Reviews

New York, een stad die geleidt word door tieners

Door de uitbraak van een besmettelijke ziekte (klinkt bekend?) sterft iedereen boven 18 jaar, of iedereen jonger dan ongeveer 12. Alleen de tieners blijven over. Veel referenties naar ‘Ervoor’, de wereld voor de ramp. De jongeren wonen allemaal in een compound, die zij bewaken met wapens die zij hebben gevonden in een verlaten politiebureau.

Als op een dag een groep overlevers uit Uptown (een ander compound) nadert laat de leider het aan Jeff over om te onderhandelen. De groep biedt een varken aan voor twee vrouwen. Logischerwijs weigert Jeff hier aan mee te werken. Bij een daarop volgend schietpartij wordt het varken gedood en druipen de Uptowners af. Het varken laten ze achter.

Na het overlijden van zijn broer Wash(ington) neemt Jeff(erson) de rol van leider over. Vlak voor zijn dood vertelt Washington hem dat de Tribe op deze manier niet langer kan voortbestaan. De voorraden raken op, en in de omgeving zijn geen plekken meer om voedsel te vinden.
Brianbox verteld dat hij misschien informatie kan vinden over het virus. Daarvoor moet hij naar de grote bibliotheek. Dit ligt echter bij een ander compound. Jeff besluit om samen met Brianbox hier naar toe te gaan. Peter, Dona en SeeThrough sluiten zich bij hen aan. Samen willen zij zich inzetten om de mensheid te redden.
Zij zijn niet de enige groep jongeren die overleefd hebben. Zo ontmoetten ze groepen met andere waarden en normen. Een daarvan heeft zelfs kannibalistische trekken.

Het boek doet een beetje denken aan Lord of the FLies (Heer van de Vliegen), mede gezien het feit dat veel van de jongeren meteen naar agressie en geweld grijpen. Een tiener met een AK47 of ander wapen is heel normaal. Het verhaal voelt erg realistisch aan, zeker omdat het in een niet al te verre toekomst speelt, en het gaat over een virus die vele doden maakt.

Het boek heeft twee hoofdpersonages, namelijk Jeff en zijn vriendin Donna, waarin per hoofdstuk steeds gewisseld word. Beide personages zijn goed ontwikkeld, hebben hun eigen persoonlijkheid en gewoonten. Donna wil dat de wereld weer wordt zoals ‘Ervoor’, terwijl Jeff droomt overeen wereld van NA het virus.

Op sommige momenten was het boek wel voorspelbaar, naar de dood van een persoon werd duidelijk toegewerkt De personages zijn allemaal goed uitgewerkt, en je leert hen steeds beter kennen tijdens het verloop van het verhaal. De romantiek in het verhaal kwam een beetje goedkoop over.

De wereldopbouw is goed te noemen. Weitz beschrijft een wereld zoals wij die kennen, waarin Obama net president is geworden. De reis wordt in geuren en kleuren beschrijven, maar duurt wel erg lang. Het einde was in een paar pagina’s wel verteld, maar wie weet komt er in het volgende boek meer aan bod en krijgen we dan ook meer te zien over het ontstaan van het virus.

De romantiek was een beetje zwijmelacthig maar misschien spreekt dat de doelgroep wel aan. Kon me wel goed identificeren met de hoofdrolspelers.

Van de diverse verhaallijnen in het eerste deel, blijven er nog maar 3 over in dit boek. 2 Belangrijke en 1 wat minder belangrijke. De personages in het boek zijn goed uitgewerkt, en de auteurs hebben hun best gedaan om iedereen in het verhaal te betrekken. De verschillende gebeurtenissen zijn mooi met elkaar verbonden.

Dit boek heeft een iets duistere kant dan het vorige.

Verhaal liep lekker

later meer

De rauwe ‘werkelijkheid’ zoals beleefd werd door de mannen van het strafbataljon waar Sven Hassel diende. De verhalen van Hassel zijn intens en absurd. Hassel heeft het talent om van een fictief verhaal iets te maken wat uit het echte leven lijkt te komen.

Dit is het verhaal over de oorlog door de ogen van de laagste der laagste, veracht door de commanderende officieren. Ze krijgen de meest rotte opdrachten, zoals het opruimen van puin na een van de bombardementen op Dresden, het onschadelijk maken van bommen zonder goed materiaal, zij worden gekozen voor het executeren van deserteurs en hen die schuldig zijn bevonden aan defaitisme.

Pulp-fictie.

Het waargebeurde verhaal over een partizanen/verzetsgroep in het Zeeuwse Vlissingen.

Eerder schreef de auteur al in ‘Sprong naar het duister‘ over Pieter Dourlein.

Nu komt hij met ‘Partizanen aan de Schelde’ wederom met een geweldig boek. Het is goed te merken dat er gedegen onderzoek gedaan is Het verhaal is vlot geschreven, waardoor je het gevoel heb dat je middenin de actie zit. Het verhaal speelt zich voor en tijdens de landingen van de geallieerden af in het Vlissingen van 1944.

Zonder bloederige verslagen vertelt dit boek het verhaal van een ‘gewone’ melkhandelaar die uiteindelijk tot PC ¹ werd van de stad.

Tot lang na de oorlog hebben de deelnemers aan het verzet gezwegen over hun aandeel. Pas ruim 20 jaar later schreef Poppe zijn verslag, op uitdrukkelijke verzoek van de toenmalige burgemeester.
Door het vele zwijgen was er weinig bekend over het verzet in Zeeland  en ontstonden er mythes over de gebeurtenissen. De auteur heeft in een interview met Omroep Zeeland aangegeven dat hij met dit boek hier een halt een wou toeroepen.

In het boek komen twee verzetsgroepen naar voren, die van Frans van Sabben en die van Willem Poppe. Vooral die laatste wordt besproken in het boek, er is voor de eerste groep slechts een bijrol bedacht. Hoewel ze wel met elkaar te maken hebben, is er toch sprake van verschillende filosofieën, waarbij de groep Sabben niets wil weten van gewelddadige acties schroomt de groep Poppe er niet voor om gewapend verzet te bieden.

Je voelt je betrokken bij het verhaal, waarbij sommige dialogen door de auteur zelf zijn ingevuld, dit om tot een goedlopend verhaal te komen. Dat dit boek is uitgebracht in romanvorm maakt het verhaal goed leesbaar en brengt toch voldoende kennis over.

1. Plaatselijk Commandant van het verzet(↩)

Ieder jaar sterven er op onverklaarbare wijze 23 mensen aan boord van cruiseschepen. De rederijen hadden hier al de benaming ‘passagier 23’ bedacht.

Mijn eerste boek van Sebastian Fitzek. En vanaf het begin hield deze mij op het puntje van mijn stoel.

De auteur beschrijft voorvallen op zo’n manier dat de koude rillingen je af en toe over je rug lopen. Het begin van het boek doet een beetje vreemd aan. Een politiepsycholoog die zich moedwillig met het AIDS virus in laat spuiten om hier door op een zogeheten bug-party te kunnen komen. Hierdoor is hij in staat om een 12-jarige jongen te redden van een vreselijk lot.

Deze agent krijgt 5 jaar na de verdwijning van zijn vrouw en zoontje aan boord van de ‘Sultan of the Seas’ een mysterieus telefoontje.

Diverse verrassende plot-wendingen, waarbij je vaak op het verkeerde been wordt gebracht, hoewel ik de vrouwelijke dokter aan boord al vrij gauw verdacht vond..

Wat mij betreft is dit een boek een aanrader voor iedereen die van psychologische thrillers houdt.