Reviews

De zestienjarige Nora kent geen ander leven dan dat aan boord van ‘De Leven’, een Nederlands ruimteschip dat al decennia onderweg is naar een verre planeet. Zij behoort tot de ‘tussengeneratie’: ze was er niet bij toen het schip vertrok en zal de aankomst nooit meemaken. Samen met de rebelse Suom krijgt ze de monotone taak om de enorme collectie videobanden aan boord te classificeren. Wanneer Nora ontdekt dat er precies één specifieke videoband ontbreekt, raakt ze verstrikt in een gevaarlijk web van geheimen.

Al snel blijkt dat zowel de beveiliging, de rebellen als de kapitein bereid zijn ver te gaan om die verdwenen band in handen te krijgen. Wat staat er op die beelden dat zo belangrijk is dat de hele hiërarchie op het schip ervan wankelt? Nora en Suom gaan op onderzoek uit en ontdekken dat de waarheid over hun reis voor hen verborgen wordt gehouden.

Mijn Beoordeling
Het verhaal leest vlot weg en Daan Windhorst weet een interessant beeld te schetsen van het leven aan boord. Een verfrissend detail is dat het hier om een Nederlands ruimteschip gaat, in plaats van de gebruikelijke Amerikaanse grootmachten; dat geeft het verhaal een unieke, eigen identiteit.

Toch had ik als lezer wat moeite met de aanspreekvormen van Suom. Het personage wordt consequent aangeduid met hen/hun, wat in de tekst soms voor verwarring zorgde door het meervoudige taalgebruik. Omdat het boek zich duidelijk op de Young Adult-doelgroep richt, voelde de plot voor mij persoonlijk wat te simplistisch aan. Het miste de gelaagdheid die nodig is om ook een ouder publiek volledig te grijpen.

Na hun strijd in het vorige deel keren Alex en zijn vrienden terug naar de Woestenij. In hun afwezigheid is er veel veranderd. De Raiders zijn verspreid geraakt, de bannelingen verjaagd en de bendes van Vegas bereidden zich voor op weer een andere slag.

Het verhaal sleepte maar door en door en door.

Nou ja… mijn interesse in deze serie is tanende. Het wordt namelijk steeds onrealistischer, hoewel het plot best goed had kunnen zijn.

Geen zin om hier meer over te schrijven, sorry.

ps. Er schijnen nog een aantal andere delen beschikbaar te zijn, maar die zijn niet in het Nederlands verschenen, en ik ga me niet vermoeien om dit in het Engels te lezen.

De 16 jarige Alex had nooit verwacht dat hij gevraagd zou worden op een missie om de mensheid te redden van verval. Hij heeft al veel geleerd sinds hij bunker 108 heeft verlaten, maar beseft dat er nog een lange weg voor hem ligt. Eerst moet hij met zijn vrienden de ‘zwarte dossiers’ zien te vinden. Deze liggen in Bunker 1, midden in het door het ‘verval’ getroffen gebied.

Een 3 voor het verhaal, maar een 2 voor de ontwikkeling van de personages, die vrij inwisselbaar waren.

–
—
—
—
—
–

De groep bevindt zich inmiddels zo’n twee maanden op de ruimtebasis Skyhome — een naam die in de (soms wat rammelende) vertalingen gemakshalve werd omgedoopt tot ‘Hemelhuis’. Hoewel de basis veilig is, hunkeren Alex en zijn team na hun rustperiode weer naar actie op de planeet. Ze zijn volledig uitgerust en klaar voor hun meest diplomatieke uitdaging tot nu toe.

Bondgenoten tegen de Blight
Hun nieuwe opdracht is cruciaal: ze moeten ‘Keizer Augustus’ van Nova Roma ervan overtuigen hen bij te staan in de genadeloze strijd tegen het Xeno-virus en de Blight. De inzet is hoog, en dat wordt pijnlijk duidelijk wanneer een van de teamleden gevangen wordt genomen. Het plan dreigt volledig te ontsporen, maar het team toont veerkracht. Ze zetten door en weten de stad te infiltreren, om daar tot een schokkende ontdekking te komen: ook Nova Roma is niet gespaard gebleven door het Xeno-virus.

Eindoordeel
Net als de vorige twee delen is dit een vlot en aardig verhaal dat de grotere dreiging goed neerzet. Het is echter jammer dat de personages nog steeds vrij eendimensionaal aanvoelen; een beetje meer diepgang had de emotionele impact van de gevangename en de ontdekkingen in Nova Roma zeker versterkt.

