Reviews

#DNF

MacKenzie, C.B ook wel bekend onder de naam Willy van der Heide of W.M. van den Houd/Willem W. Waterman en nog veel meer.

Een leuk geschreven novelle die zich afspeelt in de wereld van Dizary. Dit verhaal is een op zich zelf staand deel uit de wereld van Dizary. Verhaal is wat simpel van opzet.

Jarvin is een faun, en een goede verhalen verteller. Hij verkrijgt zijn ideeën doordat hij van iedereen ‘het veld’ kan zien, een soort herinneringen aan vroeger. Aan de hand daarvan weet hij zijn verhalen te maken.
Dan komt hij er achter dat van de mensen die bij hem een verhaal hebben gehoord later al hun herinneringen kwijt raken. Dan verschijnt er iemand die zijn verhalen steelt en Jalvins publiek berooft. Hij is echter niet op geld uit, maar hij jaagt op een ultieme buit.

Er blijken twee jaar verstrekken te zijn tussen dit en het vorige boek, waar van we niets mee hebben gekregen. Het kan natuurlijk zijn dat er helemaal niets gebeurt is in die tussentijd, maar iedereen die de vorige boeken gelezen heeft, zal dat toch wel vreemd vinden. James en zijn vrienden die niets beleven?!

Om eerlijk te zijn ben ik een beetje teleurgesteld in dit laatste boek. De serie is op zich een goede vervolg op het origineel van Rowling, maar het verhaal roept meer vragen op dan er antwoorden zijn.

Na een welverdiende zomervakantie is James Sirius Potter klaar voor weer een jaar studeren aan Hogwarts¹. Hij kijkt uit naar de nieuwe uitdagingen, en hoopt uitgekozen te worden voor het Quidditch-team. Zijn broer Albus gaat dit jaar voor de eerste keer naar de school.
Er zijn twijfels aan het nieuwe schoolhoofd Merlinus Ambrosius, en James ziet het als zijn taak om de onbetrouwbaarheid van het schoolhoofd aan te tonen, maar verdwaald al gauw in het duistere web van intriges, bedrog en geheimen dat terug gaat tot de oprichting van de school.

De sorteerhoed veroorzaakt wat verbazing als er opeens een Malfoy in Gryffindor en een Potter in Slytherin terecht komt. De personages zijn goed doordacht en hebben voldoende diepte om interessant te zijn. Lippert heeft voldoende plot-wendingen gebruikt om je tot het laatste moment te willen blijven lezen.

Dit boek was vele malen beter dan het eerste, maar haalt het nog net niet bij de Harry Potter serie. De boeken nodigen wel uit tot het herlezen van de hele serie.

1. ik weiger het Zweinstein te noemen(↩)