Reviews

NASA smeedt ambitieuze plannen voor een terugkeer naar de maan. Als gewaagde PR-stunt schrijven ze een wereldwijde loterij uit om drie jongeren mee te sturen op deze historische missie. Miljoenen tieners wagen hun kans, hopend op een plekje naast de vijf professionele bemanningsleden. Hun bestemming? Maanbasis Darlah 2, een ondergronds complex dat al sinds de jaren ’70 ongebruikt in het maanstof wacht.

NASA gaat er optimistisch vanuit dat de decennia-oude systemen nog feilloos werken, maar eenmaal aangekomen slaat het noodlot direct toe. De stroom valt uit, alarmen loeien en de zuurstofvoorraad keldert. Terwijl twee bemanningsleden de sabotage proberen te herstellen, ontdekken ze dat ze als ratten in de val zitten. Ondertussen dwaalt in Miami een demente oud-medewerker van Area 51 rond. Hij wordt geteisterd door visioenen en probeert wanhopig te waarschuwen voor het naderende onheil, maar hij zit gevangen in zijn eigen geest.

Mijn Beoordeling
Hoewel de premisse van een vergeten maanbasis en een duister complot veelbelovend klinkt, laat de uitwerking flink te wensen over. De personages blijven eendimensionaal en missen de nodige diepgang om je als lezer echt mee te slepen in hun overlevingsstrijd.

Bovendien voelt het plot op veel punten onrealistisch aan; de keuzes die gemaakt worden en de snelheid waarmee gebeurtenissen elkaar opvolgen, wekken de indruk dat de auteur het verhaal ‘on-the-fly’ heeft geschreven zonder een solide plan. Een gemiste kans voor wat een spannende sci-fi thriller had kunnen zijn.

Dit is het tweede deel uit de meeslepende Drakenrijder serie van Taran Matharu.

Jai heeft altijd drakenrijder willen worden en zijn volk, de Kidara, naar hun vrijheid leiden. maar zoals ze zeggen, de meeste dromen zijn bedrog. In het eerste deel is Jai namelijk een gijzelaar bij overwinners van zijn volk en wordt als lijfslaaf toegewezen aan de voormalige keizerm , waar hij de meest vernederende dingen moet ondergaan.

Het verhaal vervolgt als Jai gevangen is genomen door een groep Bevlekten, verschoppelingen van zijn volk. We volgen zijn hoop en wanhoop, vol met magie, politieke intriges en een ontluikende liefde. Dit alles maakt van hem een realistische personage, waar je toch wel een band mee krijgt. Ook zijn trouwe draak, Winter, is weer terug.
Jai is behoorlijk gegroeid sinds het vorige deel, maar blijft toch wel naïef op sommige vlakken. Zijn wil om zijn volk te redden is echter groot en oprecht. Ook de andere personages zijn goed uitgewerkt en komen echt over.

Het verhaal is rustig van opbouw De beschrijvingen die Matharu geeft van de omgeving, de wereld en de gevechten zijn overtuigend. Het verhaal voelt, zeker in het begin wat stroperig aan, maar verder in het verhaal komt de vaart en de spanning er goed in. De auteur weet diverse thema’s goed in het verhaal te verwerken, en heeft verrassende twists verweven in het verhaal. De innerlijke worstelingen van Jai komen goed aan bod in dit deel. Zijn reis is daardoor niet alleen ontspannend, maar raakt je ook.

Het verhaal eindigt met een mooie cliffhanger, dus laten we hopen dat we niet al te lang op een derde deel hoeven te wachtten.

Een rondvaartboot vol doden, een geheim lab onder de grachten en een vloek die zich dertig jaar later herhaalt. Marc Pool presenteert een intrigerend concept dat helaas de plank misslaat in de uitwerking.

Wat je kunt verwachten:
Sterke premisse: Het idee van een verborgen laboratorium onder Amsterdam is origineel en roept direct nieuwsgierigheid op.

Logische gaten: Het is onwaarschijnlijk dat een mysterie van deze omvang (tientallen doden op een toeristenboot) volledig buiten de media blijft.

Taalkundige missers: Storende fouten zoals “zijn ogen scandeerden” in plaats van scanden halen de vaart uit het verhaal en wijzen op een gebrekkige redactie.

Eindoordeel:
Hoewel het plot potentie heeft, voelt het geheel ongeraffineerd aan — alsof het een te snel geschreven debuut is of een door AI gegenereerd concept zonder menselijke controle.

Mijn kennismaking met dit boek begon als audioboek via Storytel, maar dat bleek geen succes; de manier van vertellen kwam in die vorm niet goed uit de verf. Nadat ik overstapte op het e-book via Kobo Plus, kwam het verhaal echter volledig tot zijn recht.

Het verhaal: Engeland onder Duits bewind
De setting van Mist over Londen is intrigerend: we schrijven 1952 in een wereld waarin Engeland in 1940 de strijd in Noorwegen verloor en moest vluchten uit Frankrijk. In deze tijdlijn heeft het land een wapenstilstand getekend met Hitler. Hoewel er nog een Britse regering zit, wordt het land feitelijk bestuurd vanuit Berlijn. Terwijl de strijd in Rusland voortduurt en de Verenigde Staten zich neutraal houden, verslechtert de gezondheid van Hitler.

Tegen deze achtergrond volgen we drie hoofdpersonen:

• • David Fitzgerald: Een ambtenaar die via een bevriende collega in het verzet belandt en geheime documenten kopieert.
  • Frank Muncaster: Een wetenschapper aan de universiteit van Oxford die een cruciaal geheim ontdekt, vervolgens mentaal instort en in een inrichting belandt.
  • Gunther Hoth: Een meedogenloze Gestapo-agent die naar Engeland wordt gestuurd om Frank te onderscheppen.

