Reviews

Een groep mannen, met Zuid-Amerikaans klinkende namen, komt in Sao Paulo bijeen voor een lang geleden geplande meeting. Ze halen herinneringen op, flirten met de serveersters en nemen het er goed van, als of dit een gewone, alledaagse bijeenkomst is.
Als zij klaar zijn met het eten en drinken, de serveersters verdwenen zij wordt er op een andere manier geconverseerd, in het Duits. Een verborgen bandrecorder neemt alles op.

Jozef Mengele, voormalig kamparts in Nazi-Duitsland, leeft ondergedoken in Brazilië en werkt en een weerzinwekkend project. via klonen probeert hij om uit 94 personen een exact kopie te maken van Hitler. Zij moeten allemaal het zelfde trauma ervaren als het origineel. Daarom stuurt hij 6 voormalige SS-officieren af om de 94 onschuldige oude die als vader fungeerden voor deze klonen te doden.

Yakov Liebermann, een nazi-jager, krijgt een telefoontje van een jongeman die hem lugubere dingen verteld. Dan wordt het gesprek bruusk afgebroken. Wat de jongen vertelde was angstaanjagend en zeer onwaarschijnlijk. Toch start Liebermann een onderzoek.

Het boek begint langzaam, maar krijgt gaandeweg het verhaal meer vaart en heeft een verrassend einde.

Vele eonen in de toekomst van de Aarde, is de wereld gestopt met draaien en hebben de planten de wereld overgenomen. Op het continent (welk) groeit één boom, die zo vertakt is dat het over het hele land leeft. Gevaarlijk carnivoorachtige planten zijn overal te vinden – Sommige kunnen zich zelf verplaatsen. De mensen zijn gekrompen, zo’n 45 centimeter groot, en groen. Ook hun intelligentie is geschronken. Ze leven in kleine groepjes bijeen. Ze proberen te overleven

Het verhaal loopt niet echt. De karakters hebben geen diepgang of persoonlijkheid, en kunnen op sommige momenten letterlijk worden ‘ingeruild’ voor een ander.
De wereld van de mensen is vooral van een matriarchale orde, maar in gevaarlijke situaties zijn het vooral de mannen die de leiding nemen. Dat terwijl er heel weinig mannen geboren worden, en deze extra beschermd moeten worden.

Het boek bevat amper een plot, en zit ik nog steeds met vragen. Wat is er eigenlijk gebeurd in het verhaal. Wie heeft eigenlijk deze Nederlandse titel bedacht?

Jammer, maar sinds een paar delen zijn de boeken niet echt leuk meer om te lezen. Verhaallijn erg dun. Het lijkt er op dat de verhalen steeds belerender worden.

Het 6e deel uit de beroemde Harry Potter-serie.

Flauw verhaal in deze ooit goede reeks. Matige tekeningen. Helaas lijken de verhalen steeds simpeler te worden. Misschien dat de tijd voor Suske en Wiske gekomen is om met pensioen te gaan?

Ik wordt een beetje moe van Clive Cussler. Alle verhalen volgen een beetje het zelfde stramien. Ook dit keer weer. Goed voor een uurtje of wat licht leeswerk (in het vliegtuig, trein of op het strand).

Teveel plots, teveel personages, teveel toeval.

Een ding wat me wel aan het denken zette. Ender wordt nu beschuldigd van genocide, maar… is dat terecht. In boek een was hij in de veronderstelling dat hij een spel speelde, dat was hem ook verteld door zijn meerderen. Had hij kunnen weten dat zijn beslissingen direct doorgegeven werden naar het echte slagveld?