Reviews

Het vervolg op de avonturen met o.a. Vandam en CostaPalaces.

De jongens hebben het geld dat door Ruurd Vandam was gestolen van een goedgelovige vrouw terug gevonden. Van dat geld mogen ze hun vindersloon afhouden, maar de opdracht is pas klaar als het geld terug is in Nederland. Maar hoe doe je dat als het bij elkaar ruim een kwart miljoen is. Zomaar op de bank stortten zal leiden tot allerlei vervelende vragen, en het meenemen in de auto naar Nederland is riskant, om maar niet te spreken over vliegen.
Ze komen op het idee om het van Marbella naar Gibraltar te vervoeren, maar ook dan moet het geld over een grens. Als de jongens het proberen om het geld over te brengen, merken ze dat zij steeds verder van Gibraltar af komen. Dat heeft onder andere te maken met een man die er uit ziet als Popeye, en andere problemen.
Gelukkig krijgen ze de hulp van een man met de naam Hemingway, Marjorie en Morty, kunstenaars die tegen hun zin in betrokken zijn geraakt bij CostaPalaces.

Wederom een geweldig verhaal van Peter de Zwaan, waarbij het me wel opvalt dat er steeds minder bloedneuzen geslagen worden. Waarom gebruiken de jongens de methode niet die eerder al in de Valse dollar-trilogie is gebruikt, namelijk het smokkelen van geld in miniatuur spoortreinen, en dan vooral in gesloten boxwagens.

Verhaal over een jongen die tijdens en na de Tweede Wereldoorlog opgroeit met een foute vader. Hij maakt allerlei vervelende dingen mee, en wordt na de oorlog heen en weer gezeuld tussen de diverse familieleden en woont daardoor op wisselende plekken. Op een gegeven moment komt hij weer terecht bij zijn vader en diens nieuwe vriendin. Beide mishandelen hem.

Dit triest verhaal wordt heel erg zakelijk beschreven, zonder ruimte voor emoties. Eigenlijk is het hele verhaal een verzameling herinneringen die niet allemaal tot een geheel komen.

Het lijkt er op dat alles in een keer is opgeschreven, en daarna zonder controle en bijschaven bij de drukker is gekomen. Af en toe worden er opeens Engelse woorden gebruikt.

Het had een mooi en aangrijpend verhaal kunnen zijn, als het maar enige nacontrole had gehad.

Nadat de avonturen in Blokzijk en Driewegsluis zijn afgerond krijgt Bob Evers bericht van een Amerikaans advocaat. Het blijkt dat er is ingebroken in zijn woonboot in Saussalito en dat de woonboot een gat in de romp heeft. Samen met Arie Roos vertrekt hij spoorslags naar Amerika. Jan blijft achter om nog het een en ander af te handelen met Durk Leport die problemen heeft met de rekening die Jan hem heeft gepresenteerd.

In Amerika komen Bob en Arie er achter dat de inbraak te maken heeft met een zaak die Bob had aangenomen voor hij naar Amsterdam vertrok. Deze opdracht kwam van het bedrijf TransAA. Het bleek dat vrachtwagens van het bedrijf gedurende een poosje verdwijnen. Arie en Bob volgen zo’n vrachtwagen en ontdekken dat iemand dozen uit de aanhanger steelt.

Jan is intussen op weg om zijn droom te verwezenlijken – met zakgeld naar Zanzibar, maar dan wel op de goedkoopste manier. Uiteindelijk doet hij er ruim 29 uur over om op de plaats van bestemming te komen. Daar krijgt hij contact met een van de bazen van het bedrijf dat o.a. eigenaar is van TransAA.

Op het eind laat Jan een prachtig opdracht schieten, maar krijgt wel een aanbod dat geen enkele jongen zou laten schieten.

Wederom een geweldig verhaal uit de pennen van Peter de Zwaan. Heb weer ouderwets genoten van de avonturen van Jan, Bob en Arie. En nu is het weer een jaar wachtten op nieuwe deeltjes.

2013 Een atoomoorlog heeft de wereld vernietigd. In een van de grootste schuilkelders van de wereld, de Metro van Moskou, ooit gebouwd door Stalin, heeft een deel van de Moskouwse bevolking kans gezien om te overleven.  Zij leven op de enkele tientallen stations, onderverdeeld in grote en kleine machten van verschillende aard, communistisch, fascistisch, rood, geloofsovertuiging,  liberaal en anders.  Zij moeten proberen te overleven.

2033: De groeperingen verkeren in een staat van oorlog met elkaar.  Behalve dat proberen de bovengronds levende creaturen de metro-stations en de tunnels binnen te komen.

Het boek volgt de avonturen van Artyom. Hij leeft in het station ‘Volksvlijt’, een station die onafhankelijk is van de andere stations. Hij werkt in een van de zwammenboerderijen en ook als soldaat in de tunnels.  Op een dag ontmoet hij ‘Hunter’, die naar zijn vader vraagt.  Samen bespreken zij de situatie van het station en de onophoudelijke aanvallen van de mysterieuze ‘Zwarten’ op het station. Hunter verzoekt na afloop van het gesprek om Artyom te mogen spreken.

Artyom geeft toe dat hij, zo’n 10 jaar eerder met twee vrienden een poging heeft gedaan om op buurstation ‘Botanische Tuinen’ naar de oppervlakte te komen. Het lukte hen niet meer om de hermetische afsluiting te plaatsen, waardoor de ‘Zwarten’ het station en dus de metro in konden komen. Hunter verklaard daarop dat hij zal proberen om informatie over deze wezens te verzamelen. Mocht hij niet terug keren, dan moet Artyom proberen naar station Polis te gaan om een boodschap over te brengen aan iemand met de naam Melnik. Atyom accepteert deze missie.

Een lange, gevaarlijke reis langs de diverse stations begint, langs rijke stations, maar ook arme. Langs fascistische stations waar het ‘4e Reich’ leeft, en naar stations waar het kannibalisme opleeft.

Het boek is geen makkelijke lectuur, maar zeker de moeite waard.

De opbouw van de wereld (de metrotunnels, stations, maar ook ‘boven’ was zeer realistisch, de personages geloofwaardig.

Het systeem van stations en metrolijnen was lastig te volgen (het papieren boek had een kaart met alle lijnen en stations, maar het e-boek niet), maar een google zoektocht leverde de informatie toch snel op.

kijk voor een betere review/recensie hier

Na het vorige boek had ik hoge verwachtingen voor dit deel. Helaas ben ik teleurgesteld in dit boek.  Het enige dat het met het voorgaande verhaal overeen kwam, was dat het afspeelde in de Metro van Moskou, en Hunter. De personages waren wat mij betreft gewoon alledaags (misschien met uitzondering van Leonid). De personage van Sasha stond mij het meeste tegen.

Ach, misschien was het niet echt slecht, maar vergeleken met Metro 2033 viel het gewoon tegen. Ik miste bijvoorbeeld de manier van schrijven in de eerste persoons enkelvoud, vanuit het gezichtspunt van Artyom. Ik had gehoopt dat Hunter nu deze rol op zich zou nemen, maar we kwamen niet verder dan vanuit het perspectief van anderen.

Heb hele stukken tekst overgeslagen door de overvloed aan pseudo-filosofische en morele vragen die het tempo uit het verhaal haalden.