Reviews

..

In tegenstelling tot het vorige boek was dit YA boek makkelijker te lezen. De vele sex-scenes hadden voor mij niet zo uitgebreid beschreven hoeven worden, soms leek het wel of je porno zat te lezen. Niet dat daar iets mis mee is, maar zo veel details in een roman.

Het geheim van Emile was mij al vrij snel duidelijk, evenals wie er achter de schuilnaam ‘Dag’ schuil ging. Het verhaal leek ook lange tijd geen echt doel te hebben. Pas in de laatste zeg 100 pagina’s kwam er actie in het boek, daarvoor was het matig.

Aan het eind van het boek zaten nog een drietal korte verhalen die wat mij betreft onnodig waren. Het was net of je weer even terug in de tijd was.

Deel 3 is nog niet in het Kobo Plus abonnement verkrijgbaar dus is het afwachten hoe het vervolg gaat worden

Zes verhalen die ergens naartoe moeten leiden, maar waarheen precies? Dat bleef mij tot het einde onduidelijk. De rode draad in dit boek is dat alle personages een reden hebben om naar de planeet Hyperion te reizen. Het voelt echter aan als één grote voorbereiding op volgende delen, die helaas nauwelijks vindbaar lijken te zijn.

Het uitgangspunt is intrigerend: op de vooravond van een interstellair conflict reizen zeven personen naar de mysterieuze ‘Shrike’. Deze groep – bestaande uit een priester, soldaat, dichter, geleerde, detective, diplomaat en gids – hoopt een oorlog te voorkomen en deelt hun persoonlijke verhalen om zich voor te bereiden.

Hyperion onderscheidt zich door zes verhalen voor de prijs van één aan te bieden, waarbij elk verhaal sterk leunt op de stijl van andere auteurs. Zo doet de priester denken aan de horror van Joseph Conrad, is de soldaat puur militaire sciencefiction à la Heinlein, en ademt de geleerde de sentimentaliteit van Ray Bradbury. Hoewel deze stijloefeningen interessant zijn, is de leeservaring soms overweldigend en bij vlagen moeilijk te volgen.

Voor mij persoonlijk was dit een enorme teleurstelling. Gezien de moeizame stijl en het gebrek aan een duidelijke ontknoping, is dit een van de slechtste boeken die ik heb gelezen. Het verbaast me dan ook oprecht dat dit werk een Hugo Award heeft gewonnen.

Review:
Hoewel dit boek gericht is op 15+, heb ik het in een adem uitgelezen (figuurlijk dan, letterlijk was niet mogelijk).
De 9-jarige hoofdrol speler, Michelle, vind tijdens het spelen rond een vervallen huis op een afgelegen plek, een naakte, gebonden jongen in een put. Deze jongen blijkt later te zijn ontvoerd. Hij is even oud als Michele, komt uit het rijke Milaan en heet Filippo Carducci. Het lukt Michelle een paar keer om de Filippo water en wat eten te brengen.

Langzaam komt hij tot de ontdekking dat zijn vader en bijna alle volwassenen uit het dorp iets met de gijzeling te maken hebben. Als hij bang is dat ze de jongen gaan vermoorden, gaat hij ’s nachts naar Filippo op zoek om hem te bevrijden.

Het einde van het verhaal viel tegen, leek wel of het nog niet af was toen het naar de drukker moest. Geschreven vanuit het oogpunt van een 9-jarige, met passend taal voor deze leeftijd.

[lorem_ipsum_wli]