Reviews

In het vorige deel zagen we hoe Cia en Tomas de eindstreep haalden van De Test. Nu zijn ze geslaagd voor de toelating tot de universiteit. Ale herinneringen aan de test zijn uit hun geheugen gewist. De overlevende deelnemers aan de test leven nu verder zonder kennis van eerdere gebeurtenissen. Cia hoort echter al gauw op de Transit Communicator van haar broer zich zelf het gruwelijke verhaal van de Test vertellen. Zij gaat hierdoor de Test, de Universiteit en haar medestudenten vanaf dan met andere ogen bekijken. Al snel heeft zij in de gaten dat zij geobserveerd wordt, meer nog dan de andere studenten.

Nadat Cia geselecteerd is voor de studie Politicologie moet zij, net als de andere Eerstejaars door de ontgroening heen. Ook de ontgroening zelf is niet zonder gevaar, er sterft uiteindelijk een student. Verder moet ze voor iedereen verborgen houden dat zij nog kennis heeft van de Test. Daarboven heeft zij het meest uitgebreide vakkenpakket gekregen en moet ze ook nog op informatie uit voor de Rebellen.

Het verhaal heeft veel weg van het eerste deel, verder gebeurt er weinig. Pas tegen het einde gaat het verhaal interessanter worden. Naar mijn mening is dit deel niet echt af.

Veel reviewers vergelijken dystopische YA verhalen van na The Hunger Games vaak als een rip-off of een kopie daarvan. Dat is niet altijd eerlijk, want naar mijn mening is dit een origineel en misschien wel een beter verhaal geworden. Wie weet, de tijd zal het leren.

Door nucleaire fall-out, chemische oorlogvoering en de daarop volgende natuurrampen, is de wereld veranderd in een giftige en troosteloos woestijnlandschap. Mensen, planten- en dierenleven zijn gemuteerd. Hele steden zijn vernietigd.

Het verhaal draait om Cia, een meisje van 16 uit de kolonie Vijf Meren. Zij is erg slim en gepassioneerd over wetenschap en kennis en heeft altijd mee willen doen aan De Test, waarin een aantal schoolverlaters uit de diverse districten koloniën door moeten om een kans te maken op een plek op de universiteit.
Net op het moment dat zij denkt niet te worden gekozen krijgt zij te horen dat ze gekwalificeerd als een kandidaat. Al de volgende dag vertrekt zij met nog twee andere kandidaten naar de hoofdstad. Ze kon niet weten dat de vervulling van haar wens de grootste bedreiging voor haar is. Haar vader heeft 30 jaar eerder ook meegedaan aan de Test, en waarschuwt haar om niemand te vertrouwen. Ook al heeft hij geen herinneringen meer aan de Test, toch werd hij lange tijd achtervolgd door nachtmerries.

Het verhaal begint een beetje traag, maar neemt na een paar hoofdstukken (tegen de tijd dat ze bij het Testcentrum zijn) flink toe. Langzamerhand wordt je steeds verder het verhaal ingetrokken. Als Cia de testen goed doorstaat is ze zeker van een plek op de universiteit. Het probleem, foute antwoorden worden gestraft met pijn, verminkingen en soms met… de dood. Met minder dan 20 procent kans op zo’n plek zijn sommige kandidaten bereid tot alles.
De eerste fase van de Test was nog relatief simpel, binnen 4 uur diverse schriftelijke examens over verschillende onderwerpen.
De tweede fase is veel erger. Hier worden de kandidaten ergens gedropt en moeten proberen terug te keren naar het Testcentrum. Een afstand van zo’n 1.100 kilometer, dwars door de wildernis, uitgestorven steden en meer. Niet alleen moeten zij uitkijken voor gevaren van mutanten en door Testers geplaatste vallen, maar ook voor andere kandidaten die elkaar proberen te doden om zelf een betere kans te hebben.

Het verhaal had voldoende actie, liep vlot door en haperde nergens. Er was genoeg dat op het pad van Cia en Thomas (een schoolvriend uit de Vijf Meren kolonie) kwam. Er was wat romantiek tussen de twee maar nergens overdadig.

De personages waren allemaal goed uitgewerkt, de wereldopbouw was fantastisch.

Al met al kan ik dit boek zeker aanraden en ben benieuwd naar het vervolg.

