Reviews

De 12 jongeren die onderweg zijn naar Mars om daar een kolonie te stichten zijn er nu achter gekomen dat de makers van het programma kwade bedoelingen hebben. Toch moeten ze doorgaan en hun laatste Liefdeslijst maken om te zien wie er uiteindelijk met wie zal gaan trouwen. Ze weten dat op Mars de dood op hen wacht.

Dit boek is een direct vervolg op de cliffhanger van het vorige deel. De spanning die was opgebouwd zakte helaas snel weer in toen de jongeren weer braaf aan het programma gingen mee doen.  Toch hield het boek me wel vast. De dialogen tussen de jongeren waren veel realistischer en minder geforceerd, maar ik vroeg me wel af hoe en waarom juist deze 12 gekozen werden voor het programma.

Het boek las lekker snel en en het duurde niet lang voor het einde al weer aanbrak. Net als in veel andere series heeft ook deze te lijden onder het tweede boek-syndroom. Het syndroom waarin het tweede boek vaak alleen maar opbouwt naar een climax in het volgend deel.

Het derde, en laatste, deel uit de triligie ((Er schijnt toch nog een 4e deel te zijn, plus een prequel)).

Hoewel het een vrij dik boek is, was het boek zo uit. De schrijfstijl van Dixen is zo dat je door wilt blijven lezen. Nog eventjes een hoofdstuk.. en dan nog eentje. De personages worden nog verder uitgediept, maar helaas zullen er een aantal van hen ons ontvallen. Zal geen namen noemen, want dat neemt te veel weg van de spanning.

In het vorige deel werd er vooral geschreven over het leven op Mars; nu is vooral het leven op planeet Aarde aan de beurt. De wereld kijkt toe naar het verloop van de missie op Mars, maar tussen de landen op Aarde bestaat ook veel frictie en dreigingen. Vooral een aantal landen waar kandidaten vandaan kwamen roeren zich.

Soms waren de personages té gemaakt. Ideeën en opmerkingen kwamen niet altijd duidelijk over. De slechterik in dit verhaal was ook echt een echte slechterik. Pure Evil, zoals ik op een blog las. Bepaalde plotwendingen waren wel erg voorspelbaar, en sommige situaties ronduit te absurd.

Toch mag dat de pret niet drukken en is het geheel een goede serie geworden. En nu ga ik op jacht naar de prequel EN deel 4.

Hoewel er initieel geen vertaling gepland was voor dit vierde deel, besloot de uitgever uiteindelijk anders. Het duurde even voordat we weer in het verhaal zaten, mede doordat een terugblik ontbrak. De schrijfstijl is echter zodanig dat je al gauw weer helemaal in the flow zit. De pioniers keren eindelijk terug naar de Aarde, maar door de gebeurtenissen uit de eerdere delen gaat dat niet zonder slag of stoot.

Het verhaal
Na een ruimtereis van circa vijf maanden bereiken de overlevenden een baan om de aarde. Kirsten is inmiddels bevallen van Eden, maar door haar fragiele botten is een leven op de planeet voor haar onmogelijk. Hierdoor blijven Kirsten en Eden aan boord van de Cupido, vergezeld door Mozart, die op de hielen wordt gezeten door zijn oude criminele connecties. In dit deel lezen we meer over de achtergrond van Léonor, die als perspectief de meeste aandacht krijgt. Ook de leden van de tweede missie spelen een rol; weliswaar kleiner dan de eerste groep, maar wel van essentieel belang voor het verloop.

Mijn mening
De start van het boek voelde traag en repetitief aan, waarbij belangrijke personages naar de marge verdwenen. Pas halverwege kwam er beweging in het verhaal en volgden er enkele plotwendingen. Helaas bleven veel hoofdstukken slepend en wist het boek nergens echt te overtuigen qua spanning. Hoewel de uitdieping van Léonors achtergrond een lichtpuntje was, bleven zowel de ‘goeden’ als de ‘slechteriken’ eendimensionale karikaturen.

Het is bovendien frustrerend dat Dixen in dit slotdeel diverse losse eindjes laat hangen. Het lot van Serena, de hondjes en baby Eden blijft ongewis, wat zorgt voor een onbevredigend einde van een verder meeslepende serie.

De kinderen van Perdido Beach leven nu al maanden afgesloten van de buitenwereld. Iedereen ouder dan 15 is van de aardbodem verdwenen.  Veel hebben ze al overleefd, maar nu komt er een nieuwe probleem bij; de watervoorraad raakt op. Een groep kinderen gaat op onderzoek naar een nieuwe voorraad.  Ook breekt er een ziekte uit, waarbij je – letterlijk – de longen uit je lijf hoest, en insecten die je langzaam van binnenuit opvreten.

De raad heeft niet langer meer grip op de situatie in het dorp, en Sam, waar iedereen toch een beetje op rekende is grotendeels afwezig.

Sam is niet meer de zelfopofferende jongen die hij in het begin was. Sterker nog, het kan hem allemaal niet veel meer schelen.
Astrid is nog steeds de schijnheilige persoon die zij in de eerdere delen ook was. Zij spuugt regelmatig de woorden ‘Gods wil’  en ‘de zonde’, terwijl zij ook steeds weer denkt over het doden van haar autistische broertje.
Lana is een vervelende persoon geworden, die zich verbergt in een hotel en alleen nog maar met haar hond praat. Ze jammert de hele tijd dat ze zoveel mensen moet genezen, maar het enige wat ze echt hoeft te doen is de zieken aan te raken.

We leren ook iets meer over het verleden van Astrid’s broertje. Zijn visie op het gebeuren in Perdido Beach is uniek. Het blijkt dat hij meer weet en begrijpt van wat er gebeurt.

1. Federal Emergency Management Agency(↩)