Reviews

Dit is naar mijn idee een van de slechtere boeken van Feist. Te duur voor wat het levert. Op zich een goed verhaal, dat verder uitgediept had kunnen worden. Kon me ook niet echt goed inleven in het verhaal. Eind kwam een beetje gejaagd over. Ondanks zijn plaats in de Midkemia-reeks, is dit het slot van deze serie boeken.

120 pagina’s terwijl de vorige boeken daar een veelvoud van waren.

Rolf moet voor straf werken op het land van boer Dricus. Als de avond valt is Rolf nog niet klaar met zijn werk. Alleen werkt hij door, tot zijn schop over de resten van menselijke botten schraapt. Dan gebeuren er plots rare dingen.

Leuk geschreven verhaal, die gelijktijdig op een luchtige manier de geschiedenis van de Europoort belicht. Het verhaal leest lekker weg, en door het gekozen lettertype is het ook rustig voor je ogen. Zoals bij het eerdere boek, ben ik geen voorstander van de QR-code’s, want die verwijzen al gauw naar een dode link, en dat lijkt me voor de doelgroep niet handig.

De jongen Rolf krijgt van zijn heer, Ridder Biggo van Duyveland, de opdracht om voor hem een belangrijke document naar Thuredrecht¹ te brengen, zodat het daar gekopieerd kan worden door de monniken. Onderweg willen Rolf en zijn twee vrienden een stop maken bij Johanna, de vriendin van Rolf.
Eenmaal in Thuredrecht aangekomen blijkt de stad belegerd te worden door ridders en huurlingen van de Bisschop van Utrecht. Het belooft een spannende tijd te worden voor onze Rolf.

1. Dordrecht(↩)

In dit derde deel uit de Rolf-verhalen van Ruud de Jong beleven Rolf en zijn vrienden weer een gevaarlijk avontuur. Een groep radeloze kerels uit het verre Vlaanderen komen in het gebied waar zij wonen overvallen plegen op boerderijen.

— later meer —

Leuk verhaal over zwervertje Rolf een zijn vrienden. Misschien een beetje te gezocht… een jongen van 8 á 10 die 3 volwassen rovers de baas is. Ergens in het boek wordt geschreven dat Rolf 10 jaar zou zijn, echter… als hij geboren is in 1888 en het verhaal speelt in 1196 zou hij hooguit 8 zijn.

Wat kleine tekstuele foutjes die bij een herdruk wel zullen verdwijnen. Zo is op bladzijde 58 een deel aan elkaar geschreven (dit komt nog een keer voor) en wordt er verwezen naar een afbeelding op pagina 34, terwijl dat pagina 37 zou moeten zijn. Ook jammer is dat de QR-codes soms verwijzen naar een niet (meer) bestaande link.

Voor ons lezen sommige stukken wat vreemd, maar we moeten niet vergeten dat de kust destijds niet ver van de gemeente Poortugaal (Portegael) lag.

Het gekozen lettertype zorgt voor een rustig beeld.