Omdat ze maar een mens was, een sterveling, een zak rottend vlees, telde Jude niet echt mee in het Elfhame. Toch heeft zij het onvoorstelbare voor elkaar gekregen. Het is haar gelukt om Cardan, de jongste zonen van de oude Koning, op de troon te krijgen en als zijn hofmeester te fungeren. Via hem regeert zij een jaar en een dag over het koninkrijk, daarna vervalt de belofte die zij hebben gemaakt.
De tijd loopt gestaag verder, er zijn al ruim 5 maanden verstreken en er is ergens een verrader die het hof in gevaar brengt.

Het personage van Jude is zeer goed neergezet, evenals de wereld van de Fea waarin dit verhaal zich afspeelt. Keer op keer wordt je weer verrast. Er is een goede dynamiek tussen de verschillende personages te voelen. En hoewel ze een grote hekel heeft aan Cardan blijkt ze toch ook gevoelens voor hem te hebben. Familie is dierbaar voor Jude, zeker de kleine Eik en haar zus Vive. De band met haar tweelingzus Taryn lijkt echter te verbrokkelen.

De eerste helft van het boek is vooral een opbouw naar de rest van het verhaal waarin spannende conflicten zich aandoen. Jude wordt ontvoerd, er dreigt oorlog met Onderzee.

En nu is het wachten tot boek 3 ook in KONO Plus verkrijgbaar is want het einde doet naar meer verlangen.

Dit was een mooi verhaal van de auteur van onder andere Magisterium. In het begin had ik echt helemaal niets met het verhaal, en heb het al een paar keer willen opgeven, maar gelukkig heb ik dat niet gedaan. Gaandeweg werd het verhaal beter, hoewel het naar mijn mening op sommige momenten inzakte.
Er zijn betere boeken geschreven, dat is waar, unieker, boeken die vernieuwender waren, maar ook mindere boeken.
Het boek had de benodigde hoeveelheid romantiek, drama, actie etc.

Al op de eerste paar pagina’s begon het, na de moord op hun ouders worden Jude, haar tweelingzus Taryn en Vivienne door een vreemde man, met puntoren, ontvoerd naar een andere wereld, Elfhame genaamd, de woonplaats van de Fea, waar ze samen wonen met Madoc, de moordenaar. Hij behandeld hen echter alsof ze zijn eigen kinderen zijn. Ongeveer. De 3 meisjes proberen zich een eigen plekte vinden in deze wereld.

10 Jaar later is Jude een opstandige jonge vrouw geworden, haar zuster Tarijn een meisje dat zich helemaal aan de regels wil houden. Vivienne wil echter terug naar de ‘gewone’ wereld. Jude zal niet rusten tot zij haar plaats in de raad van de koning heeft.

Cardan, een van de kinderen van de Opperkoning van Elfhame, is een echte klootzak die het liefst Jude wil onderwerpen omdat zij toch maar een sterveling is. Ook zijn broer en vrienden vinden niets leukers dan haar te sarren en te pesten.

De Fea zijn beangstigend, gemeen, en houden er van om de stervelingen voor de gein met mensen te spelen. Zoals iemand zodanig betoveren dat hij denkt dat hij hele lekkere gebakjes eet, terwijl het maar gewoon rottende afval is. De keren dat zij naar de mensenwereld komen, betalen zij met geld dat nu verloop van tijd veranderd in rottende bladeren. Zij kunnen dan misschien niet van vorm veranderen of de wind controleren, maar wat zij wel kunnen is het de mensen moeilijk maken. Tenzij je je sokken binnenstebuiten draagt en een ketting van lijsterbessen draagt.

Het verhaal had een trage start, en ik had het boek al een paar keer willen verwijderen, maar ben blij dat ik toch door gelezen heb. Op ongeveer de helft van het boek werd het interessanter. Ben nog wel nieuwsgierig naar al die Fea, Elfen, trollen en zo. Die werden naar mijn mening aardig onderbelicht. Ze waren er wel, maar dan gewoon als versiering.

De hoofdpersonage, Jude, is goed uitgelicht, maar de anderen heel wat minder. Misschien dat dat in het volgende deel beter wordt.

Ik had het kunnen weten. Vond het vorige deel al niet veel aan, maar ook door deze heb ik me moeten worstelen. De verschillende gezichtspunten maakten het boek moeilijk leesbaar, zeker als er dan ook nog eens een sprong in de tijd genomen wordt, tussen 1902 en 1904. Op sommige momenten was het verhaal gewoon langdradig. De romance tussen Harte en Esta was steeds weer een herhaling van eerder, na een tijdje weten we het wel.
Het boek was naar mijn idee ook te lang; het was zo’n 700 pagina’s groot, terwijl het verhaal in minder verteld had kunnen worden.

