Reviews

Dit is geen boek dat je eventjes leest, ook al zijn het allemaal losse verhalen. Het gaat om de herinneringen van de schrijver gedurende zijn tijd bij de politie, vanaf de opleiding tot aan de dag dat bij hem PTSS werd geconstateerd, en verder.

Steeds vaker zag hij de beelden van ernstige ongelukken en narigheid voor zich, en werd daar dan weer mee geconfronteerd, maar aan de buitenwereld wou hij niet laten merken dat hij er aan onderdoor ging, tot hij bij de huisarts plots brak.

Auteur: Isaac Asimov
ISBN: =””
Gem. Rating: 4.14
Mijn rating4
boekenplank:
Bookcrossing ID:

Review:

Een hoerenjong is de typografische benaming voor de laatste regel van een alinea die bovenaan een pagina of kolom staat. 

Ab Ruin was jarenlang sport-journalist bij de krant. Later krijg hij ‘bijzondere projecten’ te doen. Na zijn ontslag wil hij wraak nemen op zijn collega’s door allerlei details over hen los te laten. Dat lukt hem goed, want er breekt al gauw paniek uit op de redactie. Ook onder de collega’s die nog niet door Ruin onder vuur zijn genomen.

Al snel blijkt dan dat Ruin een onbekende medestander heeft. Al snel wordt er regelrechte sabotage gepleegd, printers die op hol slaan, magneten in de server-ruimte, brandjes bij journalisten. Ruin wordt verdacht van deze zaken, en er rest hem niets anders dan uit te vinden wie zijn medestander is, en waarom die hem er in wil luizen.

Doordat geen van de personages in het boek het goed met elkaar vinden, lijkt dit boek wel een aflevering uit een soap-serie. Peter de Zwaan heeft in dit boek een soms wat grove taalgebruik gebezigd, maar kwam niet als extreem kwetsend naar voren, behalve waar het het ‘van achteren nemen’ van de vrouw van Ruin betreft.

Het boek deed me verder niets, en dat is jammer, want het boek had naar mijn idee best wel een potentie gehad. Nu waren de personages best wel vlak.

Samen met haar twee zussen en vader leeft de 19-jarige Feyre al heel lang in armoede. Feyre trek er regelmatig op uit om te jagen, en tijdens een van deze tochten stuit zij op een hinde dat wordt belaagd door een wolf. Om het hert te kunnen bemachtigen moet ze de wolf doden. Dit heeft echter een prijs.
Dan verschijnt bij het hutje waarin zij wonen plots een groot wezen die haar na deze daad meeneemt naar zijn landgoed op Prythian, het gevreesde rijk van de Elfiden, waar zij de rest van haar leven moet blijven. Daar blijkt dat dit wezen een van de machtigste Elfiden is en een van de heersers van het land.
Een duistere kracht heerst in Prythian, een kracht die ook de mensenwereld bedreigt.

Met Hof van doorns en rozen heeft Sarah J. Maas wederom een prachtige wereld gebouwd, met eigen magische wezens en geschiedenis en ook gevaar. De hoofdpersonen hebben een goed uitgewerkt geschiedenis die langzaam aan bekend word. Feyre is een jonge, maar sterke vrouw, die plots van haar eigen bekende wereld naar een onbekende wordt verhuist.

Het plot was zeker goed, maar de ‘romantiek’ had er van mij uit gemogen. Dat is echter bijna niet te vermijden in een YA boek.

Boek viel erg tegen, verhaal was moeilijk te volgen. Heb me door het boek heen moeten worstelen. Boek had veel overbodige details, waardoor hoofdstukken onnodig lang werden.

Dit boek heeft duidelijk last van het 2e deel syndroom. Misschien is het slot deel beter te lezen.