Spanning en tragiek
Wanneer blijkt dat Frank en David oude vrienden zijn, krijgt David van het verzet de opdracht om Frank uit het gesticht te helpen ontsnappen. Dit moet gebeuren met hulp van Ben, een verzetsman in de inrichting, en Geof, eveneens een vriend van het tweetal. Zij moeten Frank koste wat kost onderscheppen voordat de Gestapo hem te pakken krijgt, aangezien ook de Amerikanen de geheime informatie van Frank veilig willen stellen.

Op de achtergrond speelt het persoonlijke drama van Davids vrouw, Sarah. Hun huwelijk staat onder hoogspanning na de tragische dood van hun zoontje Charlie. Terwijl Sarah vermoedt dat David overspel pleegt, wordt zij geconfronteerd met de gruwelen van de bezetting wanneer zij getuige is van een dodelijke razzia waarbij een vriendin om het leven komt.

Conclusie
Het verhaal zit uitstekend in elkaar en het is merkbaar dat C.J. Sansom grondig onderzoek heeft gedaan naar dit ‘wat als’-scenario. Hoewel het een flinke zit is door de omvang en diepgang, is het boek de moeite meer dan waard. Het laat zich lastig in één hokje plaatsen; het is een geslaagde mix van historische fictie, oorlogsroman en thriller.

Op basis van mijn eerdere interesse in Tweede Wereldoorlog-boeken, tipte het algoritme van Storytel mij ‘Het verlaten hotel’. Hoewel het boek het label ‘Young Adult’ droeg — een genre dat ik regelmatig en met plezier lees — bleek de praktijk helaas anders. Al binnen het eerste kwartier werd duidelijk dat de plank hier volledig misgeslagen was wat betreft de doelgroep.

Waarom het niet voldeed
Mismatch in leeftijd: Waar Storytel het label ‘Young Adult’ hanteert, geeft de bibliotheek een indicatie van 9 tot 12 jaar. Dit verschil is in de tekst duidelijk voelbaar.

Tegenvallende verteller: De stem en de stijl van de voorlezer kwamen saai over, wat de luisterervaring niet ten goede kwam.

Narratieve toon: Het verhaal wordt op een kinderlijke manier verteld, waardoor de diepgang die je van een YA-roman mag verwachten, ontbreekt.

Conclusie
Soms laat een algoritme je in de steek. ‘Het verlaten hotel’ is ongetwijfeld een prima boek voor de basisschoolleeftijd, maar voor de volwassen YA-lezer mist het de nodige volwassenheid en spanning.

Tomas Ross staat bekend om zijn spannende fictie die diep geworteld is in historisch onderzoek. Hoewel zijn oeuvre meerdere prijzen heeft opgeleverd, laat dit specifieke werk een wisselvallige indruk achter. Het verhaal begint in de aanloop naar Operatie Market Garden (1944) en maakt vervolgens een sprong naar 1966, waar de vraag centraal staat: was het verraad of een noodlottige samenloop van omstandigheden?

Het Plot: Intrigerend maar Complex
De kern van het boek draait om een interessante complottheorie. Sommige personages suggereren dat de OSS (de voorloper van de CIA) de plannen aan de Duitsers heeft verraden. Het doel hiervan zou zijn geweest om het verzet de Britten te laten waarschuwen, zodat Market Garden afgeblazen kon worden ten gunste van Operatie Zeppelin. Hoewel dit uitgangspunt veelbelovend is, raakt de uitwerking verstrikt in:

Verwarrende personages: Door de vele aliassen en het voortdurende dubbelspel is het verhaal lastig te volgen.

Gebrek aan focus: Het herhaaldelijk vertellen van hetzelfde verhaal vanuit verschillende invalshoeken haalt de vaart volledig uit het boek.

De Schrijfstijl en Structuur
Een groot struikelblok is de inconsequente vertelvorm. Het boek wisselt voortdurend tussen de ik-vorm en de hij/zij-vorm, wat de leeservaring onrustig maakt. Daarnaast ontbreekt het aan de nodige spanning die je van een thriller mag verwachten.

Voorspelbaarheid: Ondanks de complexe opzet is het einde vrij doorzichtig en mist het de broodnodige plottwist.

Tempo: Het verhaal mist snelheid en de herhalingen werken vertragend. Op geen enkel moment ontstaat de drang om “nog even door te lezen”.

Conclusie
Na het uitlezen blijft de lezer met vragen zitten. Het blijft onduidelijk wie nu de eigenlijke held van het verhaal is, en de achtergronden van de personages blijven te vlak. Het einde voelt bovendien warrig en afgeraffeld, alsof de deadline voor de drukker gehaald moest worden zonder dat alle eindjes fatsoenlijk aan elkaar geknoopt waren.

Afsluitend deel van het tweeluik over Fulia en het verbond.

Dit boek gaat direct verder waar het vorige deel is gestopt. Het is dus handig om na het eerste deel gelijk door te lezen in dit boek. Er is namelijk geen terugblik op het verhaal.
We volgen Fulia en haar Verbond verder op hun reis naar het geheimzinnige fort Agiana, maar voor ze daar aankomen hebben ze nog meerdere bloedige veldslagen voor de kiezen.

Was het eerste deel nog aardig om te lezen, dit twee deel kon mij echt niet bekoren. Ik miste echte spanning en ik had moeite om mijn aandacht lang op het boek te houden. Sommige personages deden dingen die helemaal niet bij hun aard pasten