Reviews

Het derde en laatste deel van de Draken-trilogie door An Janssens is, wat mij betreft, het beste deel van de serie, maar het is zeker geen hoogvlieger. Hoewel er een lichte stijgende lijn in zit, kampt het boek met grote problemen in de spanningsopbouw en het tempo.

Het grootste struikelblok is de verdeling van het verhaal: de eerste 200 tot 250 pagina’s lijkt het plot werkelijk nergens naartoe te leiden. Wanneer de ontknoping eindelijk in zicht komt, wordt alles tegen het einde zo gehaast opgelost dat het onnatuurlijk aanvoelt. Als lezer blijf je achter met de vraag waarom de personages deze oplossingen niet veel eerder hadden kunnen bedenken.

Het enige echte lichtpuntje in het verhaal is het personage Kandschwar, de draak die in een jongen kan veranderen. Hij is het enige karakter dat echt weet te boeien, en ik had dan ook gehoopt veel meer over hem te lezen. Helaas krijgt hij niet de ruimte die hij verdient, waardoor ook dit laatste deel de potentie niet volledig benut.

Mooi verhaal, met diverse zijsprongen. Was weer even een avondje lekker genieten met dit boek.

Een goed boek, met wel wat fouten. Wereldopbouw is uitstekend en duidelijk het belangrijkste onderdeel van het boek.
De personages zijn zeer saai, en makkelijk te vergeten. Kan me geen enkele meer herinneren. Te veel aandacht wordt besteed aan de omgeving van het verhaal. Omdat er geen echte band ontstaat tussen de personages en de lezer zal het die lezer weinig kunnen schelen als er iets met een van de personen gebeurt.

Als dit mijn eerste kennismaking met de genre en de auteurs zou zijn, zou ik het al lang hebben opgegeven.

Jammer, want de auteurs kunnen beter.

Het schijnt dat ik de vorige twee delen heb gelezen, maar ik kan me daar niets meer van herinneren. Het is daarom een gemis dat er niet even wordt teruggeblikt op de eerdere gebeurtenissen. Hierdoor was er geen herkenning van de figuren en zat ik tot ver in het boek met de vraag: ‘Wat is er precies aan de hand?’

Het verhaal had iets te maken met draken en een strijd tussen licht en donker, maar de context bleef vaag. Ik kon echt geen band opbouwen met de personages en weet nu nog steeds niet wat er nou precies allemaal speelde.

Helaas lukte het me echt niet om dit boek interessant te vinden, wat jammer is, want de eerdere delen waren veelbelovend. Het verhaal sprong bovendien van de hak op de tak: op het ene moment werd er besloten op reis te gaan en het volgende moment waren ze al ter plaatse. De sprongen in tijd en locatie waren te abrupt.

Of er een vervolg komt en of ik die ooit ga lezen, ik durf het niet te zeggen.

Op hun vlucht voor de Duisterling, Het Eerste Leger en het Tweede Leger zijn Alina en Mal terecht gekomen in een vreemd land, waar ze proberen een eenvoudig maar rustig leven te leiden. Alina probeert het feit dat zij de Lichtheerser is geheim te houden. Dan worden ze gevonden door de Duisterling.
De Duisterling neemt Alina en Mal mee op jacht naar een mythisch wezen waarmee hij een nieuwe versterker kan maken.
Met behulp van Sturmhund weten ze te vluchten naar Ravka. Alina probeert daar een leger Grisha op te zetten om tegen de Duisterling te vechten.
Als Alina’s kracht steeds sterker wordt, moet zij moeilijke beslissingen nemen om het land te redden.

Dit is het tweede deel uit de trilogie over de Grisha, en het is net zo goed als zijn voorganger. Al snel zit je weer in het verhaal en duiken we steeds dieper in de magische wereld van Ravka. We leren meer over de heiligen uit deze wereld en over de magische versterkers. Buiten de twee bekende is er nog een derde, die we trouwens in dit deel nog niet tegenkomen.

Alina is nog steeds een naïef meisje, maar weet het politiek spel steeds beter te spelen.

Het einde was nogal onverwachts.

Halverwege het boek lijkt de vaart in te zakken, maar door de auteur’s schrijfstijl lees je daar zo doorheen. Ook fijn is dat Leigh de personages de ruimte geeft om te groeien.