Ook ditmaal had ik geen enkele binding met eender welk personage dan ook.

Dit was een boek dat veel beloofde, maar of het alles waarmaakte is een tweede.

In dit verhaal volgen wij Esta, een hedendaags meisje die in New York woont. Zij is een dievegge en steelt antieke magische voorwerpen voor een mysterieuze professor. Stiekem wonen Mageus (mensen met magische krachten) tussen de normale mensen. Esta’s magische kracht is dat zij tussen de tijd kan reizen.
Al eeuwen bestaat er een magische barrière, die de Mageus gevangen houdt op Long Island (New York). Voor de niet-magische mensen doet deze barrière niets, maar Mageus verliezen hun krachten en in sommige gevallen hun leven als zij deze grens over willen.
Een groep, de Order, probeert om alle magische krachten van de wereld te verbannen. Esta is de enige hoop die de Mageus hebben om dit te voorkomen. Zij krijgt de opdracht om naar 1902 terug te reizen en daar een speciaal boek te pakken te krijgen die de sleutel tot de redding voor de Mageus zou zijn.
Om dit te doen met ze infiltreren in de bende van Dolph, een van de beruchtste bendeleiders die er was.

Dit klinkt spectaculair, maar…. de auteur heeft de relatie van Esta met Dolph en zijn bende niet echt uitgewerkt. Het was jammer dat sommige bijfiguren waren interessant maar volledig onderontwikkeld, daar had ik best wat meer over willen lezen. Zeker over een figuur als Jianyu en Viola. Eigenlijk de enige personages die goed ontwikkeld waren zijn Esta en Harte. Zij zijn dan ook de hoofdpersonen in het boek.

Het is wel duidelijk dat de auteur genoeg onderzoek heeft gedaan naar de geschiedenis van New York, en de wereld was dan ook goed gedaan. Het zou mooi zijn geweest als we de oude stad wat meer door de ogen van een moderne personage hadden gezien die moeite zou moeten doen om er goed bij te horen, nu past Esta perfect in het geheel, zonder vragen. Dit boek was veel langer dan echt nodig was. Veel van het verhaal was gericht op andere dingen dan de diefstal van het boek. Hoewel het plot niet echt bijzonder was, ben ik toch door blijven lezen omdat de schrijfstijl goed was.
De reden dat ik er maar 2 sterren aan geef is dat ik geen enkele betrokkenheid voelde tussen mij, de lezer, en de personages in het boek.

Wat gemengde gevoelens over dit boek waarin 5 tieners (3 jongens, 2 meisjes) plots ontwaken op een onbekend land. Ze weten niet wat er met ze is gebeurt en waarom ze daar zijn. Steeds opnieuw ontdekken ze nieuwe informatie over de plek en over de buitenaardsen die hun blijken te bestuderen. Het verhaal had mooie SF elementen. De aliens lijken me interessant, maar had nog wel wat meer over hun achtergronden willen weten. Ook over het lot van de Aarde en het ‘ruimte-leven’, maar misschien is dat iets voor het volgende deel?

Het boek had voldoende actie. Doordat de hoofdstukken vanuit het perspectief van de verschillende personages zijn geschreven, volg je het verhaal uit diverse perspectieven. Hierdoor leer je de personages goed kennen. Wel lastig was dan wel dat het verhaal verteld werd door een alwetende verteller in plaats van door de pubers zelf.

Ik was geen fan van ook maar een van de personages. Cora was irritant, Nok was wel heel erg bezig met ‘regel 3, de voortplanting’ en wou met alle drie de jongens slapen.

De wereldbouw was zeer goed, de plot idem. Toch maar 3 sterren, want een groot deel van het boek werd besteed aan het plannen van een ontsnapping en onderling gekibbel. Het plan van Cora is om gewoon weg te rennen en dan hopen op het beste. Hoe had ze gedacht van de planeet te komen?

Wat me een beetje bevreemde was dat niemand, maar dan ook niemand maar enige vragen stelde na de mededeling ‘de aarde is weg’. Ik zou duizenden vragen kunnen bedenken, maar de kinderen stelde er NIET eentje. Niet een!!