Reviews

Geweldig mooi boek weer van de hand van Michael Grant.

De groep overlevende kinderen is nu in tweeën gedeeld. Er is een groep met Sam, die aan het pas gevonden meer wonen, en een groep met Caine die in het stadje blijven wonen.

Sam is niet echt de leider meer, nu zijn vriend Edilio de dagelijkse leiding over de groep heeft overgenomen.  Caine heeft intussen zijn eigen problemen met het leiderschap. Hij probeert zijn groep onder de duim te houden door ze op te splitsen in een groep met en een groep zonder magische krachten.

Alsof dat niet genoeg is maken ook de Gaiaphage, Drake en Britney opnieuw hun opwachting. Zij drukken hun stempel op de overlevenden. De koepel wordt in volledige duisternis gehuld, en dit zorgt voor weer een nieuwe uitdaging voor de kinderen.

De personages beginnen eindelijk tot hun recht te komen, en laten zien waar voor zij staan.

Review:
Duidelijk verouderd verhaal, dat Rusland en het communisme op de hak neemt.
vraag me af of een soortgelijk verhaal nog wel gesnapt wordt.

Einde van een trilogy, maar ik heb sterk het vermoeden dat dit nog niet het einde is van de ontmoeting met een aantal personen. Maar voor een groot deel verliep het verhaal traag.

Zeker in het begin gebeurde er weinig. Nova loog, Nova was een Anarchist, Nova was een rebel, Nova hield van Adrian, Nova loog, Nova…, nou ja noem het maar op. Eindelijk, een heel eind verder in het boek besloot Nova eindelijk aan welke kant ze stond.

Dan begint het verhaal te lopen, tot aan de slachtpartij in het stadion, halverwege het boek, daarna zakte het weer af.

Bijna alle personages deden domme dingen. Toen Danna eindelijk terug kon keren in haar normale lichaam en aangaf dat Nova (a.ka. Nachtmerrie) een verrader was, arresteerde zij Nova gelijk, waarna ze zonder rechtzaak naar de gevangenis werd gestuurd. Kapitein Chromium gaf, als een van de leden van de Rebellenraad, toe aan de eis van Genissa haar Nova te laten executeren tijdens een publieke optreden. Waarom kon Genissa dit eisen? Is dat niet iets wat de Raad hoort te beslissen tijdens een vergadering, niet ergens in het openbaar.
Narcissa geeft zich dan uit voor Nachtmerrie, zodat Nova vrijgelaten wordt uit de gevangenis, en gelijk veranderd iedereen weer van mening over Nova. Na haar vrijlating ging iedereen weer verder zoals voorheen. Ook Adrian. Adrian veranderde zo vaak en zo snel van mening dat het me zowat duizelde.

De hele serie had een rustige tempo en vooral gefocust op de ‘goede’ en ‘slechte’ kant, wat het betekend om een ‘held’ te zijn. Beide kanten geloven dat zij gelijk hebben. In dit deel leek het allemaal toe te werken naar een grote finale, die, voor mij, nogal als een anticlimax over kwam. Het redden van Ace van een publieke executie werd uitgesmeerd over meerdere hoofdstukken, gevolgd door de grote confrontatie tussen de Rebellen en de Anarchisten, en toen… was het over.

De epiloog werd gezien uit een ander perspectief. Eerst dacht ik dat het misschien Nova was, of eventueel Narcissa, maar niets bleek minder waar, het ging om Ekster. Hierdoor heb ik het gevoel dat er misschien toch nog een deeltje komt, of een nieuwe serie. Wie weet.

Zo’n boek dat je mee neemt als je op reis gaat. Voor in de auto, trein of vliegtuig, in de wachtkamer of gewoon thuis. Niets bijzonders eigenlijk.

Het boek pas echt rond het midden. Veel korte hoofdstukken die niet altijd lekker lezen. Veel gebeurtenissen die schijnbaar niets met het verhaal te maken hebben, worden uitgebreid besproken.

Typisch vakantie-literatuur.

Leuk verhaal, waarin Amerika opnieuw te lijden heeft onder een burgeroorlog.

Jammer dat ook dit boek vol staat met storende taalfouten, net als andere die ik van deze schrijver gelezen heb. De vertalingen zijn dermate storend dat ik de volgende delen in het Engels ga proberen te krijgen

Het grootste deel van het boek gaat over een, onmogelijke, autorit op hoge snelheid, die bestaat uit het verongelukken, bewusteloos raken, opnieuw een autorit, tot bijna aan het einde, waar nog gauw eventjes een einde gemaakt moest worden. De hoofdpersoon, Brooke, zou al vele malen gestorven moeten zijn, maar nee, ze komt, bijna, onbeschadigd te voorschijn uit al deze ongelukken.

Dit e-boek was gratis, anders zou het echt een verspilling van geld zijn geweest. En van papier.