Reviews

Arie Roos gaat, samen met zijn vrienden Jan Prins en Bob Evers, op onderzoek uit op een van de schepen van zijn vader, reder Roos. Die heeft namelijk ontdekt dat er gesmokkeld wordt aan boord van dat schip. De politie wil hij er niet bij betrekken, dat geeft te veel rompslomp.  De drie jongens gaan direct aan de slag

Warrig verhaal.  Zo langzamerhand is het wel genoeg geweest met deze serie en wordt het tijd dat er een einde aan komt. Veel geweld om het geweld.

Belerend en politiek correct over plastic. Dat plastic niet goed is, en dat we er beter aan zouden doen iets anders te verzinnen okay, maar om hier nu een Suske en Wiske album aan te wijden.
Een lage score van mij voor dit album.

Weer een heerlijke thriller van King. Is het horror? Misschien, maar voor mij was het gewoon lekker genieten. Misschien niet het beste boek van King, maar who cares. Dit zou een mooi boek geweest zijn om op vakantie te lezen. Dit boek krijgt van mij niet de volle 5 sterren, omdat naar mijn mening niet het volledig potentieel van het verhaal gebruikt is door King. Het verhaal leest als een spookachtig verhaal (iets met een geest of zo), maar ook als een thriller. Later is het verhaal van wat nodig is om op te staan tegen het Kwaad.

Later is het verhaal van Jamie Conklin, de zoon van een alleenstaande moeder die moeilijk kan rondkomen. Hij wil niets liever dan een normale jeugd, maar helaas is zijn jeugd alles behalve dat. De jongen is geboren met een gave die hij van zijn moeder geheim moet houden. Jammie ziet namelijke die anderen niet zien. Jamie wordt door de recherche van New York meegenomen op een zoektocht naar een moordenaar als hij oog in oog komt te staan met een overleden persoon. Deze persoon (geest) zal hem nooit meer verlaten.

Wat mij betreft is het boek goed, maar niet zo goed als bijvoorbeeld ‘Het Instituut‘

Het 26e(!!) deel uit een serie, en het eerste deel van deze sub-reeks. Een beetje volgens het stramien uit andere delen, met een invasie/scheuringen/demonen. Hoewel de achtergrond redelijk word weergegeven en je het verhaal goed kan volgen zonder de vorige delen gelezen te hebben, adviseer ik toch om deze eerst te lezen. Boek heeft een langzame start, daar Feist tot ongeveer halverwege nog bezig is met het voorstellen van de nieuwe personages. Einde voelde wat gejaagd aan.

Een ras van krijger-elven vecht voor een verloren zaak tegen horden demonen. Om uitsterven te voorkomen zoeken zij naar hun verloren thuiswereld. Het licht echter niet in hun aard om andere rassen als hun gelijken te beschouwen, zij kennen alleen maar de drang om die (met geweld) te overheersen.

Tegelijkertijd worden er steeds meer demonen waargenomen in Midkemia en een van de tempels zend er een Ridder-Amant op uit om dit te onderzoeken. Het idee van weer een invasie door demonen is nu wel een beetje te veel aan het worden. Misschien dat Feist in de laatste 4 boeken met iets anders komt, maar dat betwijfel ik

De toekomst van de wereld, en misschien zelfs wel van het heelal staat op het spel.

Wat ik niet snap is waarom Miranda vier nachten wachtte op wat er ging gebeuren in het kamp van de ‘zwarte hoeden’, en niet eerder daar terug kwam om opruiming te houden. Ook begrijp ik niet waarom Puc, die in ‘De toorn van een waanzinnige god‘, een scheuring/poort kon maken om een deel van de maan van Kelewan die planeet te laten verwoesten, maar hij kon geen bescherming voor zijn huis maken?!