Reviews

Nadat het vorige deel [b:Artemis Fowl en de Tijdparadox|6952834|Artemis Fowl en de Tijdparadox (Artemis Fowl, #6)|Eoin Colfer|https://images.gr-assets.com/books/1254933398s/6952834.jpg|2184954] al tegen viel, was mijn verwachting voor dit deel al helemaal niet zo hoog. En dat gevoel klopte.

Ten eerste was Artemis ofwel bewusteloos of gestoord of vervangen door Orion. De plot van het verhaal was gewoon slecht. Karakters maakten weinig ontwikkeling door.

Jammer.

Hoewel dit boek langzaam verliep, bracht het me veel leesplezier. In eerste instantie leek het op een ‘leven in een kasteel’-achtig boek, maar gaandeweg werd het beter. De hoofdpersoon ‘Fitz’, of simpelweg ‘Boy’ (ik las de Engelse versie) is de bastaardzoon van de kroonprins van het land. Nog maar 6 jaar oud brengt zijn grootvader (van moeders kant) hem naar het kasteel. Hij is een smet op het blazoen van de Koninklijke familie, de vader, prins Chivalry, voelt zich zo beschaamd, dat hij zijn aansprak op de troon opgeeft en in ballingschap gaat.

We zien de wereld door de ogen van ‘Fitz’ als hij opgroeit en krijgen zo een sterke band met hem. We volgen hoe hij opgroeit, maar ook hoe hij gebruikt wordt door zijn grootvader (Koning Shrewd) en gehaat word door Prins Regal en Galen.

Ik begrijp dat er meerdere series in deze wereld spelen, en zal ook zeker proberen de volgende delen te gaan lezen.

— Komt nog —

— later —

Jan Prins doet het niet zo heel erg goed op school, alleen de vakken die hem interesseren kunnen op zijn aandacht rekenen. Om zijn zoon tot resultaten aan te moedigen belooft Kolonel Prins dat hij mee mag op een van de boten van zijn vriend, reder Roos. Deze heeft een zoon, Arie, die ook mee mag. Als dan ook de zoon van een bevriende zakenrelatie van pa Roos, Bob Evers, mee gaat is het trio compleet.

Op een mooie dag in juli vertrekken de drie jongens met een van de schepen van de rederij Roos. Ze kunnen niet voorzien dat hun reis het begin zou worden van een avontuur met een schipbreuk, muiterij en een onbewoond eiland.

De jongens zijn nog niet zo ontwikkeld als ze in de latere verhalen zijn, jan is nog niet zuinig, Arie heeft dan wel sproeten en rood haar, ook is hij al behoorlijk rond, maar is nog lang niet zo lim.
De tijdsgeest is, zeker in de Hardcover uitvoering, wel duidelijk jaren ’50. Zo wordt er nog wel eens het ‘N’-woord gebruikt.