Reviews

Het idee van het verhaal stond mij wel aan, maar helaas voldeed het boek niet aan mijn verwachtingen. Het eerste deel was doordrenkt met veel uitleg. De personages waren veelal een-dimensionaal. Had weinig tot geen binding met wie dan ook van hen.

Jammer, een gemiste kans. Hoop dat de overige delen van de serie beter zijm.

Er wordt een lijk gevonden in het luxe appartement van Hitler. Het lijk was zijn 16-jarige nicht Angelika (Geli voor vrienden) Raubel. Zij was van Wenen naar Mucnhen verhuist om daar geneeskunde te studeren. Geli was de dochter van de halfzus¹ van Hitler.  Al snel geeft ze haar studie geneeskunde op om muziek te gaan studeren. Deze lessen werden betaald door haar oom.  In 1930 trekt zij bij haar oom in. Volgens geruchten zijn zij ook geliefden van elkaar.

De detectives Siegfried Sauer en Mutti Forrester krijgen de opdracht om een onderzoek naar het overlijden in te stellen en krijgen hiervoor precies een dag de tijd. De uitslag is eigenlijk al bekend. Dit zou zelfmoord moeten zijn. Al Al gauw raken beide rechercheurs betrokken bij politieke intrigies en partijbelangen Ze worden zowel geholpen als tegengewerkt door belangrijke leden van de partij.

Dit is een op waarheid gebaseerd verhaal. Angelika heeft echt bestaan en is inderdaad dood gevonden in het appartement van haar oom.

1. Stiefzus(↩)

Een beter verhaal dan de vorige, hoewel nog geen topper. Op sommige momenten wat langdradig.

De detectives Costa en Peroni zijn samen met hun leidinggevende, inspecteur Falcone, verbannen naar Venetië nadat ze hun superieuren in ‘De Pantheon getuige‘ dwars hebben gezeten.

Omdat zij nu eindelijk 2 weken vakantie hebben, komen hun vriendinnen Emily en Teresa over. De vakantie wordt echter ingetrokken, als de oven van een glasblazerij oververhit raakt en twee mensen om het leven komen. De mensen zijn man en vrouw, en het blijkt al snel dat de vrouw zwanger was. Haar man was echter impotent… Het bedrijf is zo goed als bankroet. Een rijke Engelsman wil het bedrijf kopen. Hij is echter verwikkeld in een aantal legale en illegale zaken.

Zij moeten er voor zorgen dat de uitslag van hun onderzoek overeenkomt met de opinie van de commissaris, namelijk dat het om een huiselijke ruzie gaat.

Voor ongeveer een derde deel was het verhaal moeilijk om in te komen, maar daarna gaat het steeds beter.

Net als het vorige deel uit deze trilogie lijkt ook dit boek óf door A.I. geschreven te zijn, óf door A.I. vertaald te zijn. Wederom dus veel (ver)taalfouten in dit boek. Vervelend is vooral dat er soms een Engelse benaming aan iets wordt gegeven en dan weer een Nederlandse. Wees consequent in dit soort zaken.

Dit slotdeel stond onder hoogspanning vanwege de veelbelovende potentie van de voorgaande delen, maar wist de hooggespannen verwachtingen niet waar te maken. Het volume van meer dan 800 pagina’s staat in geen verhouding tot de geleverde inhoud.

De opbouw naar de finale confrontatie was gebrekkig; de uiteindelijke slag werd gecomprimeerd in de laatste 100 pagina’s, waarvan een aanzienlijk deel werd opgevuld met onbeduidende uitweidingen (‘gekwetter’). De antagonisten waren oninteressant en hun eliminatie was zwak uitgewerkt en ondermaats. De afronding van het boek was puur een kwestie van volharding en het vermijden van de Did Not Finish (DNF) status.

De uitstekende wereldopbouw is een opmerkelijke prestatie van de auteur, maar dit wordt tenietgedaan door de monotone schrijfstijl. Het verhaal bestaat voornamelijk uit een interne gedachtestroom, terwijl betekenisvolle dialogen ontbreken. Deze interne monologen dienden bovendien zelden een functioneel of verrijkend doel voor het plot. Alleen de scènes waarin de Speerwerpers een rol speelden, boden nog enige compensatie.