Reviews

Niet veel over te zeggen

Aardig boek, dat volgens het beproefde Cussler stramien loopt. Eerst een stuk uit het (verre) verleden, en daarna een sprong naar het heden. Het begin was een beetje traag, maar het werd beter toen het verhaal vorderde. Een over de top einde.

[lorem]

En opnieuw de zelfde opzet die we al kennen van eerdere Cussler boeken. Een evenement in het verleden, dan een sprong naar deze tijd, waar het gebeuren van het verleden een vervolg krijgen.

Aardig, maar ongeloofwaardig verhaal. Wat te denken van Dirk en Al die zich redden uit een omsingeling door Mongoolse ruiters, door een toevallig aanwezige motorfiets met zijspan waarin ze weg kunnen rijden. Giordino weet met een hoeveelheid hoefijzers vanuit de rijdende zijspan diverse ruiters te raken.

De 50 pagina’s durende proloog bevatte eigenlijk twee delen. In het eerste de strijd tussen Mongolië en Japan in de jaren 1200. Het tweede deel speelt zich af in de jaren ’30, toen de Japanners samen met de Nazi’s vochten. Deze hele proloog had in een paar simpele regels samengevat kunnen worden, en had weinig met het hoofdverhaal te maken.

Weer een aardig boek, volgens het bekende Cussler stramien. Stukje uit de oudheid, daarna sprong naar het heden. Dirk red een vrouw uit handen van boeven, en uiteindelijk ook nog eens een grote goudschat. Ondertussen helpt hij ook nog eens mee om een smokkelbende op te rollen.

Wat een beetje irritant begint te worden is dat Clive Cussler zich zelf steeds in een verhaal schrijft. De ene keer als eigenaar van een bijzonder jacht, dan weer als een bar-eigenaar.

O, en Pitt krijgt een (ondergrondse) rivier naar zich genoemd.

Er zijn betere maar ook slechtere boeken van Cussler dan deze.

Boek over paranormale begaafd zijn, met een flinterdun verhaaltje er om heen. Verhaal heeft een Christelijk sausje. Misschien dat het in de jaren ’80 nog wel interessant was voor de doelgroep, maar nu slaat het de plank volkomen mis. Aan het eind van het boek weten we eigenlijk nog niets bijzonders.
Boek sprak nauwelijks aan, en zal voor de huidige doelgroep zeer saai zijn.

Eindelijk weer eens een leuk verhaal.

Suske ligt op sterven, tenzij Wiske het voor elkaar krijgt om de 3 kinderen van Mami Wata op tijd terug te brengen naar het heiligdom van de god. Na diverse avonturen lukt het Wiske om de beeldjes terug te brengen, maar… is ze op tijd?

De overige opmerkingen bij het vorige verhaal De Planeetvreter blijven bestaan.

Lang, heel lang geleden, heb ik dit boek gelezen. Poosje terug weer eens gevonden en opnieuw gelezen. Het boek is een (zelfstandig leesbaar) vervolg op Torenhoog en mijlen breed: een toekomstverhaal, maar speelt zich nu geheel op de Aarde af.

Jock, een ontslagen planeetonderzoeker, werkt nu als schilder en begeleider in een Creatief Centrum, en komt in contact met de jongen Bart Duran. Deze jongen beschikt over speciale gaven, en langzaam beginnen ze tot elkaar te komen.

Een ‘lief’ boek, waarin eigenlijk weinig slechts gebeurt, met uitzondering van het moment dat Jock in gevecht raakt met 2 jongeren.