Reviews

Het verhaal wordt iedere keer beter. Dit is het vierde boek in de serie, en het tweede van de tweede tweeluik (pfff.. teveel twee).

Terra Fabula zit gevangen in het Duister en de krachten van het Boze worden steeds sterker. De tweeling is op zoek naar de laatste 3 Giften, en worden daarin bij gestaan door diverse creaturen, zelfs een geest helpt hen). Een race tegen de klok ontstaat. Als de Bloedmaan vol is, zal het Boze overwinnen. Zijn ze nog op tijd om hun moeder te redden?

De boeken worden langzamerhand duister qua verhaal, maar zonder de doelgroep uit het oog te verliezen. De kinderen worden langzamerhand volwassen (William laat zijn snor staan, Martha raakt verliefd ).

Dit boek bevat de nodige spanning en duistere zaken. Gelukkig zijn de echt gevaarlijke spreuken al geneutraliseerd voor ze de lezer kwaad konden doen, toch ben ik bang dat er op een gegeven moment eentje tussen door slipt, zodat je opeens zin krijgt om je kamer op te ruimen, of je huiswerk te gaan maken.

Dit boek is een fictief verhaal, dat echter gebaseerd is op waargebeurde feiten.

Dit is niet een van de beste verhalen over de Tweede Wereldoorlog, en ik heb er toch heel veel gelezen. Ik geef er toch nog 4 sterren voor, omdat het ondanks alles toch wel weer wat laat zien over de beestachtigheden die er in Auschwitz (en andere kampen) hebben plaatsgevonden.

Voor het grootste deel van de tijd hield dit boek mijn aandacht goed vast, pas tegen de tijd dat Jacob en Jean-Luc aan hun ontsnapping begonnen begon het voor mij wat af te zwakken, om tegen de laatste paar hoofdstukken nog minder te  worden, zo ongeveer tegen de tijd dat Jacob uiteindelijk in Washington aankwam.

Het boek bevatte weinig tot geen ongewenste teksten, en er werd ook niet tot in de gruwelijkste detail ingegaan op de gebeurtenissen. Zonder stil te staan bij de gruwelijkheden heeft de auteur toch een manier gevonden om het kwade te tonen.

De Duitsers waren van plan om alle Hongaarse Joden naar het kamp te vervoeren, om hen direct na aankomst te vergassen. Om dit te voorkomen probeerden Jacob en Jean-Luc (en anderen) te ontsnappen en de autoriteiten in Washington en Londen te waarschuwen, met het verzoek om in te grijpen, of in het uiterste noodzaak het kamp te vernietigen.

De schrijver heeft geprobeerd om waargebeurde evenementen te verweven met de fictie, en is daarin goed geslaagd. Toch vond ik het boek voorspelbaar op diverse plekken.

Josef Bosche was een oorlogscrimineel en lid van de Duitse NAZI-partij. Gedurende de Tweede Wereldoorlog diende hij in de S.S. en de S.D. Hij heeft persoonlijke vele executies uitgevoerd. Hij was de man op de bekende foto van een jongetje met zijn handen in de lucht (zie boekcover). Na de oorlog heeft hij een tijdlang vervolging kunnen ontlopen door een ongeluk dat zijn gezicht ernstig misvormde. Hij was een brutale sadist, een moordenaar en verkrachter.

Het is moeilijk om voor dit soort boeken een sterren waardering te geven, mar voor het onderzoek die de auteurs hebben gedaan geef ik ze 3 sterren.

Opnieuw, of nog steeds, is Terra Fabula in gevaar. Martha en William, intussen gekroond als Koning en Koningin van Terra Fabula, gaan er op uit om de sleutel te vinden voor een wapen dat kan helpen om Terra Fabula te beschermen. Het blijkt echter dat er meerdere kapers op de kust zijn. Ook de andere huizen (Noord, Oost en Zuid) proberen dit wapen te vinden. Hun speurtocht brengt hen op historische plaatsen, in Europa.

Tijdens een bezoek aan Londen geeft een geheimzinnige persoon een deel van een kaart aan de tweeling. Het blijkt dat de oude vijand, de Maleficiërs, nog steeds bestaan en probeert om de wereld te overheersen. De geheimzinnige Orde van Pendragon helpt de tweeling in dit avontuur.

Met ieder deel van deze serie wordt het verhaal duisterder, maar niet extreem, en dat is gezien de doelgroep natuurlijk maar goed ook. In dit boek beleven we ook de avonturen van de slaaf Pavel, die zijn eigen reden heeft om de heerser van het Huis van het Oosten te haten. Wat mij betreft verdient hij een eigen serie. 😉

Het Strijdspel, een soort toernooi voor de krijgers van Terra Fabula, lijkt ontleend te zijn aan het spel ‘Wipe-Out‘ dat een aantal jaren geleden populair was op televisie.

Had ik in het begin nog wat twijfels over de serie, nu begint het zich langzaam een plekje te veroveren tussen andere fantasy verhalen.

Helaas is dit, in ieder geval voor eventjes, het einde van het avontuur daar de rest van de boeken nog geschreven moet worden.

Nadat de tweeling, Martha en William, met behulp van hun vrienden Terra Fabula hebben bevrijd van Griselda, zijn ze weer naar Londen terug gekeerd. Hun toverkunsten zet regelmatig het huis op zijn kop.

Tijdens een openingsfeest voor een nieuwe tentoonstelling van het Britse Museum wordt een bijzonder boek gestolen. Het leven van de kinderen, hun vader en moeder en zelfs de bedienden, neemt een andere wending.

Een Kwaad bedreigt beide werelden, mensen verdwijnen maar er blijft wel een speelkaart achter, die mogelijk een clue bevat.

De kinderen krijgen weinig rust, en het lijkt wel alsof (bijna) alles door hen opgelost kan worden door een beetje magie te gebruiken.

Wat mij ergerde in dit boek, zijn de zogenaamde ‘spreuken’ die in het boek voor komen. Misschien dat de doelgroep het leuk vind, maar wat mij betreft is het geen goede toevoeging dat er bijvoorbeeld een pagina opeens omgedraaid en in spiegelbeeld staat. Met een gewoon boek kan je dit eventueel nog lezen via een spiegel, maar met een e-boek werkt dat niet. En omdat het verhaal gewoon verder gaat op zo’n pagina mis je dan weer een stuk.

In tegenstelling tot veel fantasy-boeken met jonge hoofdrolspelers, hebben in dit boek de tweeling hun ouders nog, ook al leek dat in het eerste deel niet zo te zijn.

Verder kan ik niets anders zeggen dan.. ‘tot deel 4’

[lorem]

Review:
Na het einde van het vorige boek ‘Het Spel van de Raven (Ravenstorm #2‘ had ik gehoopt dat dit boek beter zou worden. Helaas, dat was valse hoop. Veel slechter kon het niet worden, maar veel beter dus ook niet.

Het is niet dat Hennen niet kan schrijven, verre van dat. Zijn boeken over ‘De Elfen’ zijn zeer goed te lezen. Dit boek was echter meer van het zelfde.

Het einde was wel verrassend te noemen. Ik had eerder de personages andersom verwacht.