Reviews

Alle kinderen onder de 14 jaar zijn op zich zelf aangewezen nu iedereen ouder dan 15 uit Perdido Beach is verdwenen (zie Verlaten). Nu, 3 maanden na de gebeurtenissen ontdekken zij dat hun voedsel op begint te raken. De eerste tijd is er namelijk niet verstandig omgegaan met de beschikbare voedsel, en de kinderen beginnen honger te lijden.
De kinderen zonder bijzondere machten beginnen hen met deze machten aan te vallen, want ze verkeren in de veronderstellingen dat die nog wel goed eten hebben. Sommige kinderen martelen leeftijdsgenootjes.
En als dat nog niet genoeg is, loert er ook nog een kwaad

Dit boek is een verrassend goede start van een veelbelovende trilogie. Hoewel ik het op basis van de cover misschien over het hoofd zou hebben gezien, spraken de vele viersterrenrecensies op diverse sites boekdelen. En terecht.

Het verhaal begint wanneer Hoop en Rood al op jonge leeftijd hun ouders verliezen en gedwongen worden voor zichzelf te zorgen. Hoop vindt onderdak bij een groep monniken, waar ze als schoonmaker aan de slag gaat. Totdat het hoofd van het klooster haar in het geheim traint tot krijger. Haar missie? Wraak nemen op de moordenaar die de inwoners van haar dorp heeft afgeslacht.

Ondertussen belandt Rood in de achterbuurten van een stad. Samen met Sadie de Geit wordt hij ontvoerd en gedwongen te werken op een schip. Het duurt niet lang voordat Sadie hen beiden bevrijdt en het schip overneemt. Zo worden Rood en Sadie beruchte piraten.

Jaren later zien we hoe Hoop en Rood volwassen worden en hun levens een nieuwe wending nemen. Het blijkt dat de moordenaar die Hoop zoekt, ook plannen heeft met de achterbuurt waar Rood woont. Uiteindelijk kruisen hun paden en bundelen Hoop en Rood hun krachten om deze moordenaar te stoppen. Zoals verwacht verloopt dit niet zonder slag of stoot.

De auteur heeft een prachtige wereld gecreëerd, met eilandjes en dorpjes die je moeiteloos voor je kunt zien. Ook de mindere wijken in de steden zijn intrigerend; ze verschillen sterk van elkaar en hebben elk hun eigen unieke cultuur.

De personages zijn stuk voor stuk goed uitgewerkt, van Hoop en Rood tot zelfs de zogeheten Biospinners – ze hebben allemaal een eigen identiteit. De auteur heeft zelfs een geheel eigen reeks vloeken bedacht, waarbij vooral het woord ‘pis’ opvallend vaak voorkomt.

Ik weet werkelijk even niets anders te vertellen dan dat het weer een geweldig verhaal uit de Schijfwereld was.

Een verhaal dat mij niet direct van het begin pakte. Zelf ben ga ik er altijd van uit dat de hoofdpersoon uit een serie en het verhaal je binnen de eerste 10, 20 pagina’s moeten grijpen. Dat heeft in dit geval veel langer geduurd. Dat ik het nog niet gelijk weg gedaan hebt komt voornamelijk doordat er zoveel positieve recensies op diverse site staan.

De halfbloed Bryce Quinlan (half mens, half Fae) woonde zorgeloos in Crescent City.Mensen en magische wezens wonen op gespannen voet samen in deze stad. Dan schokt een wrede moord de stad. De gouverneur van de stad geeft haar de opdracht om, samen met een huurmoordenaar samen te werken om deze moord op te lossen. Deze opdracht leidt tot meer dan haar lief is.

Het verhaal was goed, moet vele plot wisselingen, maar sommige momenten leken mij te lang te duren. Sarah J Maas kan haar personages echt een gezicht geven en heeft een mooie wereld gebouwd voor deze serie. De laatste paar honderd pagina’s hielden me wel in de greep. Dit boek, dat zo’n 800 pagina’s dik is, begon pas echt interessant te worden rond pagina 500, daarvoor was het allemaal ‘meh’. De wereld lijkt veel op die van ons maar dan met magische wezens.

Het vervolg staat al op mijn digitale plank, maar of ik deze nu gelijk ga lezen is een tweede.