordenaar met een babygezicht.
Ongeloofwaardige plotwendingen:
Een topgeheim vliegtuig van de Amerikaanse overheid wordt zomaar “geleend” om Kurt naar Cyprus te vliegen.
Onopgeloste verhaallijnen:
De clue rond de beelden van de ‘Navigator’ wordt niet uitgewerkt.
De verdwijning van de kunstcollectie uit het Iraakse museum blijft onverklaard.
Ik heb het audioboek uitgeluisterd in de hoop dat het beter zou worden, maar helaas. Ik mis de spanning en de complexiteit van de eerdere Dirk Pitt-verhalen.”