Reviews

[lorem_ipsum_wli]

Dit boek was echt goed te lezen, maar de zware Christelijke waarden heeft me toch terug gehouden om dit een hogere waardering te geven. Ik geloof zelf dat het boek aan kracht zou winnen als er minder religious werd omgegaan, terwijl het nog altijd een Christelijke uitstraling kan blijven behouden.

Tijdens het kijken op Goodreads, bleek dat dit boek het 4e deel was uit een serie, maar toch heb ik me geen moment verloren gevoeld in het verhaal, en was het deel dan ook goed los te lezen.

In een post-epidemische New York overleven alleen tieners de plaag. De overlevenden leven in groepen/stammen en ieder probeert er het beste van te maken. Jeff wil een geneesmiddel vinden, en reist met zijn vrienden naar een onderzoekslaboratorium op Plume Island. Onderweg beleven zij de meest gevaarlijke avonturen.
Donna is terug in New York, samen met een aantal mensen die zij in Cambridge heeft ontmoet, zoals Rab die haar heeft verleidt om informatie te verkrijgen, Titch, een aantal Ghurka’s en nog wat meer.
Intussen probeert Jefferson om met andere groeperingen een samenwerking te bewerkstelligen. Dit mislukt echter en hij en zijn vrienden moeten vluchten voor hun leven.

Het boek zit vol met actie, is vlot geschreven en misschien wel een van de beste dystopische verhalen die je ooit hebt gelezen. Het heeft wat weg van de Gone-serie, maar dan zonder magische krachten.
Persoonlijk vond ik de verschillende lettertypen voor mannen en vrouwen lastig, moest daardoor regelmatig mijn e reader op een andere stand zetten, op papier zal dat waarschijnlijk een minder groot probleem vormen. Hadden we in het eerste boek nog twee gezichtspunten, in deel 2 waren het er al vijf en nu zijn het er acht.
Het boek stelt ook een aantal sociale problemen aan de kaak. Rassenhaat, religie, gender en seksuele geaardheid komen allemaal voor in dit boek. Sommige personages in dit boek zijn duidelijk racistisch, maar het merendeel wil enkel overleven.

Zoals eerder al gezegd, zijn de personages realistisch en is de wereldopbouw goed. Ook de mogelijkheid dat er een virus ontsnapt en de mensheid bedreigt is enigzins realistisch (Covid). Of er een virus bestaat dat iedereen vanaf een bepaalde leeftijd treft is een andere vraag.

Het boek eindigde op een realistische manier, niet met een epiloog een x aantal maanden later.

De beschrijvende tekst klopt niet helemaal. Claudius Haviks (Klauw) heeft nimmer Hertog Kaspar van Olasko gedood!

De hoofdpersoon in dit boek is niet Claudius Haviks, maar Hertog Kaspar, zijn vijand uit de vorige delen. De hertog heeft verschrikkelijke dingen gedaan. Na te zijn verbannen uit zijn land en naar Novindus te zijn gebracht is het aan Kaspar om te overleven. Dit lukt hem, ternauwernood. Kaspar zweert om terug te keren naar zijn land, en wraak te nemen op Claudius en Quint Havrevulen die zijn tirannieke regime omver wierpen. Niet langer onder de invloed van duistere magiër Leso Varen begint hij meer en meer zijn daden uit het verleden in twijfel te trekken.

En nu.. komt Kaspar in het bezit van iets zo duister en krachtig dat het het leven op Midkermia en de rest van de wereld kan vernietigen. En de enige die hem kunnen helpen om het te vernietigen zijn diegene die hem afgezet en verbannen hebben.

Langzaam begint de Hertog te veranderen, en uiteindelijk zal hij het Conclaaf der Schaduwen helpen.

Dit boek is het derde deel in een trilogy, maar is meer een op zich zelf staand verhaal dan een voortgang van de vorige twee delen Klauw van de Zilverhavik en Koning der vossen. Hoewel het boek traag startte kwam het al snel tot een goed te lezen verhaal. Hoewel ik het einde wel zag aankomen, kwam het toch als een verrassing

Honderden cycli zijn voorbij gegaan sinds we voor het laatst iets hoorden uit het Veilige Land of van de Dwergen. De Dwerg Goïmron is een stenensnijder, maar is veel liever bezig met het zoeken naar artifacten uit de oude tijd. Toevallig vindt hij in een oude kist een dagboek die later geschreven blijkt te zijn door Tungdil Goudhand, de grote held in de geschiedenis van de Dwergen, die honderden cycli geleden tijdens een aardbeving verdween. Toch weet hij het zeker dat Goudhand leeft, de laatste aantekening in het boek is nog maar van kort geleden. Hij moet en zal Goudhand vinden, en de hoop dat Tungdil de Dwergen opnieuw kan verbinden.
Goïmron verzoekt de Koning van de Derden om hulp om Goudhand op te sporen, maar die weigert. Toch vertrekt Goīmrom later als nog op reis met een groep krijgers. Onderweg krijgen zij te maken met een eeuwenoude intrige en gewetenloze strijd tussen mensen, Alfen en draken.

Actie en slagen met diverse vijanden zijn aan de orde van de dag. Het boek volgt meerdere verhaallijnen en dat maakt het, zeker met sommige namen, wel eens lastig om je op het verhaal gericht te houden. De nieuwe personages zijn innemend en je sluit ze zo in je hart.