Al zijn hele leven woont de 16 jarige Alex in bunker 108. Hij heeft alle zalen, kamers en gangen al wel gezien. Hij kent iedereen en iedereen kent hem. Hij volet zich veilig en geborgen in de bunker. Alles veranderd als een zombie-virus toeslaat. Alex wordt gedwongen het ondenkbare te doen, de toegangssluis naar de buiten wereld openen. Eenmaal buiten treft hij een kale woestenij aan. Door de inslag van Ragnarok, een meteoriet, zijn hele steden en dorpen verdwenen en gelden de regels van de oude wereld niet meer. Het is nu alles voor je zelf. Alex beseft al snel dat het virus in de bunker niet zijn grootste zorg was.

.
..
…
…
..
.

NASA smeedt ambitieuze plannen voor een terugkeer naar de maan. Als gewaagde PR-stunt schrijven ze een wereldwijde loterij uit om drie jongeren mee te sturen op deze historische missie. Miljoenen tieners wagen hun kans, hopend op een plekje naast de vijf professionele bemanningsleden. Hun bestemming? Maanbasis Darlah 2, een ondergronds complex dat al sinds de jaren ’70 ongebruikt in het maanstof wacht.

NASA gaat er optimistisch vanuit dat de decennia-oude systemen nog feilloos werken, maar eenmaal aangekomen slaat het noodlot direct toe. De stroom valt uit, alarmen loeien en de zuurstofvoorraad keldert. Terwijl twee bemanningsleden de sabotage proberen te herstellen, ontdekken ze dat ze als ratten in de val zitten. Ondertussen dwaalt in Miami een demente oud-medewerker van Area 51 rond. Hij wordt geteisterd door visioenen en probeert wanhopig te waarschuwen voor het naderende onheil, maar hij zit gevangen in zijn eigen geest.

Mijn Beoordeling
Hoewel de premisse van een vergeten maanbasis en een duister complot veelbelovend klinkt, laat de uitwerking flink te wensen over. De personages blijven eendimensionaal en missen de nodige diepgang om je als lezer echt mee te slepen in hun overlevingsstrijd.

Bovendien voelt het plot op veel punten onrealistisch aan; de keuzes die gemaakt worden en de snelheid waarmee gebeurtenissen elkaar opvolgen, wekken de indruk dat de auteur het verhaal ‘on-the-fly’ heeft geschreven zonder een solide plan. Een gemiste kans voor wat een spannende sci-fi thriller had kunnen zijn.

Dit is het tweede deel uit de meeslepende Drakenrijder serie van Taran Matharu.

Jai heeft altijd drakenrijder willen worden en zijn volk, de Kidara, naar hun vrijheid leiden. maar zoals ze zeggen, de meeste dromen zijn bedrog. In het eerste deel is Jai namelijk een gijzelaar bij overwinners van zijn volk en wordt als lijfslaaf toegewezen aan de voormalige keizerm , waar hij de meest vernederende dingen moet ondergaan.

Het verhaal vervolgt als Jai gevangen is genomen door een groep Bevlekten, verschoppelingen van zijn volk. We volgen zijn hoop en wanhoop, vol met magie, politieke intriges en een ontluikende liefde. Dit alles maakt van hem een realistische personage, waar je toch wel een band mee krijgt. Ook zijn trouwe draak, Winter, is weer terug.
Jai is behoorlijk gegroeid sinds het vorige deel, maar blijft toch wel naïef op sommige vlakken. Zijn wil om zijn volk te redden is echter groot en oprecht. Ook de andere personages zijn goed uitgewerkt en komen echt over.

Het verhaal is rustig van opbouw De beschrijvingen die Matharu geeft van de omgeving, de wereld en de gevechten zijn overtuigend. Het verhaal voelt, zeker in het begin wat stroperig aan, maar verder in het verhaal komt de vaart en de spanning er goed in. De auteur weet diverse thema’s goed in het verhaal te verwerken, en heeft verrassende twists verweven in het verhaal. De innerlijke worstelingen van Jai komen goed aan bod in dit deel. Zijn reis is daardoor niet alleen ontspannend, maar raakt je ook.

Het verhaal eindigt met een mooie cliffhanger, dus laten we hopen dat we niet al te lang op een derde deel hoeven te wachtten.