Prins van den bloede
Weer een deel uit deze sage uit. Jammer dat er zo’n groot tijdsverschil zit tussen dit boek en Duisternis over Sethanon. 18 Jaar waarin veel gebeurt schijnt te zijn, waar we nu nog geen weet van hebben. Tenzij het in een van de nog te lezen boeken nog ter sprake komt.
De tweeling, Borric en Erland, van prins Arutha zijn in het begin niets meer dan een stelletje lastposten. Ze nemen het niet zo nauw met hun vaders opdrachten. Om hen in bedwang te houden, stuurt Arutha op een diplomatieke missie naar Kesh. Na een vechtpartij in een zandstorm verliezen de tweeling elkaar uit het oog. Erland denkt dat zijn broer dood is, maar later blijkt dat hij gevangen is genomen door een slavenhandelaar. Borland doet er alles aan om te ontsnappen en met hulp van een huurling, een bedelaarsjongen en Nakur, een Isalanische oplichter en magiër, lukt het uiteindelijk om in het Keizerlijke kasteel te komen.
Dit boek bevat de nodige intriges, magie etc. Helaas dit keer geen draken :(.
Jammer van de twee doden, op zijn minst had Borric een begrafenis kunnen regelen voor de bedelaarsjongen Suli Abdul, die tijdens een gevecht voor hem stierf.
Op naar het volgende deel
Vrouwe van het keizerrijk
Erg veel verdriet in dit boek.
Mara wordt achtervolgd door drama, rampen en tegenslagen. De eerste is al zo heel erg, dat Mara een aantal ernstige misstappen doet. Daarna veel politieke intriges, waarbij het me soms duizelde van de namen van clans, huizen en hun verbindingen. De hele politieke wereld van het Keizerrijk is mij nu, na de trilogie gelezen te hebben nog steeds niet goed duidelijk.
Het begin van dit boek maakte gelijk al een diepe indruk. De impact die het had op de personages en het verhaal waren heel erg groot. Verder in het boek nog zo’n tragische gebeurtenis. Gedurende een 100-tal pagina’s was er genoeg actie om me in het verhaal te houden. Het einde van het boek was wel erg voorspelbaar. Hoop in de komende boeken nog wel wat meer te lezen over de nieuwe keizer en zijn familie.
Een punt van kritiek is dat er teveel plots in het verhaal zitten, die misschien beter tot hun recht hadden gekomen in een eigen boek.
Zilverdoorn
Puc heeft een kleine, maar belangrijke rol in dit bijna op zich zelf staand verhaal.
De lang verwachte huwelijk tussen Arthura en Anita wordt abrupt verbroken als er een giftige pijl op hen wordt afgeschoten door een moordenaar.
Ook nu weer zijn er de grote gevaren te overwinnen op zoek naar een zeldzame plant, die groeit op een plek waar alleen de mordhel leven.
Een goede voorbereiding op dingen die komen gaan in volgende boeken.
Aanval uit zee
Aangrijpend verhaal rond de laatste dagen voor de val van Singapore tijdens de Tweede Wereldoorlog. Het is het verhaal over de Soufriére een van de grootste onderzeeërs van die tijd. Deze Franse onderzeeër werd gedurende de oorlog door de Britten ingenomen.
De boodschapper
Review:
Flinterdun verhaal dat zich af speelt tijdens de ‘Oorlog van de Grote Scheuring’, dus in de eerste boeken. Weinig over te zeggen. Ietsjes beter dan ‘De houtjongen’ maar beide hebben genoeg potentie om te groeien tot een volwaardig verhaal. Een leuk boekje voor in de trein of het vliegtuig
Jammer dat we de twee helden uit deze boeken niet verder in de serie tegenkomen.
Of dit boek, en ‘De Houtjongen’ echt tot de Midkemia reeks behoort vraag ik me wel af.
De drie huurlingen
Ik weet eigenlijk niet goed wat ik van dit boek moet vinden. Kon er niet goed inkomen, had geen duidelijk idee wie en wat in dit verhaal. Heb er dan ook langer over gedaan dan de andere boeken in deze serie.
In essentie was het een boek over een mysterie/moord/huurlingen. De moord werd echter zo’n 80 pagina’s voor het einde van het boek gepleegd, dan zijn er de benodigde pagina’s besteed aan het ontrafelen en het oplossen van de moord. De rest van het boek (zo’n 250 pagina’s) is vooral besteed aan het opbouwen van het verhaal. Minimale actie.
Waarom dit boek onder de fantsasy-noemer valt is me een raadsel. Zou het eerder onder mysterie/suspense plaatsen, maar dan valt het weer te veel buiten de overige boeken van Feist.
Dit boek was geschreven in samenwerking met Joel Rosenberg, en misschien ligt daar het probleem wel.
De eervolle vijand
Negen jaar in de oorlog tussen het Koninkrijk en de Tsurani. Het front is redelijk stabiel, met zo nu en dan wat kleine acties tegen elkaar. Tijdens een slag tegen de Tsurani raken de troepen van Dennis Hartraft vast achter de vijandelijke linies. De Koninkrijk Troepen en de Tsurani worden gedwongen om samen te werken tegen de hun beider vijand, de Moredhel
Dit boek is eerder een militaire fantasy dan het gebruikelijke soort. De vertrouwde personages uit de eerdere boeken komen hier niet in voor, behalve dan een verwijzing naar een aantal. De sub-plots waren indrukwekkend, en naar mijn idee beter dan het hele verhaal zelf.
Wat mij bevreemde was dat de beide legers een soort vakantie hielden gedurende de tijd dat ze vast zaten in de vallei. In plaats van mogelijke uitwegen te zoeken, of zich voor te bereiden verdeden ze hun tijd met het baden, feest vieren en zich bezig houden met de religieuze vieringen van beide partijen. Ze hadden schijnbaar tijd genoeg om een badhuis te bouwen.
« eerste ‹ vorige 1 83 173 181 182 183 184 185 193 247 Volgende › Laatste »