Reviews

En weer een deel van Sven Hassel’s serie over een strafbataljon in het Hitleriaans Duitsland.

Net als de vorige delen, toont ook dit boek weer de gruwelijkheden van de oorlog en het Duitse leger. De verhalen zijn soms grof, maar grof op een manier die je verwacht van soldaten uit die tijd.

De karakters krijgen steeds meer diepte in de verhalen, hoewel ik het jammer vindt dat (door de vertaler?) gekozen is om de naam van ‘Kleintje’ in de eerdere boeken, te vervangen door ‘Broertje’. Dat klinkt opeens heel anders.

De mannen proberen, op hun typische wijze, ze bagatelliseren de acties van de Gestapo, en proberen deze zelf te saboteren. Het einde van het boek is tragisch. De dood van (of de moord op) de luitenant was meedogenloos

Jack is een gewone jongen, met meer dan gemiddelde intelligentie. Hij leeft met zijn alleenstaande moeder. Op een dag ontmoet hij een jongen (Bowie), die hem helpt als hij wordt bedreigt door de pestkop van de klas. Bowie en Jack worden vrienden.

Voor zijn verjaardag krijgt Jack een Nautilus-schelp van zijn grootmoeder. Als hij op de precieze moment van zijn verjaardag de schelp beluistert, krijgt hij coördinaten te horen. Deze blijken midden in de oceaan te liggen.

De moeder van Jack overlijdt aan de gevolgen van haar alcohol- en medicijngebruik, en Jack (en Bowie) gaan mee met de oma van Jack. Daar krijgen zij les in het omgaan met een zeilboot, en al snel varen de twee jongens naar wat later Atlantis blijkt te zijn.

De jongens worden gevangen genomen – men denkt dat zij spionnen zijn – en hen wacht een marteling en executie. Gelukkig worden zij op het laatste moment gered en gaan zij naar Strongthorn Academy. Daar worden zij in 4 jaar klaargestoomd om ridder te worden. Daarna krijgen ze te maken met (nep)veldslagen, grappen, aanvallen door Goblins. Zij leren om te gaan met vriendschappen, teamwerk en… met meisjes.

Ik had wat moeite om het verhaal te plaatsen. Zo zou ik het in eerste instantie voor lezers uit groep 8 duiden, maar later, na de dood van Jack’s moeder (overdosis alcohol en medicijnen), en het gemak waarmee daar werd omgegaan twijfelde ik daar dus over. Jack ruimt het huis op, zijn moeder word gecremeerd, en dat is het. Nergens wordt er meer over haar gesproken. De jongen Bowie ging wel heel makkelijk mee met Jack en zijn oma.

Eenmaal op Atlantis verliep het verhaal wat vlotter, hoewel ik het zelf lastig vond dat ieder hoofdstuk een afgerond deel bleek te zijn. In een van de hoofdstukken word bijvoorbeeld een genezeres van een andere opleiding ontboden, omdat een van de jongeren een gevaarlijke wond heeft. Daarna horen en lezen we hier niets meer over. In een volgende hoofdstuk komt die hele opleiding aanzetten bij de Strongthorn Academy. Je zou toch denken dat er aan gerefereerd zou worden. Niet dus.

Jammer vind ik ook dat de jongens (allemaal eigenlijk, maar vooral Jack en Bowie) geen fouten hebben. Zij kunnen alles. op een gegeven moment is Jack zelf commandant van de wacht van het kasteel (een ‘groentje’),

Ik moet nog kijken wat de rest van deze serie gaat brengen, maar echt hoge ogen zal die niet gaan gooien is mijn idee.

Een bloederige, rauw verhaal uit de pen van Sven Hassel, waarin het bataljon ditmaal gekleed in Russische uniformen, 4 tanks van de vijand bemachtigen en daarmee proberen weer achter de eigen linies te komen. Absurdistische acties volgen elkaar in rap tempo op.

Het rauwe verhaal van een groep mannen in een strafbataljon. Rauw, recht voor zijn raap, maar toch goudeerlijk voor de goede zaak… zich zelf.

De ‘helden’ in dit verhaal zijn de Duitse soldaten, maar anders dan verwacht. Verteld door een man, die volgens eigen zeggen aanwezig was bij deze acties.

Op Hitler’s order moeten de mannen van het strafbataljon stand houden bij het klooster in Monte Cassino. Alle bekende uit de vorige delen (Pota, de Oude, Kleintje de Legionair) zijn nog steeds samen. Ze proberen er het beste van te maken, zonder gek te worden.

De rauwe ‘werkelijkheid’ zoals beleefd werd door de mannen van het strafbataljon waar Sven Hassel diende. De verhalen van Hassel zijn intens en absurd. Hassel heeft het talent om van een fictief verhaal iets te maken wat uit het echte leven lijkt te komen.

Dit is het verhaal over de oorlog door de ogen van de laagste der laagste, veracht door de commanderende officieren. Ze krijgen de meest rotte opdrachten, zoals het opruimen van puin na een van de bombardementen op Dresden, het onschadelijk maken van bommen zonder goed materiaal, zij worden gekozen voor het executeren van deserteurs en hen die schuldig zijn bevonden aan defaitisme.

Pulp-fictie.

Rolf moet voor straf werken op het land van boer Dricus. Als de avond valt is Rolf nog niet klaar met zijn werk. Alleen werkt hij door, tot zijn schop over de resten van menselijke botten schraapt. Dan gebeuren er plots rare dingen.

Leuk geschreven verhaal, die gelijktijdig op een luchtige manier de geschiedenis van de Europoort belicht. Het verhaal leest lekker weg, en door het gekozen lettertype is het ook rustig voor je ogen. Zoals bij het eerdere boek, ben ik geen voorstander van de QR-code’s, want die verwijzen al gauw naar een dode link, en dat lijkt me voor de doelgroep niet handig.

Leuk verhaal over zwervertje Rolf een zijn vrienden. Misschien een beetje te gezocht… een jongen van 8 á 10 die 3 volwassen rovers de baas is. Ergens in het boek wordt geschreven dat Rolf 10 jaar zou zijn, echter… als hij geboren is in 1888 en het verhaal speelt in 1196 zou hij hooguit 8 zijn.

Wat kleine tekstuele foutjes die bij een herdruk wel zullen verdwijnen. Zo is op bladzijde 58 een deel aan elkaar geschreven (dit komt nog een keer voor) en wordt er verwezen naar een afbeelding op pagina 34, terwijl dat pagina 37 zou moeten zijn. Ook jammer is dat de QR-codes soms verwijzen naar een niet (meer) bestaande link.

Voor ons lezen sommige stukken wat vreemd, maar we moeten niet vergeten dat de kust destijds niet ver van de gemeente Poortugaal (Portegael) lag.

Het gekozen lettertype zorgt voor een rustig beeld.