Reviews

Een man ontwaakt in het ziekenhuis. Hij heeft ernstig geheugenverlies. Het enige wat hij wil is wegkomen uit het ziekenhuis, waar hij iedere keer als hij bij komt weer verdooft wordt. Maar niet deze keer.

Hij ontsnapt naar het huis van zijn zuster …

Het begin van een 10-delige serie. In druk zijn deze boeken steeds als twee verhalen in een band geschreven, maar als e-book is iedere titel apart verschenen. Voor het gemak hou ik de nummering van de e-books aan.

Ik twijfelde of ik dit boek 2 of 3 sterren zou geven, dus uiteindelijk maar voor de gulden middenweg gekozen en 2.5 gedaan.

Hoewel de boeken van Terry Brooks echt goed zijn, is dit boek voor mij een teleurstelling. Toen ik hoorde dat er een og reeks boeken over het magische koninkrijk Landover bestond was ik hoopvol, maar helaas. Het hele boek voelde geforceerd aan. Het leek er op dat Brooks onder druk besloten had om dit deel te schrijven met dit resultaat. Het plot was niet verrassend, voorspelbaar en niet boeiend.
Het verhaal bracht wel weer mooie herinneringen aan Landover terug.

Het eren van de God Cataris is in het koninkrijk Carolia verboden. De godsdienst krijgt echter veel steun van de ontevreden burgers van het land. De God beloofd hen namelijk een beter leven na de dood. De leider, de profeet Zabatha, gaat letterlijk over lijken om zijn doel te bereiken, de alleenheerschappij voor zijn God.

De jonge monnik Marak is in opleiding voor priester van de Cataristen als de profeet gevangen wordt genomen en zijn tempel vernietigd. Daardoor verandert zijn leven volkomen. Hij krijgt een tweede kans, maar komt voor een keuze te staan als Zabatha ontsnapt uit zijn gevangenis.

Dit is het debuut van de schrijver Adrian Stone, het pseudoniem van Ad van Tigelen. En wat voor een debuut. We volgen de monnik Marak op zijn pad als hij samen met 3 anderen op pad gaat om zijn queeste te volbrengen. Het is hun taak om de ontsnapte profeet weer gevangen te nemen, of anders te doden.  Hierin worden ze natuurlijk tegengewerkt door aanhangers van de profeet.

Doordat het verhaal niet al te gecompliceerd is leest et boek lekker weg. De schrijfstijl van de auteur is goed toegankelijk. Op sommige momenten werd het wel voorspelbaar wat er ging gebeuren.

Ik geef niet gauw 5 sterren maar dit boek is het zeker waard, dit in tegenstelling tot Artemis, van dezelfde schrijver. Het boek ademt techniek, wetenschap  en ook emotie uit. Het plot is geloofwaardig geschreven en ook plausibel, Het lijkt er op dat dit zo kan gebeuren. De science in deze fiction is behapbaar. Het boek was vanaf pagina 1 een echte ‘pageturner’, en is dat tot het eind toe gebleven.

Ryland Grace, onderwijzer op een middelbare school, ontwaakt in een witte, steriele ruimte. Hij weet niet wie hij is en waar hij is. Hij is beplakt met allerlei slangen die in diverse lichaamsopeningen verdwijnen. Een robot-stem vraagt hem om zijn naam, maar die is hij vergeten. hij weet niet waarom hij hier is, of wat hij moet doen. De robot kan hem geen informatie geven. Zo gaat er enige tijd voorbij. Hij ontdekt dat twee van zijn medepatiënten overleden zijn. Langzaam aan komen er steeds meer herinneringen bij hem terug.  Hij weet niet dat hij de enige hoop is die de Aarde heeft.

Zoals hierboven al geschreven vond ik Artemis zo slecht geschreven dat ik flink twijfelde voordat ik aan dit boek begon, maar dat was onterecht.  Hoewel het een compleet ander boek is, heeft het toch dezelfde goede dingen die ‘The Martian’ zo goed maakte. De problemen zijn levensgroot, en de kans om hier uit te komen zijn belachelijk klein.  Door flashbacks krijgt Ryland steeds meer van zijn herinneringen terug.  Mijn enige punt van kritiek is dat deze flashbacks gewoon in de hoofdstukken verwerkt zijn, en dat het soms moeilijk is om te zien of we in de ‘huidige’ tijd zitten of een flashback zien.

En daar laat ik het verder bij. Ik zou zeggen: AANRADER!! en laten we Artemis maar gauw vergeten.

Lorem Ipsum means all the text…