Reviews

[lorem]

Review:
Na het einde van het vorige boek ‘Het Spel van de Raven (Ravenstorm #2‘ had ik gehoopt dat dit boek beter zou worden. Helaas, dat was valse hoop. Veel slechter kon het niet worden, maar veel beter dus ook niet.

Het is niet dat Hennen niet kan schrijven, verre van dat. Zijn boeken over ‘De Elfen’ zijn zeer goed te lezen. Dit boek was echter meer van het zelfde.

Het einde was wel verrassend te noemen. Ik had eerder de personages andersom verwacht.

Review:
Eerste deel in een serie van 3 boeken over Lilith, een vrouw die als klein meisje door de profeet Kashimirh van haar ouders is gestolen. Zij moet dienen als zijn wapen tegen de ‘ongelovigen’.

Op een gegeven moment weet zij te ontsnappen en komt uiteindelijk bij het hof van Merzia. Zij wordt echter gevangen genomen en belandt uiteindelijk in de handen van de hofmagiër, die allerlei plannen met haar heeft. Ze weet echter niet of zij hem kan vertrouwen.

Het verhaal begon niet echt lekker, en wou het (e)boek als aan de kant leggen, maar daar ik niet iets anders had toch maar verder gelezen.

De wereld opbouw is goed, personages en acties komen goed uit de verf. Het boek is prettig geschreven, maar loopt niet echt lekker. Meteen vanaf het begin zat je direct midden in het verhaal, zonder opbouw of ‘kennismaking’. In eerste instantie dacht ik dan ook om per ongeluk met het verkeerde deel te zijn begonnen.

De personages in de eerste hoofdstukken (ik herinner me nog de naam Pavel) reageren bijzonder heftig op alles wat Lilith doet of zegt.

Dat ik dit toch een lage ster-waardering geef ligt in het feit dat ik me niet met een van de personen kon identificeren, iets wat ik wel prettig vind in een boek.

Het verhaal is fictief, net als de personen die er in worden genoemd. Toch is het wel gebaseerd op ware gebeurtenissen. Zo waren de razzia’s in 1942 echt gebeurt.

De auteur beschrijft gebeurtenissen in de geschiedenis van Frankrijk, die lang verborgen waren geweest, en het boek bestaat uit twee samenkomende verhalen. De ene over de tragische gebeurtenissen in het leven van het Joodse meisje Sarah. Dit deel is gebaseerd op ware gebeurtenissen.

In 1942 pakten Franse agent (op bevel van de Duitse militaire machthebbers), alle Joodse families in Parijs op. De meesten overleden in het concentratiekamp.

Het andere verhaal gaat over de zoektocht van de Amerikaanse journaliste Julia Jermond, die een artikel schrijft over de razzia van 16 juli 1942. Zij ontdekt veel verschrikkelijke details over deze door de Franse politie uitgevoerde raid.
Frankrijk heeft lang geprobeerd om deze misdaad te verbergen te houden, maar uiteindelijk heeft de Franse President Chirac namens de Fransen schuld erkend.

Vooral het eerste deel van het boek was goed te volgen en interessant, het latere gedeelte, waarin Julia op zoek gaat naar de nabestaanden van Sarah heel wat minder. Ook werd het van die tijd moeilijker om je op het verhaal te concentreren en moest je bepaalde gebeurtenissen uit andere gebeurtenissen filteren.

Tja.. Opwindend, nou nee. Tot nadenkend stemmend.. Ja, misschien.

Eerder een verontrustend verhaal over het kwaad dat zelfs in onschuld wordt gevonden; een waarschuwing over waar toe de mensheid degradeert zonder sociale controle. Dat wil niet zeggen dat ik vind dat alles maar gecontroleerd moet worden.

Een groep Engelse kinderen, wordt geëvacueerd (waar naar toe? waarom?) Mogelijk speelt het verhaal tijdens de Tweede Wereldoorlog, maar dat is nergens vermeld, andere bronnen hebben het over een nucleair oorlog. Hun vliegtuig stort echter neer op een onbewoond eiland. Alle volwassenen komen om het leven, en de jongens kiezen Ralph als leider. Hij probeert de groep aan te zetten tot samenwerking tot ze gered worden. Al snel worden deze afspraken verbroken, omdat er toch geen sancties waren wanneer zij toegaven aan hun verlangens, wat uiteindelijk tot een tragedie leidt.

Ralph en Jack zijn twee van de oudste kinderen, en zij proberen allebei leider te worden. Dit doen ze door elkaar uit te spelen en steeds de grootste te willen zijn.
Ralph is vooral bezig met het bouwen van hutten en een groot vuur om eventuele passerende schepen te waarschuwen, terwijl Jack vooral wil jagen en met harde hand regeert. Je ziet de kostschoolkinderen steeds verder veranderen in ongeleide projectielen. Als er op een dag dan een schip in de verte te zien is, blijkt dat het vuur uit is gegaan omdat de bewakers er van mee op zwijnenjacht gingen. Als ze opnieuw het vuur willen aansteken blijken de vlammen al snel om zich heen te slaan.

In deze groep is beschaafdheid vervangen door meedogenloosheid , waarin macht en kracht goed is, en is de vrouwelijke stem verdwenen.

Het viel op dat er niemand van de ‘grote’ jongens oog had voor de ‘ukkies’. Het was Pig’s taak om ze te tellen, maar dat heeft hij nooit gedaan. Niemand trok zich wat van hen aan; niemand die weet hoeveel het er waren, en of ze allemaal veilig waren.

Het boek toont naar mening goed aan wat er gebeurt als alle regels in de maatschappij afgeschaft worden. Wat ik jammer vond is dat je geen informatie kreeg over het hoe en waarom van deze evacuatie en de nasleep van de gebeurtenissen.

Ik vraag me af wat er zal gebeuren als we een groep volwassenen op zo’n eiland droppen (en dan bedoel ik niet zoals in Expedition: Robinson). Dit boek is een klassieker, en ik vraag me nu dan ook verwonderd af waarom wij het op school nooit hebben gelezen.

Dit heeft last van het typische ‘middelste-deel’ syndroom, en kwam langzaam op gang. Pas ongeveer halverwege kwam de vaart weer een beetje in het verhaal.

…

Het boek begon in mijn ogen erg zwak, en is nooit echt boven de middenmaat uit gestegen. Dat kan komen door de doelgroep, jeugd van 12 jaar. Of die zich nu erg aangesproken voelen tot het verhaal durf ik niet te zeggen. Er was naar mijn idee te veel ‘magicea’ om problemen weer op te lossen.

De tweeling Martha en William moeten na de dood van hun ouders bij hun tantes gaan wonen. Tantes waar ze nog nooit van gehoord hadden. Eenmaal weg uit Londen leren ze over hun geheim.

Mij is verteld dat dit boek vergelijkbaar zou zijn met de Harry Potter-serie, maar dat durf ik dan wel weer te betwijfelen. Het verhaal verliep erg traag, beschrijvingen van personages en dingen konden niet altijd een beeld oproepen.

Of ik de andere delen van de serie nog ga lezen. Ja, ik denk het wel. Ik wil immers weten of het de kinderen lukt om Fabula, en hun ouders, te redden.