Reviews

Review:
Een aardig boek om te lezen, zeker. En met een aparte setting, namelijk een wereld die in tweeën is gedeeld, een UK uit het begin van de vorige eeuw, en een Middeleeuws koninkrijk. Deze twee zijn van elkaar gescheiden door een (magische) muur. Goed geschreven actie-scenes, zeker op het einde. Was niet direct weg van het boek, dat kwam later pas.

Alle problemen die Sabriël en Splijtsteen ontmoetten, waren met magie te bestrijden. Verder voelden de karakters wat platjes aan.

Wat is het verschil tussen PACT-magie en vrije magie? Gaat er nog wat moois opbloeien tussen Sabriël en Splijtsteen? Wie of wat was Mogget? Misschien gaan we dat lezen in het volgende deel Lirael

Ik zit een beetje met twee gedachten over dit boek. Als dit een stand-alone boek is, dan vind ik het verhaal niet veel. Als het echter een begin is van een serie dan zou het een goede opbouw naar volgende delen kunnen zijn. Voor als nog ga ik echter uit van het eerste.

Zelf denk ik dat ik royaal ben met twee sterren voordit boek. Op geen enkel moment kon ik ook met enig symphatie opbrengen voor de hoofdrolspeelster. Het boek had geen echte afsluiting, misschien dat er een vervolg komt. Dan zou dit boek een begin kunnen zijn van een trilogie waarop de auteur verder kan bouwen.

[lorem_ipsum_wli]

De San Andreas is een hospitaalschip, en volgens de Conventie van Geneve, mogen deze niet aangevallen worden.  Als vlak voor zonsopkomst plots de seinlampen doven  denkt de bemanning erst dat het een stroomstoring betreft. Maar dan blijkt dat een van de opvarenden een andere doel heeft. Hij wil het schip in de handen van de vijand spelen.

Een spannend verhaal, geheel in de lijn van Alistair MacLein in zijn betere jaren.

Als Sara en haar zusje op transport gaan naar het veilige Engeland, blijven hun vader, moeder en Izaak, hun kleine broertje achter in het Duitsland van de jaren ’30. Sara is boos op haar ouders die hen op transport hebben gezet, bang voor de wereld die voor hen ligt.
Dan, als de trein in Nederland aankomt worden de jongste kinderen uit de trein gehaald. Die mochten nog niet mee naar Engeland, maar moesten in Nederland blijven, in de hoop dat ze snel na konden reizen. Ook het zusje van Sara is daar bij

Boek gaat, deels, over de Kindertransporten, die door de Nederlandse vrouw Wijsmuller werden georganiseerd. Ook worden de trauma’s die de kinderen opliepen behandeld. Hoewel Sara het relatief goed heeft in Engeland krijgt zij toch ook te maken met de verschrikkingen van de oorlog.

Het boek is dan misschien geen literair hoogstandje, maar zeker mooi genoeg om je eens te gaan verdiepen in het onderwerp ‘Kindertransporten’. Een ander mooi boek hierover is ‘De laatste trein naar de vrijheid‘, die zich vooral richt op het organiseren van de transporten.