Reviews

lorem

Een nieuwe vijand staat op, Bob Markovic. Samen met zijn dochter Simone wordt hij getroffen door scherven van de rots die boven New York uit elkaar spat. De autoriteiten van de stad laten zich van hun slechtste kant zien en brengen alle getroffen slachtoffers naar een plek buiten de stad waar ze worden neergeschoten. Hij overleeft het echter en zweert wraak te nemen.

Persoonlijk heb ik het idee dat na het eerste boek in deze trilogie het verhaal bergafwaarts ging.  Het deel waarin Astrid uiteindelijk afrekende met Cain was goed, maar was een zijsprong waar naar mijn idee meer uit te halen was. Verder komt zij in het boek niet meer voor.

Vector’s (Bob Markovic) krachten waren interessant (hij kan de dodelijkste ziektes veroorzaken waarbij de slachtoffers wel bleven leven. Ik kon hem echter niet als superschurk zien. Het was mooi om te zien dat Simonne toch nog gevoelens voor haar vader had, ondanks dat hij nu een monster was. Helaas is dit niet verder uitgewerkt.

Goed dat Grant het heeft aangedurfd  om de Gone serie te vervolgen met deze serie, en zelfs het einde zo open liet dat fanfictie schrijvers er hun eigen draai aan kunnen geven. Het idee dat er helemaal geen aliens waren en dat alles maar een simulatie was, kon me niet echt overtuigen. Het lijkt er op dat Grant zich vast heeft geschreven met het verklaren van de rots en daarom deze uitweg heeft gekozen

Aardig boek. Redelijk verhaal, maar helaas heeft de Nederlandse vertaling wat foutjes opgelopen, zo worden namen en data nogal eens verwisseld.

Net als bij Netforce, kwam het idee voor Netforce Explorers van Tom Clancy en Steve Pieczenik, maar de boeken zijn niet door Tom Clancy geschreven. Het idee werd door andere auteurs ter hand genomen en tot de boekenreeks Netforce verwerkt. Netforce Explorers is de jongerenversie van Netforce.

Ik had van het begin af aan geen al te hoge verwachtingen van dit boek, en dat bleek dan ook weer te kloppen. Toegegeven, het boek is niet slecht, zeker niet, maar op de een of andere manier sprak het me niet aan. Dat terwijl er toch bijna al mijn favoriete personen uit de series in voorkwamen. En misschien was dat het wel, want in het vorige deel Scharlakenrode magie waren de hoofdrollen voor Alec en Magnus, terwijl die nu gedeeld werden met de andere.

Het debuut verhaal van de auteur Claudia Boon. Zeker de cover trok mij zeer aan, hoewel die op een e-reader niet volledig tot zijn recht komt.
Draken hebben in dit boek, van Nederlandse bodem, een zeer grote invloed op het reilen en zeilen van het land. Het verhaal heeft verschillende perspectieven, en soms is dat best lastig. Magie speelt een belangrijke rol in het verhaal, en daarom is het jammer dat er niet veel meer over verteld wordt.

Het boek krijgt van mij 3 sterren omdat het, wat mij betreft nog wel wat opschoon werk nodig had. De personage gedragen zich jonger dan ze zijn. Naar mijn mening is dit boek niet echt een Young Adult boek, maar iets voor de oudere jeugd. Zeker in het begin van het boek werden sommige dingen herhaald.
Op de achterflap worden drie namen genoemd van personages, Solix, Aster en Eilika, waardoor je dus zou denken dat het verhaal voornamelijk over hen zou gaan, maar gedurende het verhaal komen er steeds meer personages bij waarvan we ook zijn of haar perspectief te lezen krijgen. Dit haalt de vaart een beetje uit het boek en hadden wat minder personages het verhaal overzichtelijker gehouden. Verder had geen van de personages echt diepgang en zeker in het begin leken zij allemaal in elkaar over te lopen.
Wat ook lastig is is het feit dat sommige gebeurtenissen wel heel snel gaan. Zo kan het gebeuren dat er op een pagina een gevecht is en dat er op de volgende pagina al weer heel wat anders gedaan wordt. Wel wordt de auteur gaandeweg het schrijven steeds beter.